ข่าวบันเทิง ... กรอบจำกัด และการพัฒนา
Main Article Content
บทคัดย่อ
ความนิยมในการรับสารข่าวบันเทิงในสื่อประเภทต่างๆก็ยังคงมีมากมายอย่างต่อเนื่องส่งผลให้มีรายการข่าวบันเทิงในเชิงพาณิชย์เกิดขึ้นมากมาย งานศึกษาวิจัยจากนักวิชาการบ่งชี้ชัดเจนว่าผู้รับสารข่าวบันเทิงส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเพศหญิง ที่มีจุดมุ่งหมายในการรับสารคือเพื่อประโยชน์ทางใจมากกว่าประโยชน์ทางปัญญา และเหตุผลของการรับสารคือเพื่อต้องการสนองความอยากรู้อยากเห็น ต้องการเป็นผู้รู้ก่อน ตอกย้ำการเป็นแฟนคลับตัวจริง ต้องการเป็นที่ยอมรับจากสังคม หรือกระทั่งรับสารเพื่อคลายความเครียดจากภารกิจประจำ ล้วนกลายเป็นกรอบที่ทำให้ข่าวบันเทิงไม่อาจขยับปรับเปลี่ยนก้าวไปสู่การพัฒนาเพิ่มเติมสาระประโยชน์ใดๆให้กับผู้รับสารได้เลย อีกทั้งในปัจจุบันยังพบว่าอำนาจการสร้างข่าวบันเทิงถูกเปลี่ยนมือจากสื่อ และผู้สื่อข่าวกลายเป็นคนในแวดวงบันเทิง ก็ยิ่งทำให้พื้นที่สาธารณะแห่งนี้กลายเป็นเครื่องมือสร้างชื่อเสียงเพื่อประโยชน์ส่วนตนอีกด้วย หนทางการพัฒนายกระดับคุณภาพข่าวบันเทิงไทยจึงควรมาจากการร่วมมือร่วมใจของทั้งภาครัฐ ผู้ผลิต และผู้บริโภค
Article Details
1. กองบรรณาธิการสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
2. บทความทุกเรื่องจะได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ข้อความและเนื้อหาในบทความที่ตีพิมพ์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
3.การคัดลอกอ้างอิงต้องดำเนินการตามการปฏิบัติในหมู่นักวิชาการโดยทั่วไป และสอดคล้องกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ. 2545. สื่อบันเทิง : อำนาจแห่งความไร้สาระ. กรุงเทพมหานคร: ออล อเบ้าท์ พริ้นท์.
กาญจนา แก้วเทพ. 2557. ศาสตร์แห่งสื่อและวัฒนธรรมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: เอดิสันเพรสโปรดักส์.
ธาม เชื้อสถาปนศิริ. 2552. “ข่าวบันเทิงในฟรีทีวี”. งานวิจัยโครงการเฝ้าระวังสื่อและพัฒนาการรู้เท่าทันสื่อเพื่อสุขภาวะของสังคม (Media Monitor). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
สกู๊ปบันเทิง. บันเทิงไทย. (29 กุมภาพันธ์ 2555). “บทความแฉกลเม็ดดาราปั่นกระแสดัง: รู้ทันกลเม็ดเด็ดพรายใครสร้างกระแสหวังอยากดัง.” / คมชัดลึก สืบค้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2560
สรรพัชญ์ เจียระนานนท์. 2558. “ความคาดหวังต่อ การนำเสนอข่าวบันเทิงผ่านสื่อโทรทัศน์”. นิเทศศาสตร์ปริทัศน์ 18(2): 64-71.
สุภวัฒน์ สงวนงาม. 2557. “ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเลือกรับชมรายการข่าวของสถานีโทรทัศน์ของ ผู้ชมในเขตกรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเนชั่น.
สุรสิทธิ์ วิทยารัฐ. 2552. “ข่าวบันเทิงที่สร้างสรรค์แรงบันดาลใจ.” สืบค้นเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2560 .
สุรสิทธิ์ วิทยารัฐ. 21 สิงหาคม 2552. สื่อไทย – ข่าวบันเทิง : รูปแบบ – เนื้อหา แค่ไหนพอดี ?. เอกสารประกอบโครงการห้องเรียนสาธารณะ, สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, สมาคมนักข่าวบันเทิง และภาควิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. การอภิปราย.
มนัสนันท์ อภิรมย์วิจิตร. 2554. “การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลในการเปิดรับชมรายการข่าวบันเทิงของประชาชนทั่วไปในเขตกรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
แรนดัล, เดวิด. 2559. คนข่าว: ฉลาดทำงานศตวรรษที่ 21. แปลโดย สุนันทา แย้มทัพ. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิเพื่อการศึกษาประชาธิปไตยและการพัฒนา. (โครงการจัดพิมพ์คบไฟ)
วราศรี อัจฉริยะเดชา. 2559. “การเปิดรับและทัศนคติของกลุ่มคนเจเนอเรชั่นวายที่มีต่อข่าวบันเทิงในเว็บไซต์เฟซบุ๊ก (Facebook)”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิภา ปิ่นแก้ว. 2554. “จริยธรรมการนำเสนอรายการเล่าข่าวบันเทิงของสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Friedson, Riley,& Flowerman. 1951. “Media exposure”. [online] Retrieved May 10, 2017.
Katz, et al. 1974. The Uses of Mass Communication. New York : Praeger.
Sharyl, A & Don, R. V. 2003. Writing Right for Broadcasting and Internet News. Boston: Pearson Education.