กลยุทธ์การบริหารวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของการบริหารวิชาการในยุคดิจิทัล 2) เพื่อพัฒนาและประเมินกลยุทธ์การบริหารวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสมวิธีแบบพหุระยะ จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 293 คน จาก ผู้อำนวยการโรงเรียน รองผู้อำนวยการฝ่ายบริหารวิชาการ หัวหน้าฝ่ายบริหารวิชาการ หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ จากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เก็บข้อมูลการวิจัยด้วยแบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .971 แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม และแบบประเมินกลยุทธ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น (PNImodified) วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
พบว่า 1) ความต้องการจำเป็นของการบริหารวิชาการในยุคดิจิทัล ได้แก่ ด้านการพัฒนาสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษาในยุคดิจิทัล ด้านการจัดการเรียนการสอนในยุคดิจิทัล ด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล และด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ตามลำดับ 2) กลยุทธ์การบริหารวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียน ประกอบด้วย 4กลยุทธ์หลัก คือ 1 เสริมสร้างนวัตกรรมการเรียนรู้และหลักสูตรดิจิทัล ด้วยการบริหารแบบมีส่วนร่วมให้เห็นผลอย่างเป็นรูปธรรม 2 พัฒนาสมรรถนะครูในการผลิตและใช้สื่อเทคโนโลยีดิจิทัลอย่างมีประสิทธิภาพ 3 พัฒนาโครงสร้างการดำเนินงานด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของโรงเรียนให้มีประสิทธิภาพ 4 บริหารจัดการความเสี่ยงและทรัพยากรด้านเทคโนโลยีอย่างมีประสิทธิภาพ และผลการประเมิน มี 4 กลยุทธ์หลัก 10 กลยุทธ์รอง และ 30 วิธีดำเนินการ ในภาพรวมทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. กองบรรณาธิการสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
2. บทความทุกเรื่องจะได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ข้อความและเนื้อหาในบทความที่ตีพิมพ์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
3.การคัดลอกอ้างอิงต้องดำเนินการตามการปฏิบัติในหมู่นักวิชาการโดยทั่วไป และสอดคล้องกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563–2565. กระทรวงศึกษาธิการ.
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ราชกิจจานุเบกษา. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก, 1–74.
โมนา ชัยกฤตทองกุล, สมชาย อังสุโชติเมธี, และ สุบัน พรเวียง. (2567). แนวทางการพัฒนาการบริหารงาน วิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กำแพงเพชร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(6), 32–42.
อาทิตย์ พิมพ์โคตร, และ ศิริรัตน์ ทองมีศรี. (2565). แนวทางการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลให้มี ประสิทธิภาพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดชลบุรี. วารสารพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่ (Journal of Modern Learning Development), 8(3), 251–260.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการ สภาการศึกษา.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
Songkram, N., & Osuwan, H. (2022). Applying the Technology Acceptance Model to elucidate K-12 teachers’ use of digital learning platforms in Thailand during the COVID-19 pandemic.
