การพัฒนากระบวนการถอดความรู้ด้านการปลูกส้มโอสำหรับเกษตรกรผู้ปลูกส้มโอ ในเขตพื้นที่จังหวัดนครปฐม (The Development of Capture Knowledge process of Pomelo Plantation for Pomelo Farmers in Area of Nakhon Pathom Province)
Keywords:
capture knowledge, pomelo plantation, pomelo farmersAbstract
ABSTRACT
The purpose of this research was development of capture knowledge process of pomelo plantation for pomelo farmers in Area of Nakhon Pathom province. The sample was 30 pomelo farmers of Nakhon Pathom province selected by purposive sampling method. The research instrument was questionnaire. The statistics used in analyzing the data were mean and standard deviation. The research finding were as follow: 1. The components of the capture knowledge process of pomelo plantation for pomelo farmers in Area of Nakhon Pathom province including seven components; 1) the subject of the capture knowledge, 2) the goal of knowledge application, 3) the related persons, 4) the activity, 5) the questions, 6) the relationship of members, 7) the learning environment. The steps of the capture knowledge process including four components; 1) preparing process, 2) procedure of the capture knowledge process, 3) writing the report, 4) evauation and following the knowledge using. 2. Overall, the result of the capture knowledge process of pomelo plantation for pomelo farmers in Area of Nakhon Pathom province was at high level.
References
นิภาวรรณ เจริญลักษณ์. (2558). การศึกษาภูมิปัญญาและการอนุรักษ์ฟื้นฟูวิถีชีวิตชาวสวนส้มโอลุ่มแม่น้ำนครชัยศรี. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาพัฒนศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญส่ง หาญพานิช. (2546). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา ไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาอุดมศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
พงษ์นาถ นาถวรานันต์. (2553). โครงการการพัฒนาการเชื่อมโยงองค์ความรู้การผลิตส้มโอสู่ เกษตรกร จังหวัดนครปฐม. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์, นครปฐม : สำนักงานกองทุน สนับสนุนการวิจัย (สกว.).
พิชามญช์ คุ้มสุข. (2555). การวิเคราะห์บทบาทของเครือข่ายการเรียนรู้ชุมชนในการส่งเสริม กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ของครูภูมิปัญญาไทย. หลักสูตรครุศาสตร์มหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย.
เพ็ญศิริ พันพา. (2552). “การจัดการความรู้ของท้องถิ่น การเรียนรู้เพื่อแก้ไขปัญหาและพัฒนาชุมชน : กรณีศึกษาการจัดการความรู้ด้านเกษตรกรรมอย่างยั่งยืน.” วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 16(2), 10 หน้า, 24-33.
ภูริตา เกิดปรางค์ และสวรรยา ธรรมอภิพล. (2560). “การปรับตัวเชิงรุกของเกษตรกรสวนส้มโอ จังหวัดนครปฐม.” วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 4(2), 22 หน้า, 21-43.
วรรณี สุจจิตร์จูล และพนม จองเฉลิมชัย. (2560). “การพัฒนาชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเรื่องส้มโอ.” Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(2), 14 หน้า, 896-909.
วันทนา เมืองจันทร์. (2549). การจัดการเรียนรู้ในสถาบันพัฒนาครูคณาจารย์และบุคลากร ทางการ ศึกษา. [online]. Available: https://www.nidterp.go.th/km/data/v2.doc.
วัลลภา เล็กวัฒนานนท์. (2554). การพัฒนารูปแบบกระบวนการถ่ายทอดอง๕ความรู้เพื่อส่งเสริม การพึ่งพาตนเองอย่างพอเพียงและยั่งยืนสำหรับครูภูมิปัญญาไทย. ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิเศษฐ์ ฤทธิบุณไชย และคณะ. (2559). “รูปแบบการจัดการความรู้แบบมีส่วนร่วมสำหรับส้มโอ จังหวัดนครปฐม.” วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 3(2), 12 หน้า, 90-101.
Reber, A.S. (1969). “Transfer of syntactic structure in synthetic languages.” Journal of Experimental Psychology. 81, 115-119.

