องค์ประกอบของสมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาใน จังหวัดสระแก้ว

ผู้แต่ง

  • จรินทร์ ถาวรสิน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี

คำสำคัญ:

สมรรถนะผู้นำ, การเปลี่ยนแปลง, ผู้บริหารสถานศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง องค์ประกอบของสมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดสระแก้ว มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบของสมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดสระแก้ว เพื่อพัฒนาองค์ประกอบของสมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดสระแก้ว และเพื่อประเมินองค์ประกอบของสมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดสระแก้ว กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 10 ท่านเพื่อสัมภาษณ์                      กลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 15 ท่าน เพื่อสนทนากลุ่ม และกลุ่มตัวอย่างจากผู้บริหาร ครู จากโรงเรียนในจังหวัดสระแก้ว จำนวน 318 คน เพื่อประเมินองค์ประกอบของสมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดสระแก้ว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม และแบบประเมิน  สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

            ผลการวิจัยพบว่า สมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดสระแก้ว ประกอบด้วย การกำหนดวิสัยทัศน์ มี 6 องค์ประกอบ การสร้างแรงจูงใจ มี 8 องค์ประกอบ การคิด วิเคราะห์ มี 4 องค์ประกอบ และ การควบคุม ดูแล และการมอบหมายงาน  มี 7 องค์ประกอบ ผลประเมินองค์ประกอบของสมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดสระแก้ว ด้านความเหมาะสม และด้านความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2548). การคิดเชิงวิเคราะห์. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร : ซัคเซสมีเดีย.

ถวิล ศรีใจงาม. (2558). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นําการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหาร โรงเรียน

มัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 และเขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยอิสเทิร์นเอเชีย

ธเนศ ขำเกิด. (2560). “สมรรถนะเฉพาะและตัวบ่งชี้ของผู้บริหารสถานศึกษา”. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก : http://gotoknow.org/blog/tanes/77080.

ปาริฉัตร ช่อชิต. (2559). สมรรถนะผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วิจารณ์ พานิช. 2550. “วิถีแห่งองค์กรอัจฉริยะ”. จุลสารอุตสาหกรรมสัมพันธ์. 73. หน้า 2-3.

วีระกานท์ ศรีสมัย. (2551). สมรรถนะการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชลบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.

อารียา ศิริบุญยประสิทธิ์. (2554). ทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนจังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

Day and Lance. 2004. “ความหมายของภาวะผู้นำ,” [Online]. Available from http://en.wikipedia.org/wiki/Lance_Armstrong Foundation.

Kotter, John P. (1996). “Leading Change”. Boston : Massachusetts, Harvard Business School Press.

Robert Quinn. 2009. “A Spatial Model of Effectiveness Criteria,” Towards a Competing Values Approach to Organizational Analysis. Management Science.29 (3): 363.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-12-29

รูปแบบการอ้างอิง

ถาวรสิน จ. (2021). องค์ประกอบของสมรรถนะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาใน จังหวัดสระแก้ว. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 13(2), 32–44. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/ptujournal/article/view/250006