กลยุทธ์การจัดการโลจิสติกส์กับความได้เปรียบทางการแข่งขันในเศรษฐกิจยุคใหม่ของธุรกิจ OTOP ในจังหวัดเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์การจัดการโลจิสติกส์ในเศรษฐกิจยุคใหม่ของธุรกิจ OTOP ในจังหวัดเชียงราย ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ ผู้ประกอบการธุรกิจ OTOP จำนวน 288 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์แบบพหุคุณ และการวิเคราะห์ความถดถอยแบบพหุคูณ ผลการวิจัย ปรากฏว่ากลยุทธ์การจัดการโลจิสติกส์.ด้านการจัดการสินค้าคงคลังและคลังสินค้า ด้านการขนส่ง.ด้านการกระจายสินค้า.และด้านการบริการแก่ลูกค้า มีผลกระทบทางบวกต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจ OTOP ในจังหวัดเชียงรายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 สำหรับด้านการจัดหาวัตถุดิบไม่มีผลกระทบทางบวกต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจ OTOP ในจังหวัดเชียงราย
ดังนั้นผลการศึกษาครั้งนี้ นำไปใช้เป็นแนวทางในการวางแผน พัฒนากลยุทธ์การจัดการโลจิสติกส์ของธุรกิจ OTOP ในจังหวัดเชียงรายให้มีศักยภาพทางการแข่งขันต่อไป
Article Details
1. กองบรรณาธิการสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
2. บทความทุกเรื่องจะได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ข้อความและเนื้อหาในบทความที่ตีพิมพ์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
3.การคัดลอกอ้างอิงต้องดำเนินการตามการปฏิบัติในหมู่นักวิชาการโดยทั่วไป และสอดคล้องกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เอกสารอ้างอิง
ฐาปนา บุญหล้า และนงลักษณ์ นิมิตภูวดล. 2555. การจัดการโลจิสติกส์ : มิติซัพพลายเชน. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ทวีศักดิ์.เทพพิทักษ์...2550. “การเพิ่มขีด ความสามารถในการแข่งขันโดยใช้เทคนิค การจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชน ในวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม: กรณีศึกษาสำหรับผลิตภัณฑ์โอทอปของ ประเทศไทย”. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. 27 (2), 173-182.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. 2553. การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. กรุงเทพฯ : บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
พจนีย์.ธีระกุล.และคณะ. 2555..“ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการโลจิสติกส์เชิงกลยุทธ์กับความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจอุตสาหกรรมยานยนต์ในประเทศไทย”. วารสารการบัญชีและการจัดการ. 4 (4), 116-126.
พรเทพ.ผดุงถิ่น. 2552..“การวิเคราะห์แนวทางพัฒนาประสิทธิภาพการดำเนินงานด้าน โลจิสติกส์ และโซ่อุปทานสำหรับผู้ประกอบการ SMEs.ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี”..วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รุธิร์ พนมยงค์. 2554. “โลจิสติกส์ไทยในกรอบประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน”. วารสาร BIZ Circle. 6 (2), 8-11.
ศูนย์บริการข้อมูลประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. 2555. “โลจิสติกส์ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับ AEC..กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์”. สืบค้นเมื่อวันที่.28 ตุลาคม 2556.
สิทธิชัย ฝรั่งทอง. 2553. ขับคลื่อนโลจิสติกส์ด้วยการตลาด. กรุงเทพฯ : เอ็กซเปอร์เน็ท.
สุนทรี เจริญสุข. 2555..“การจัดการโลจิสติกส์เพื่อ สร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน :กรณีศึกษา บริษัท วี-เซิร์ฟ โลจิสติกส์ จำกัด”. วารสารมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติวิชาการ. 15 (30), 119-137.
สุรัสวดี.เทียนทอง..2552. “ผลสัมฤทธิ์การดำเนินงานของผู้ผลิตสินค้าสุดยอดหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ไทยระดับประเทศของจังหวัดแพร่ภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง”. การค้นคว้าแบบอิสระปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง คณะสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ..2556..“แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบโลจิสติกส์ของประเทศไทย ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2556-2560)”.
สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดเชียงราย. 2556. ข้อมูลที่ผ่านการคัดสรรผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์. เชียงราย : สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดเชียงราย กรมการพัฒนาชุมชน.
Nunnally, J..C..and Bernstein, I. H. 1994. Psychometric Theory. New York, NY: McGraw-Hill.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. and Tatham, R. L. 2006. Multivariate Data Analysis. 6th Edition, New Jersey, Pearson Education International.
