ข่าวบันเทิง ... กรอบจำกัด และการพัฒนา

Main Article Content

เอกธิดา เสริมทอง

บทคัดย่อ

ความนิยมในการรับสารข่าวบันเทิงในสื่อประเภทต่างๆก็ยังคงมีมากมายอย่างต่อเนื่องส่งผลให้มีรายการข่าวบันเทิงในเชิงพาณิชย์เกิดขึ้นมากมาย งานศึกษาวิจัยจากนักวิชาการบ่งชี้ชัดเจนว่าผู้รับสารข่าวบันเทิงส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเพศหญิง ที่มีจุดมุ่งหมายในการรับสารคือเพื่อประโยชน์ทางใจมากกว่าประโยชน์ทางปัญญา และเหตุผลของการรับสารคือเพื่อต้องการสนองความอยากรู้อยากเห็น ต้องการเป็นผู้รู้ก่อน ตอกย้ำการเป็นแฟนคลับตัวจริง ต้องการเป็นที่ยอมรับจากสังคม หรือกระทั่งรับสารเพื่อคลายความเครียดจากภารกิจประจำ ล้วนกลายเป็นกรอบที่ทำให้ข่าวบันเทิงไม่อาจขยับปรับเปลี่ยนก้าวไปสู่การพัฒนาเพิ่มเติมสาระประโยชน์ใดๆให้กับผู้รับสารได้เลย อีกทั้งในปัจจุบันยังพบว่าอำนาจการสร้างข่าวบันเทิงถูกเปลี่ยนมือจากสื่อ และผู้สื่อข่าวกลายเป็นคนในแวดวงบันเทิง ก็ยิ่งทำให้พื้นที่สาธารณะแห่งนี้กลายเป็นเครื่องมือสร้างชื่อเสียงเพื่อประโยชน์ส่วนตนอีกด้วย หนทางการพัฒนายกระดับคุณภาพข่าวบันเทิงไทยจึงควรมาจากการร่วมมือร่วมใจของทั้งภาครัฐ ผู้ผลิต และผู้บริโภค

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เสริมทอง เ. (2018). ข่าวบันเทิง . กรอบจำกัด และการพัฒนา. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 18(1), 126–134. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/spurhs/article/view/126672
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กฤษณะ แสงจันทร์. 25 กุมภาพันธ์ 2560. การกำ หนดวาระประเด็นดาราผู้มีชื่อเสียงผ่านข่าวบันเทิงทางโทรทัศน์. คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ร่วมกับกลุ่มศึกษาศูนย์สหวิทยาการชุมชนศึกษามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชและการประชุมกลุ่มศึกษาการสื่อสารกับกลุ่มคนและชุมชนศึกษาครั้งที่1/2560. การเสวนา.

กาญจนา แก้วเทพ. 2545. สื่อบันเทิง : อำนาจแห่งความไร้สาระ. กรุงเทพมหานคร: ออล อเบ้าท์ พริ้นท์.

กาญจนา แก้วเทพ. 2557. ศาสตร์แห่งสื่อและวัฒนธรรมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: เอดิสันเพรสโปรดักส์.

ธาม เชื้อสถาปนศิริ. 2552. “ข่าวบันเทิงในฟรีทีวี”. งานวิจัยโครงการเฝ้าระวังสื่อและพัฒนาการรู้เท่าทันสื่อเพื่อสุขภาวะของสังคม (Media Monitor). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
สกู๊ปบันเทิง. บันเทิงไทย. (29 กุมภาพันธ์ 2555). “บทความแฉกลเม็ดดาราปั่นกระแสดัง: รู้ทันกลเม็ดเด็ดพรายใครสร้างกระแสหวังอยากดัง.” / คมชัดลึก สืบค้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2560

สรรพัชญ์ เจียระนานนท์. 2558. “ความคาดหวังต่อ การนำเสนอข่าวบันเทิงผ่านสื่อโทรทัศน์”. นิเทศศาสตร์ปริทัศน์ 18(2): 64-71.

สุภวัฒน์ สงวนงาม. 2557. “ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเลือกรับชมรายการข่าวของสถานีโทรทัศน์ของ ผู้ชมในเขตกรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเนชั่น.

สุรสิทธิ์ วิทยารัฐ. 2552. “ข่าวบันเทิงที่สร้างสรรค์แรงบันดาลใจ.” สืบค้นเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2560 .
สุรสิทธิ์ วิทยารัฐ. 21 สิงหาคม 2552. สื่อไทย – ข่าวบันเทิง : รูปแบบ – เนื้อหา แค่ไหนพอดี ?. เอกสารประกอบโครงการห้องเรียนสาธารณะ, สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, สมาคมนักข่าวบันเทิง และภาควิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. การอภิปราย.

มนัสนันท์ อภิรมย์วิจิตร. 2554. “การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลในการเปิดรับชมรายการข่าวบันเทิงของประชาชนทั่วไปในเขตกรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

แรนดัล, เดวิด. 2559. คนข่าว: ฉลาดทำงานศตวรรษที่ 21. แปลโดย สุนันทา แย้มทัพ. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิเพื่อการศึกษาประชาธิปไตยและการพัฒนา. (โครงการจัดพิมพ์คบไฟ)
วราศรี อัจฉริยะเดชา. 2559. “การเปิดรับและทัศนคติของกลุ่มคนเจเนอเรชั่นวายที่มีต่อข่าวบันเทิงในเว็บไซต์เฟซบุ๊ก (Facebook)”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วิภา ปิ่นแก้ว. 2554. “จริยธรรมการนำเสนอรายการเล่าข่าวบันเทิงของสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Friedson, Riley,& Flowerman. 1951. “Media exposure”. [online] Retrieved May 10, 2017.

Katz, et al. 1974. The Uses of Mass Communication. New York : Praeger.

Sharyl, A & Don, R. V. 2003. Writing Right for Broadcasting and Internet News. Boston: Pearson Education.