การส่งเสริมความสำเร็จในการจัดการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในประเทศไทย

Main Article Content

ชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล
พวงรัตน์ เกษรแพทย์
อัจฉรา วัฒนาณรงค์
ดุษฎี โยเหลา

บทคัดย่อ

การส่งเสริมความสำเร็จในการจัดการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในประเทศไทย เป็นทางเลือกของผู้เรียนวัยผู้ใหญ่และผู้พลาดหวังจากการเข้ารับการศึกษาในระบบ ซึ่งมีความคาดหวังที่จะได้รับโอกาสเข้ารับการศึกษาอย่างเสมอภาค สำนักงาน กศน. จึงได้ใช้เป็นจุดเน้นสำคัญในการขับเคลื่อนการพัฒนามาโดยตลอด เพื่อให้ผู้เรียนได้รับการศึกษาตลอดชีวิตและนำไปสู่การมีงานทำที่มีคุณภาพอย่างทั่วถึงและเท่าเทียม อันเป็นการยกระดับการศึกษา สมรรถนะการเรียนรู้และการแก้ไขปัญหา พัฒนาอาชีพ คุณภาพชีวิตและสังคม โดยดำเนินการกับสถานศึกษาทุกแห่งในสังกัดสำนักงาน กศน. ได้แก่ ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ (กศน.อำเภอ) จำนวน 877 แห่ง และศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยเขต (กทม.) จำนวน 50 แห่ง สำหรับในระดับการเรียนการสอนหรือระดับห้องเรียนนั้น การศึกษานอกระบบได้ใช้ กศน.ตำบล/แขวง เป็นศูนย์การเรียนรู้ระดับตำบล ซึ่งมีจำนวน 8,672 แห่ง ทำหน้าที่ในการจัดการศึกษานอกระบบ ส่งเสริมสนับสนุน และประสานภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษา โดยใช้การบริหารแบบมีส่วนร่วม เพื่อให้ทุกภาคส่วนของสังคมและประชาชนได้มีบทบาทในการร่วมจัดการศึกษา จากการศึกษาเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึก พบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย ควรประกอบด้วย ปัจจัยระดับสถานศึกษา จำนวน 6 ปัจจัย ได้แก่ 1) ศักยภาพการปฏิบัติตามนโยบาย 2) กระบวนการบริหาร 3) ภาวะผู้นำของผู้บริหาร 4) ความร่วมมือในการทำงาน 5) ประสิทธิภาพการบริหารหลักสูตร 6) การประเมินคุณภาพของสถานศึกษา ส่วนปัจจัยระดับการเรียนการสอน จำนวน 9 ปัจจัย ได้แก่ 1) ประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอน 2) การส่งเสริมโอกาสในการเรียนรู้ตลอดชีวิต 3) ความคาดหวังของครูต่อผู้เรียน 4) การประเมินผลและติดตามผู้เรียน 5) ความสามารถในการสอนของครู 6) คุณลักษณะครูผู้สอน 7) สื่อการสอน 8) การให้กำลังใจ และ 9) บรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้ และปัจจัยระดับผู้เรียน จำนวน 5 ปัจจัย ได้แก่ 1) ความรู้พื้นฐานเดิมของผู้เรียน 2) แรงจูงใจของผู้เรียน 3) ความรับผิดชอบของผู้เรียน 4) ความพร้อมของผู้เรียน และ 5) ทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พันธุ์วัฒนสกุล ช., เกษรแพทย์ พ., วัฒนาณรงค์ อ., & โยเหลา ด. (2018). การส่งเสริมความสำเร็จในการจัดการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในประเทศไทย. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 15(1), 136–145. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/spurhs/article/view/116012
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

โกวิท วรพิพัฒน์. 2544. การคิดเป็นเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคมไทยในชีวิตพ่อเล่า : ดร.โกวิท วรพิพัฒน์. กรุงเทพมหานคร : 651-656.

ชัยฤทธิ์ โพธิสุวรรณ. 2544. การศึกษาผู้ใหญ่: ปรัชญาตะวันตกและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 65-68.

บุญชู ชลัษเฐียร. เป็นผู้ให้สัมภาษณ์, ชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล เป็นผู้สัมภาษณ์ ที่สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2557

ปาน กิมปี. เป็นผู้ให้สัมภาษณ์, ชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล เป็นผู้สัมภาษณ์ ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2557

รุ่งอรุณ ไสยโสภณ. เป็นผู้ให้สัมภาษณ์, ชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล เป็นผู้สัมภาษณ์ ที่กลุ่มพัฒนาการศึกษานอกโรงเรียน สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2557

วันเพ็ญ ผ่องกาย. เป็นผู้ให้สัมภาษณ์, ชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล เป็นผู้สัมภาษณ์, ที่สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2557

วิรุฬห์ นิลโมจน์. เป็นผู้ให้สัมภาษณ์, ชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล เป็นผู้สัมภาษณ์ ที่กลุ่มแผนงาน สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2557

วุฒิพล สกลเกียรติ. 2546. การเรียนรู้ผู้ใหญ่และผู้เรียนผู้ใหญ่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง. 332.

สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. 2551. แก้ปัญหาด้วยกระบวนการคิดเป็น. หนังสือเรียนรายวิชาเลือกสาระทักษะการเรียนรู้ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น, สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดนครราชสีมา. 26.

สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. 2551. หลักสูตรการศึกษานอกระบบระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ. รังษีการพิมพ์. 1-10.

อัญชลี ธรรมะวิธีกุล. 2551. หลักการของการจัดการศึกษานอกระบบ และปรัชญาการศึกษาที่เกี่ยวกับการศึกษานอกระบบ. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2556.

Creemers, B.P.M. 1994. The Effective Classroom. London: Cassell.

Knowles M.S. 1980. The Modern Practice of Adult Education : From Pedagogy to Andragogy. New York: Cambridge, The Adult Education Company. 43.

Purkey, S.C., & Smith, M.S. 1983. Effective schools: a review. The Elementary School Journal, 83(4). 427-452.

Scheerens, J. 1990. School effectiveness research and the development of process indicators of school functioning. School Effectiveness and School Improvement, Lisse: Swets & Zeitlinger. 1(1): 61-80.

Scheerens, J. & Creemers, B.P.M. 1989. Conceptualizing school effectiveness. Developments in school effectiveness research. Special issue of the International Journal of Educational Research, (13)7. Oxford: Pergamon Press. 691-706.

Stringfield, S.C.; & R. Slavin 1992. Raising societal demands, high reliabilty organizations, school effectiveness, "Succes for All", and a set of modest proposals. Enschede, Address to the ICO-symposium.