การใช้เทคนิคซินเนคติกส์ พัฒนาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ สำหรับการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีก่อนและหลังการสอนโดยใช้เทคนิคซินเนคติกส์และเปรียบเทียบผลการใช้เทคนิค ซินเนคติกส์ในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์กับลักษณะของกิจกรรมที่ต่างกัน กลุ่มเป้าหมายเป็น นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ ที่เรียนวิชาการเขียน 2 ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 35 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แผนการสอนการเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยใช้เทคนิคซินเนคติกส์ จำนวน 6 แผน และ แบบทดสอบวัดความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ ผลการวิจัยพบว่า คะแนนความสามารถการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาหลังเรียนโดยใช้เทคนิคซินเนคติกส์โดยเฉลี่ยรวม มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าก่อนเรียนร้อยละ 19.30 และกิจกรรมการเขียนเรื่องจากสิ่งเร้าที่เกิดจากการลิ้มรส ทำให้คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์หลังเรียนเพิ่มขึ้นสูงสุดร้อยละ 39.00 รองลงมาคือ กิจกรรมการเขียนเรื่องจากสิ่งเร้าที่เกิดเป็นภาพ (ร้อยละ 29.60) และ กลิ่น (ร้อยละ 16.20) ตามลำดับ
Article Details
1. กองบรรณาธิการสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
2. บทความทุกเรื่องจะได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ข้อความและเนื้อหาในบทความที่ตีพิมพ์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
3.การคัดลอกอ้างอิงต้องดำเนินการตามการปฏิบัติในหมู่นักวิชาการโดยทั่วไป และสอดคล้องกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เอกสารอ้างอิง
กัลยา ไตรศรีศิลป์. (2542). การพัฒนากิจกรรมการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ในระดับมัธยมศึกษา. เชียงใหม่ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พรทิพย์ ปราการแก้ว. (2543). การใช้ซินเนคติกส์ช่วยสร้างความคิดในการเขียนความเรียงเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. เชียงใหม่ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พิสมัย อำไพพันธ์. (2537). การเขียนสร้างสรรค์. เชียงใหม่ : ภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์.
สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2544). เทคนิคส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิชจำกัด.
สุทธิกัญจน์ ทิพยเกสร. (2545). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 3 ด้วยการสอนแบบซินเนคติกส์. เชียงใหม่ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Burns, E. (1994). Thinking skills planning guide. Mimeographed.
Joyce, B. et al. (1992). Model of teaching. 4thed Massachusetts: Allyn and Bacon.
Edge, J. (1993). Essentials of English language teaching. London Longman.
Eggen, P. & D. Kauchak. (1999). Educational psychology: Windows on classroom. 4th ed. Columbus, Ohio: Merril. Gordon, W.J.J. (1961). Synectics. New York: Harper & Row.
Oxford, R. (1990). Language learning strategies : What every teacher should know. New York : Newbury House Publishers.
Taylor, J. & Rax, W. (1992). Simulation in the classroom. Harmondsworth, Meddlesex Penguin Education.
