การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ Block Programming เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
คำสำคัญ:
การเรียนรู้แบบผสมผสาน , การเขียนโปรแกรม , การเขียนโปรแกรมด้วยบล็อกบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ Block Programming 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีต่อรูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ Block Programming กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในวิจัย คือ นักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ที่เรียนในรายวิชาอัลกอริทึมและการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ภาคเรียนที่ 1 ประจำปีการศึกษา 2566 จำนวน 30 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการทำวิจัยได้แก่ 1) รูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ Block Programming 2) แบบทดสอบเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียน 3) พึงพอใจของนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีต่อรูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ Block Programming วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ Block Programming สัดส่วนที่เหมาะสมสำหรับการเรียนการสอนแบบผสมผสานคือ แบบ 60 : 40 คือ ชั้นเรียน 60% กับ ออนไลน์ 40% 2) ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนของรูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ Block Programming ผลปรากฏว่า หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มาก 3) ความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการเรียนในรูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ Block Programming อยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กุลธิดา ทุ่งคาใน. (2565). “การเรียนรู้แบบผสมผสาน Blended Learning ในวิถี New Normal”. Journal of Educational Studies. Vol. 15 pp.29-43,
ดำรงฤทธิ์ คุณสิน และสุรีย์พร สว่างเมฆ. (2566). “การพัฒนาทักษะการคิดเชิงคำนวณ เรื่องวงจรไฟฟ้าด้วย CICP model ร่วมกับการเขียนโปรแกรมแบบบล็อกคำสั่งสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่่ 6”. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต. ปีที่ 17 ฉบับที่ 1. หน้า 17-33
นารียะ เจะโนะ และ วิชัย นภาพงศ์. (2566). “การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอน แบบ ผสมผสานเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาทักษะการเรียนรู้สำหรับนักเรียน มัธยมศึกษาตอนต้น ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี”. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. ปีที่ 18 ฉบับที่ 1. หน้า 93- 102.
ปณิตา วรรณพิรุณ. (2554). “การเรียนรู้แบบผสมผสานจากแนวคิดสู่การปฏิบัติ”. วารสาร การอาชีวะและเทคนิคศึกษา. ปีที่ 1 ฉบับที่ 2. หน้า 43-49
ประสพชัย พสุนนท์. (2558). ความเที่ยงตรงของแบบสอบถามสำหรับงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. วารสารสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ปี่ 18 ฉบับที่ 1, หน้า 375-396.
แฝงกมล เพชรเกลี้ยง (2563). “การเรียนรู้แบบผสมผสาน Blended Learning”. วารสาร การจัดการทางการศึกษาปฐมวัย. ปีที่ 2 ฉบับที่ 2. หน้า 67-79.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น,
เยาวดี วิบูลย์ศรี. (2545). การวัดผลและการสร้างแบบสอบผลสัมฤทธิ์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อรพรรณ คงมาลัย และพุทธิกา ชมไม้. (2566). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีการเขียนโปรแกรมแบบบล็อกคำสั่ง (Block based programming) ในโรงเรียนไทย”. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. ปีที่ 34 ฉบับที่ 2. หน้า 46-59.
อนุชิต พรานกวาง. (2563). “การพัฒนาความรู้และความสามารถในการเขียนโปรแกรมเบื้องต้น โดยใช้ปัญหาเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2”. เอกสารสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติมหาวิทยาลัยรังสิต ประจำปี 2563. หน้า 545-556. มหาวิทยาลัยรังสิต.
Chen, Wang and Wang. (2011). “Design and implementation of a graphical programming tool for children”. Proc. - 2011 IEEE Int. Conf. Comput. Sci. Autom. Eng. CSAE 2011. Vol. 4, pp. 572–576,
Hsiung Cheng Lin. (2006). “An internet-based graphical programming tool for teaching power system harmonic measurement”. IEEE Trans. Educ. Vol. 49 No. 3. pp. 404–414.
Maryam Naghizadeh and Hadi Moradi. (2015). “A model for motivation assessment in intelligent tutoring systems”. 2015 7th Conference on Information and Knowledge Technology (IKT). Urmia, Iran, 2015, pp. 1-6, doi: 10.1109/IKT.2015.7288774.
Partha Pratim Ray. (2017). “A Survey on Visual Programming Languages in Internet of Things”. Hindawi Sci. Program. Vol. 2017. pp. 1–6,
Prachyanun Nilsook and Panita Wannapiroon. (2014). “International distance consulting via web conferencing”. Int. J. Emerg. Technol. Learn. Vol. 9 No. 4. pp. 60–64,
Somsak Techakosit and Prachyanun Nilsook. (2016). “The Learning Process of Scientific Imagineering through AR in Order to Enhance STEM Literacy”. Int. J. Emerg. Technol. Learn. Vol. 11 No. 7. pp. 57–63.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 จิรากร เฉลิมดิษฐ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยปทุมธานี
ข้อความที่ปรากฎในบทความแต่ละเรื่อง เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
