Thailand's role in the strategic competition of the United States and the People's Republic of China in the Indo-Pacific region
Keywords:
Indo - Pacific Region, Indo - Pacific Strategy, Belt and Road Initiative, International Order, GeopoliticsAbstract
The Indo-Pacific region has become a strategic arena for great power rivalry, resulting in complex inter-state relations, alliance formation, and the establishment of regional cooperation frameworks. Positioned at the strategic heart of this region, Thailand must adapt its strategy to align with the evolving geopolitical landscape. Consequently, Thailand faces opportunities and challenges in defining its appropriate role and posture.
This study finds that Thailand's geographical location offers advantageous connectivity potential. The country maintains deep-rooted and familial ties with the People's Republic of China while preserving a long-standing friendship with the United States. Therefore, Thailand must carefully craft its role, stance, and policies to foster balanced cooperation with significant powers. Maintaining friendly relations with both sides, diversifying dependencies, and preserving strategic equilibrium are essential to harmonize regional interests within ASEAN. Such an approach will enhance Thailand's credibility among its partners and strengthen regional alliances, thereby contributing to the balance of power in Southeast Asia.
Furthermore, Thailand should expand relations with other major powers, such as Russia and India, to counterbalance and mitigate tensions between the United States and China. Thailand ought to leverage its central position in the region to enhance national capabilities through infrastructure connectivity within ASEAN. This can be achieved by utilizing mechanisms such as the East-West Economic Corridor (EWEC) and the Southern Economic Corridor (SEC), transforming Thailand into a regional hub for transportation and infrastructure in Southeast Asia. Finally, Thailand should promote its distinctive soft power, such as Thai culture, cuisine, Muay Thai, and traditional performing arts, to support its political and military influence, while strengthening international relations tangibly and constructively.
References
กรมเอเชียตะวันออก, กระทรวงการต่างประเทศ. (2561). เส้นทางสายไหมศตวรรษที่ 21: ความร่วมมือที่เป็นรูปธรรมระหว่างไทยกับจีน. กรุงเทพฯ: กระทรวงการต่างประเทศ.
กระทรวงกลาโหม. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติด้านการป้องกันประเทศ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: กระทรวงกลาโหม.คณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรี.
กองยุทธศาสตร์ความมั่นคงระหว่างประเทศ. (2564). รายงานสถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์โลก. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ.
กองยุทธศาสตร์ความมั่นคงระหว่างประเทศ, สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2564). ยุทธศาสตร์ Belt and Road Initiative ของจีนกับผลกระทบต่อความมั่นคงของไทย. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
ฐิติพงศ์ พงษ์ภมร. (2565). การแข่งขันเชิงยุทธศาสตร์ระหว่างสหรัฐฯจีนกับผลกระทบต่อภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก. วารสารความมั่นคงศึกษา, 9(2), 1–20.
ณัฐวุฒิ กาญจน์ชูฉัตร. (2564). ภูมิรัฐศาสตร์ของโควิด-19: พลวัตใหม่ของมหาอำนาจในโลกหลังวิกฤต. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิรัตน์ ทากุดเรือ. (2566). การแข่งขันทางยุทธศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาและสาธารณรัฐประชาชนจีนในอินโด–แปซิฟิก และการกำหนดท่าทีและนโยบายทางด้านการทหารที่เหมาะสมของประเทศไทย. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 14(1), 68–81.
นางรติมา คชนันทน์. (2561). เส้นทางสายไหมศตวรรษที่ 21 กับโอกาสของไทย [ออนไลน์]. เข้าถึงเมื่อ 19 พฤษภาคม 2567 จาก
https://www.parliament.go.th/library/article-20180502150430
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). ยุทธศาสตร์เส้นทางสายไหมใหม่ (BRI) ของจีน: โอกาสและความท้าทายสำหรับไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สถาบันการต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ. (2566). ภูมิรัฐศาสตร์อินโด–แปซิฟิกกับผลกระทบต่อไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงการต่างประเทศ.
สถานทูตสหรัฐอเมริกาและสถานกงสุลในประเทศไทย. (2565). ยุทธศาสตร์อินโด–แปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา [ออนไลน์]. เข้าถึง เมื่อ 19 พฤษภาคม 2567 จาก https://th.usembassy.gov/th/us-indo-pacific-strategy-th/
สถานทูตสหรัฐอเมริกาและสถานกงสุลในประเทศไทย. (2565). เอกสารข้อเท็จจริง: ยุทธศาสตร์อินโด-แปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา [ออนไลน์]. เข้าถึงเมื่อ 19 พฤษภาคม 2567 จาก https://th.usembassy.gov/th/fact-sheet-indo-pacific-strategy-of-the-united-states-th/
อุมาพันธ์ ตังคจิวางกูร และคณะ. (2563). Free and Open Indo-Pacific, BRI กับความร่วมมือในอนุภูมิภาค [ออนไลน์]. เข้าถึง เมื่อ 19 พฤษภาคม 2567 จาก https://www.nsc.go.th/wp-content/uploads/Journal/article-00407.pdf
Dosch, J. (2020). Thailand’s foreign policy in the U.S.–China rivalry. Contemporary Southeast Asia, 42(2), 215–243.
Fallon, T. (2015). The new silk road: Xi Jinping's grand strategy for Eurasia. American Foreign Policy Interests, 37(3), 140–147. https://doi.org/10.1080/10803920.2015.1056682
Huang, Y. (2016). Understanding China’s Belt & Road Initiative: Motivation, framework and assessment. China Economic Review, 40, 314–321. https://doi.org/10.1016/j.chieco.2016.07.007
Mastro, O. S. (2019). The stealth superpower: How China hid its global ambitions. Foreign Affairs, 98(1), 31–39.
Rolland, N. (2017). China’s Eurasian century? Political and strategic implications of the Belt and Road Initiative. Seattle: National Bureau of Asian Research.
Summers, T. (2016). China’s “New Silk Roads”: Sub-national regions and networks of global political economy. Third World Quarterly, 37(9), 1628–1643. https://doi.org/10.1080/01436597.2016.1153415
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Ratthaphirak Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อเขียน หรือความคิดเห็นในนิตยสารนี้เป็นของผู้เขียน ไม่ผูกพันกับวิทยาลัย ป้องกันราชอาณาจักรและทางราชการแต่อย่างใด
