ผลของโปรแกรมพัฒนาสมรรถนะผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง ตำบลหนองไม้แดง อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมพัฒนาสมรรถนะผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง ตำบลหนองไม้แดง อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง แบบ 1 กลุ่ม  วัดผลก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรม  กลุ่มตัวอย่างคือผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง ที่พักอาศัยในเขตพื้นที่ความรับผิดชอบของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองไม้แดง อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 17 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยโปรแกรมพัฒนาสมรรถนะผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง 3 ด้าน คือ ความรู้ ทักษะ แรงจูงใจ โดยมีกิจกรรมทั้งหมด 4 ครั้ง ประกอบด้วย กิจกรรมที่ 1“สร้างความรู้สู่ทักษะที่ถูกต้อง” กิจกรรมที่ 2 “สร้างแรงจูงใจสู่เป้าหมายของการดูแล” กิจกรรมที่ 3 “สร้างความสามารถสู่ความสำเร็จในการดูแล” กิจกรรมที่ 4 “การติดตามประเมินการปฏิบัติของผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง” โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 6 สัปดาห์ และเก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสัมภาษณ์ประกอบด้วย ข้อมูลทั่วไป ความรู้ ทักษะ และแรงจูงใจในการดูแลผู้สูงอายุติดเตียง ทำการวิเคราะห์โดยใช้การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบความแตกต่างของค่าคะแนนเฉลี่ยก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรม  ด้วยสถิติ Paired sample t-test

ผลการวิจัย พบว่า ภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมฯ กลุ่มผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียงมีคะแนนความรู้ ทักษะ และแรงจูงใจ ในการดูแลผู้สูงอายุติดเตียง สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมฯ ซึ่งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 (p-value < .001)การวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมพัฒนาสมรรถนะผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง มีผลทำให้ผู้ดูแล มีการเปลี่ยนแปลงความรู้ ทักษะ และแรงจูงใจ ที่ดีขึ้น ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางส่งเสริมศักยภาพให้ผู้ดูแลผู้สูงอายุติดเตียงในชุมชน และเป็นข้อมูลในการวางแผนการดูแลผู้สูงอายุติดเตียงต่อไป