สวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุในจังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการจัดสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุในจังหวัดอุบลราชธานี กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุ 800 คน ได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multistage random sampling) โดยใช้แบบสอบถาม ค่าดัชนีความสอดคล้อง ในช่วง .97 ถึง 1.00 และค่าความเที่ยง สัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .84 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา 

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 65.1) เป็นผู้สูงอายุตอนต้น (60-69 ปี) และผู้สูงอายุตอนกลาง (70-79 ปี) ในสัดส่วนใกล้เคียงกัน (ร้อยละ 40.6 และร้อยละ 37.4 ตามลำดับ) ส่วนใหญ่มีสถานภาพสมรส (ร้อยละ 54.7) ส่วนใหญ่จบประถมศึกษาหรือไม่ได้เรียน (ร้อยละ 90) ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร (ร้อยละ 51.6) รายได้หลักคือเบี้ยยังชีพ  ร้อยละ 84 มีโรคประจำตัวร้อยละ 61.4 ส่วนใหญ่ใช้สิทธิประกันสุขภาพถ้วนหน้า (ร้อยละ 84.2) ผลประเมินการจัดสวัสดิการสังคม พบว่า ด้านการรักษาพยาบาลจัดบริการได้ดีที่สุด และสอดคล้องกับความต้องการ ด้านรายได้พบว่าได้รับเบี้ยยังชีพอย่างทั่วถึง แต่ยังต้องการเงินทุน และทักษะการประกอบอาชีพ ด้านที่พักอาศัย ส่วนใหญ่ได้รับสวัสดิการน้อยกว่าความต้องการ ด้านนันทนาการพบว่า ส่วนใหญ่ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางสังคมในเทศกาล ด้านความมั่นคงทางสังคมฯ พบว่าการสงเคราะห์จัดงานศพและช่วยเหลือด้านกฎหมายยังไม่เพียงพอ ด้านการสร้างบริการและเครือข่ายเกื้อหนุน จัดให้มีผู้ดูแลผู้สูงอายุและจัดตั้งชมรมผู้สูงอายุสอดคล้องกับความต้องการ 

ในภาพรวมการจัดสวัสดิการมีความครอบคลุม แต่บางอย่างไม่เพียงพอต่อความต้องการ และบางอย่างไม่จำเป็น ผลการศึกษาสามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุ ให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของสังคมและสอดคล้องกับความต้องการของผู้สูงอายุได้มากขึ้น