การดำเนินงานรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ในกลุ่มเยาวชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

Main Article Content

ณัชชา พัฒนะนุกิจ
วิทยาธร ท่อแก้ว
ภัสวลี นิติเกษตรสุนทร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานโยบาย มาตรการ การบริหารจัดการ การสื่อสารชุมชน ปัญหาการดำเนินงานการรณรงค์ และการพัฒนาแนวทางการดำเนินงานรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ในกลุ่มเยาวชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) โดยระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณใช้วิธีการสำรวจ กลุ่มตัวอย่างเป็นเจ้าหน้าที่ของอปท.ที่ทำงานด้านรณรงค์ไม่สูบบุหรี่จำนวน 400 คนจาก อปท. 110 แห่ง ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 67 คน ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของ อปท.ที่ทำงานด้านรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ จำนวน 65 คน และนักวิชาการที่ทำงานด้านการรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ จำนวน 1 คน บุคลากรของหน่วยงานที่ทำงานด้านการรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ จำนวน 1 คน ผลการวิจัย พบว่า (1) ผู้บริหารของท้องถิ่นมีบทบาทสำคัญต่อการกำหนดนโยบาย มาตรการที่สอดคล้องกับ พ.ร.บ. เกี่ยวกับการควบคุมยาสูบของท้องถิ่น (2) การบริหารจัดการที่เกิดผลสัมฤทธิ์ คือ การทำงานร่วมกับเครือข่ายชุมชน กำหนดหน้าที่ไม่ให้ซ้ำซ้อน ใช้ทรัพยากรสื่อประชาสัมพันธ์ร่วมกันเพื่อการลดต้นทุนการผลิตสื่อในท้องถิ่น (3) การสื่อสารชุมชน เครือข่ายชุมชนเป็นกำลังสำคัญในการทำงานร่วมกัน โดยใช้ภาพและเนื้อหาสื่อสารในเชิงบวกด้วยข้อมูลที่น่าเชื่อถือและเชิงลบเพื่อให้เห็นความน่ากลัวของบุหรี่ โดยใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์สื่อสารกับคนกลุ่มใหญ่ ใช้สื่อสิ่งพิมพ์สื่อสารด้านข้อมูลที่มีรายละเอียดมาก ใช้สื่อบุคคลเพื่อเล่าประสบการณ์จริง ใช้สื่อกิจกรรมเพื่อสร้างกระแสความร่วมมือกับประชาชนในท้องถิ่น (4) ปัญหาการดำเนินงานการรณรงค์ คือไม่สามารถสื่อสารนโยบายและมาตรการให้เข้าถึงเยาวชนในท้องถิ่นได้ ทิศทางการบริหารจัดการงานรณรงค์ของ อปท. ไม่ชัดเจน เจ้าหน้าที่ของรัฐขาดประสบการณ์ด้านการรณรงค์ปัญหาทางสังคม (5) แนวทางการดำเนินงานรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ในกลุ่มเยาวชนของ อปท. คือ นโยบาย มาตรการ การสื่อสารชุมชนควรสอดคล้องกับกฎหมายการควบคุมยาสูบ เพื่อเป็นทิศทางเดียวทั้งประเทศ ภาครัฐควรเข้มงวดติดตามการบังคับใช้กฎหมาย ควรให้ความสำคัญในการเก็บข้อมูลพฤติกรรมของเยาวชนในฐานะเป็นกลุ่มเป้าหมาย เพื่อนำมาวางแผนการสื่อสารให้เข้าถึงผู้รับสาร ควรวางแผนการบริหารจัดการการรณรงค์ด้านบุคลากรและงบประมาณร่วมกับเครือข่ายชุมชน เพื่อลดปัญหาเจ้าหน้าที่ไม่เพียงพอ และลดต้นทุนการผลิตสื่อ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พัฒนะนุกิจ ณ., ท่อแก้ว ว., & นิติเกษตรสุนทร ภ. (2018). การดำเนินงานรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ในกลุ่มเยาวชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 18(2), 27–41. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/spurhs/article/view/150971
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ และคณะ. 2543. สื่อเพื่อชุมชน การประมวลองค์ความรู้. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ธีรพัฒน์ คัชมาตย์ ผู้อำนวยการส่วนส่งเสริมการจัดการด้านสาธารณสุขและสวัสดิการสังคม กรมส่งเสริมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. สัมภาษณ์. วันที่ 26 กรกฎาคม 2556.

ภัสวลี นิติเกษตรสุนทร. 2550. การศึกษาทบทวนการดำเนินการลดการสูบบุหรี่ในประเทศไทย พ.ศ. 2540-2550 และบทบาทของ สสส. : งานประเมินผลกองทุน สสส. ปี 2550.กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

เนาวรัตน์ เจริญค้า, Hamann, Stephen, นิภาพรรณ กังสกุลนิติ, นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์, ชวาลา ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคาม และ สถาพร จิรัตนานนท์. 2549. การทบทวนองค์ความรู้เกี่ยวกับการควบคุมการบริโภคยาสูบ. มหาสารคาม: ศูนย์การพิมพ์แก่นจันทร์.

บุญมี พันธุ์ไทย. 2554. ระเบียบวิธีวิจัยการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

บุญเลี้ยง ทุมทอง. 2555. ระเบียบวิธีวิจัยทางหลักสูตรและการสอน. นครราชสีมา: โรงพิมพ์แหลมทอง.

ประดิษฐ์ พันธ์ประดับ. 2552. “ศักยภาพชุมชนในการป้องกันการสูบบุหรี่ของวัยรุ่น”. รายงานการศึกษาอิสระ ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลชุมชน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

เพ็ญพักตร์ จันทรศร. 2549. “การตอบสนองต่อนโยบายและมาตรการควบคุมการบริโภคยาสูบของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายการควบคุมการบริโภคยาสูบในจังหวัดชลบุรี”. วิทยานิพนธ์ วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาเอกสุขศึกษาและพฤติกรรมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.

วนิดา วินิจจะกูล. 2552. “แนวคิดและเครื่องมือที่ควรรู้เพื่อการ “สื่อสารสาธารณะ” และกรณีศึกษารณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่”.

วราภรณ์ วรบุตร. 2548. ปัญหากฎหมายและการบังคับใช้กฎหมายควบคุมการบริโภคยาสูบ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ศุภรัชต์ ปิยวัชรพันธุ์ . 2547. “กระบวนการสื่อสารในการรณรงค์เรื่องยาเสพติดระดับชุมชน ตำบลบางคูรัด อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี”. วิทยานิพนธ์ นิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรัชตา ราคา .2550. กระบวนการสื่อสารกับเยาวชนของเครือข่ายครูนักรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

De Beyer, J., Lovelace, C., & Yürekli, A. 2001. “Poverty and tobacco.” Tobacco Control. 10 (3), 210-211.

Phillip N. R., Gerald S. R., Lora A. H. 2001.“The relative influence of smoking on drinking and drinking on smoking among high school students in a rural tobacco-growing county.” Journal of Adolescent Health, 29 (6), 386-394.

Robert, E. S. 1990. Communication Campaign Management : A Systems Approach. New York : Longman.

Dedobbeleer, N., Béland, F., Contandriopoulos, AP. and Adrian, M. 2004. “Gender and the social context of smoking behaviour.” Social Science & Medicine, 58(1), 1-12.