การเปรียบเทียบการรับรู้ความสามารถของตนเองในการสื่อสารภาษาอังกฤษของนิสิตระดับปริญญาตรี คณะอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัย ได้แก่ 1) เพื่อวิเคราะห์ระดับการรับรู้ความสามารถของตนเองในการสื่อสารภาษาอังกฤษด้านการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียนของนิสิต และ 2) เพื่อเปรียบเทียบการรับรู้ความสามารถของตนเองในการสื่อสารภาษาอังกฤษของนิสิต จำแนกตามเพศและชั้นปี กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตปริญญาตรี คณะอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ชั้นปีที่ 1-4 จำนวน 405 คน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามในลักษณะมาตรวัดลิเคิร์ท 5 ระดับ โดยมีความตรงเชิงเนื้อหาทั้งฉบับในระดับดีเยี่ยม (S-CVI = 0.97) มีความตรงตามโครงสร้างด้วย CFA ดีมาก (χ² = 0.407, df = 1, p = 0.524, CFI = 1.00, TLI = 1.00, SRMR = 0.002, RMSEA < 0.01) และมีความเที่ยงทั้งฉบับโดยใช้สัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.985 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย รวมทั้งใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสองทาง
ผลการวิจัย พบว่า 1) นิสิตมีการรับรู้ความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษด้านการอ่านและการฟังอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนด้านการพูดและการเขียนอยู่ในระดับต่ำ โดยนิสิตมีการรับรู้ความสามารถด้าน
การอ่านมากที่สุด (M = 3.00) ถัดมาคือ ด้านการฟัง (M = 2.68) ด้านการพูด (M = 2.53) และด้านการเขียน (M = 2.30) ตามลำดับ และ 2) ไม่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างเพศและชั้นปีต่อการรับรู้ความสามารถของตนเองในการสื่อสารภาษาอังกฤษภาพรวม (p = .223) นอกจากนี้เพศของนิสิตไม่มีนัยสำคัญทางสถิติต่อการรับรู้ความสามารถของตนเองในการสื่อสารภาษาอังกฤษภาพรวม (p = .180) และชั้นปีของนิสิตไม่มีนัยสำคัญทางสถิติต่อการรับรู้ความสามารถของตนเองในการสื่อสารภาษาอังกฤษ (p = .179)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. กองบรรณาธิการสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
2. บทความทุกเรื่องจะได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ข้อความและเนื้อหาในบทความที่ตีพิมพ์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
3.การคัดลอกอ้างอิงต้องดำเนินการตามการปฏิบัติในหมู่นักวิชาการโดยทั่วไป และสอดคล้องกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เอกสารอ้างอิง
Bandura, A. (1977). Social learning theory. Prentice-Hall.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
Brown, H. D. (2007). Principles of language learning and teaching (5th ed.). Pearson Education.
DeVellis, R. F. (2017). Scale development: Theory and applications (4th ed.). Sage.
EF Education First. (2025). EF English Proficiency Index: Thailand. Retrieved December 7, 2025, from https://www.ef.co.th/epi/regions/asia/thailand/
Glass, G. V., Peckham, P. D., & Sanders, J. R. (1972). Consequences of failure to meet assumptions underlying the fixed effects analyses of variance and covariance. Review of Educational Research, 42(3), 237–288.
Hoesny, M. U., Setyosari, P., Praherdhiono, H., & Suryati, N. (2023). The Correlation of Speaking Self-Efficacy, Speaking Proficiency and Gender in ESP Context. Pegem Journal of Education and Instruction, 13(2), 191–199. https://doi.org/10.47750/pegegog.13.02.23
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1– 55.
Kaewmala, W. (2023). Development and use of CEFR-based self-assessment in a Thai tertiary education context. English Language Teaching, 16(4), 20–35. https://doi.org/10.5539/elt.v16n4p20
Kitikanan, P., & Sasimonton, P. (2017). The Relationship between English Self-efficacy and English Learning Achievement of L2 Thai Learners. LEARN Journal: Language Education and Acquisition Research Network, 10(1), 149–164. https://so04.tci- thaijo.org/index.php/LEARN/article/view/135969
Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford Press.
Lin, Y., Mohamad, M., & Mahmud, M. I. (2025). Exploring the relationship between English- speaking self-efficacy and English learning motivation among polytechnic EFL learners. Arab World English Journal, 16(1), 55–69. https://doi.org/10.24093/awej/vol16no1.4
Magyar, A., Habók, A., & Molnár, G. (2022). Exploring the role of English as foreign language receptive skills and learning strategy usage in the ability to acquire and apply knowledge at the beginning of higher education. Frontiers in Psychology, 13, 808546. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.808546
Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66(4), 543–578.
Pajares, F., & Valiante, G. (1999). Grade level and gender differences in the writing self-beliefs of middle school students. Contemporary Educational Psychology, 24(4), 390–405. https://doi.org/10.1006/ceps.1998.0995
Polit, D. F., & Beck, C. T. (2006). The content validity index: Are you sure you know what’s being reported? Research in Nursing & Health, 29(5), 489–497.
Polrak, M., Kedcham, A., & Chansri, C. (2023). Measuring properties of an English language self-efficacy scale for EFL undergraduate students in Thailand. NIDA Journal of Language and Communication, 28(43), 68–91.
Sadiku, L. M. (2015). The importance of four skills: Reading, speaking, writing, and listening in a lesson hour. European Journal of Language and Literature Studies, 1(1), 29–31.
Sağlam, D., & Arslan, A. (2018). The development of English language skills self-efficacy scale for higher education students. International Journal of Psycho-Educational Sciences, 7(2), 68–91
Suwannasit, W. (2019). EFL learners’ listening problems, principles of teaching listening and implications for listening instruction. Journal of Education Naresuan University, 21(1), 345–359.
Tuan, L.C., Lap, T.Q., Quach, T.V., Tran, M.T., Nguyen, H.T., Chi, M.H., Anh, P.B.P., & Nga, N.H.H. (2025). Exploring university students’ self-efficacy in learning English. International Journal of Research in Education and Science (IJRES), 11(3), 511-532. https://doi.org/10.46328/ijres.1313
Wang, C., & Sun, T. (2020). Relationship between self-efficacy and language proficiency: A meta-analysis. System, 95, 102366. https://doi.org/10.1016/j.system.2020.102366
กฤษณะ โฆษชุณหนันท์. (2559). การใช้ภาษาอังกฤษในการทำงานเพื่อการสื่อสารของวิศวกรไทย: กรณีศึกษา
บริษัทญี่ปุ่นในนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร. สุทธิปริทัศน์, 30(93), 146–159.
มนัสรา เรียนสุเมธธราดล และ พิมพรรณ สุจารินพงค์. (2566). ปัญหาและแนวทางแก้ไขในการพูด ภาษาอังกฤษ:กรณีศึกษานิสิตฝึกงานในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและบริการที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็น ภาษาต่างประเทศ. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 30(1), 208-226.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
สรศักดิ์ เชี่ยวชาญ. (2563). ความต้องการพัฒนาทักษะทางภาษาของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัย เทคโนโลยีราชมงคลล้านนา น่าน. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย ราชภัฏนครสวรรค์, 7(1), 65–76.
สำนักบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2568). จำนวนนิสิตทั้งหมดระดับปริญญาตรีของ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จําแนกตามวิทยาเขต คณะ/สาขาวิชา ชั้นปี และเพศ ปีการศึกษา 2568 [ชุดข้อมูล]. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2568 จาก https://registrar.ku.ac.th/wp-content/ uploads/2025/10/ตาราง-2.2_68-1.pdf
