อิทธิพลของการรับรู้ความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยและภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยต่อพฤติกรรมของนักศึกษาในมหาวิทยาลัยในประเทศไทย (Influence of the Perception towards University Social Responsibility and University Brand Image on Student’s Behaviors in Thailand)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาการรับรู้ของนักศึกษาที่มีต่อความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัย และ ภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย (2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมของ นักศึกษาหลังจากที่ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยและ (3) เพื่อศึกษาอิทธิพลของการรับรู้ความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัย และ ภาพลักษณ์มหาวิทยาลัยต่อพฤติกรรมของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้คือ นักศึกษา จำนวน 509 คน จากมหาวิทยาลัยที่ถูกจัดให้อยู่ใน 5 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย ตามการจัดลำดับของ QS World University Ranking 2021 ซึ่งได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือแบบสอบถาม และ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า การรับรู้ของนักศึกษาที่มีต่อความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยชั้นนำในประเทศไทยอยู่ในระดับสูง และ การรับรู้ภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยอยู่ในระดับสูง ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่าความรับผิดชอบต่อสังคมของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยด้านธรรมาภิบาล ด้านสังคม ด้านพันธกิจ และด้านชุมชน มีอิทธิพลเชิงบวกต่อพฤติกรรมของนักศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ภาพลักษณ์ด้านคุณภาพการบริการของมหาวิทยาลัย มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมหลังจากสมัครเข้าเรียนของนักศึกษาในประเทศไทย
Article Details
1. กองบรรณาธิการสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
2. บทความทุกเรื่องจะได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ข้อความและเนื้อหาในบทความที่ตีพิมพ์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
3.การคัดลอกอ้างอิงต้องดำเนินการตามการปฏิบัติในหมู่นักวิชาการโดยทั่วไป และสอดคล้องกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เอกสารอ้างอิง
Athiyaman, A. (1997). Linking student satisfaction and service quality perceptions: the case of university education. European Journal of Marketing, 31(7), 528-540.
Brodie, R. J., Whittome, J. R. M., & Brush, G. J. (2009). Investigating the Service Brand: A Customer Value Perspective. Journal of Business Research, 62(3), 345–355.
Bulotaite, N. (2003). University heritage—an institutional tool for branding and marketing, Higher Education in Europe, 28(4), 449-454.
Carroll, A. B. (2008). A History of Corporate Social Responsibility: Concepts and Practices. In A. M. Andrew Crane, D. Matten, J. Moon, & D. Siegel (Eds.), The Oxford Handbook of Corporate Social Responsibility (pp. 19–46). New York: Oxford University Press.
Chalermvongsavej, W. (2013). The Relationship of Factors Influencing Corporate Social Responsibility in Private Higher Education Institutions. Thesis of the Degree of Doctor of Philosophy Program in Educational Administration. Bangkok: Sripatum University. (in Thai)
Chamaram, S. (2017). The Management of University Social Responsibility Based on Sufficiency Economy Philosophy. Journal of Humanities and Social Sciences, Surin Rajabhat University, 19(1), 169-186. (in Thai)
Casidy, R. (2013). The Role of Brand orientation in the Higher Education Sector: A Student-perceived Paradigm. Asia Pacific Journal of Marketing and Logistics, 25(5), 803-820.
Dichter, E. (1985), “What’s in an image”. Journal of Consumer Marketing, 2 (1), 75-81.
FitzPatrick, M., Davey, J. and Dai, L. (2012). Chinese students’ complaining behavior: hearing the silence. Asia Pacific Journal of Marketing and Logistics, 24(5), 738-754.
Panda, et al. (2018). University Brand Image as Competitive Advantage: a Two-Country Study. International Journal of Educational Management, 33(2), 234-251.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: a multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64, 12-40.
Phansaita, N., Rungjindarat, N., ans Vichitthamaros, P. (2016). Perception of Students Towards the Image of Public University. NIDA Development Journal, 56 (1), 136-157. (in Thai)
Plungpongpan, J., Tiangsoongnern, Lc.la and Speece, M. (2016). University social responsibility and brand image of private universities in Bangkok. International Journal of Educational Management, 30(4), 571 – 591.
Quacquarelli Symonds (2021). QS World University Rankings -Methodology. Retrieved from https://www.topuniversities.com/qs-world-university-rankings/methodology
Thongklomsee, J. (2014). Development of University Social Responsibility Indicators Based on the Principles of Good Governance. Journal of Education, 42(1), 1-19. (in Thai)
UNESCO. (2009). World conference on higher education: The new dynamics of higher education and research for societal change development. Paris, Conference papers.
Urde, M., Greyser, S.A. and Balmer, J.M. (2007). Corporate brands with a heritage. Journal of Brand Management, 15(1), 4-19.
Visaetsilapanonta, P. (2019). The Driving Social Responsibility of Universities that Affects Students. Veridian E-Journal, Silpakorn University: Humanities, Social Sciences, and Arts, 12(3), 572-590. (in Thai)
Yamane, T. (1973). Statistics an Introductory Analysis. 3rd ed. New York: Harper and Row.
