Enhancing Mindfulness and Clear Comprehension to Alleviate Forgetfulness.

Main Article Content

Anirut Songsri

Abstract

In Buddhism. the principles of mindfulness and clear comprehension are regarded as essential doctrines for the cultivation of the mind and wisdom. Mindfulness refers to the constant awareness of the present moment — the ability to remember and not to be forgetful or distracted. Clear comprehension. on the other hand. means being fully aware of one’s actions. understanding what is being done. and recognizing both its purpose and its consequences. The two qualities function together to stabilize the mind. The Buddha stated that “a single moment of consciousness can perceive only one object”. implying that the mind. in each moment. can only be aware of one mental object at a time. Understanding this principle allows practitioners to apply mindfulness to daily life. performing one task at a time with full awareness. Therefore. treating every daily activity—from waking up to going to bed—as an opportunity to cultivate mindfulness can effectively enhance mindfulness and clear comprehension. thereby helping to alleviate problems of forgetfulness and promote mental clarity in everyday living.

Article Details

How to Cite
Songsri, A. . . (2025). Enhancing Mindfulness and Clear Comprehension to Alleviate Forgetfulness. Journal of Buddhist Innovation Review, 6(3), 18–31. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JBIR/article/view/285273
Section
Academic Article

References

หนังสือ :

กาญจนา จิตรสำรวย. (2562). สติและสมาธิกับการทำงานของสมอง. กรุงเทพมหานคร: จิตสำนึกใหม่.

พระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ). (2536). ธรรมะคือธรรมชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ ธรรมสภา.

พระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ). (2536). ธรรมะคือธรรมชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ ธรรมสภา.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2542). คู่มือมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2542). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก(ป.อ.ปยุตฺโต). (2561). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 36. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). อภิธัมมัตถสังคหะ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพุทธทาสภิกขุ. (2536). สติปัฏฐาน 4 และการเจริญสมาธิ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แสงธรรม.

พระมหาชินวัฒน์ จกฺกวโร. (2556). พระอภิธรรม เจตสิกปรมัตถ์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอบุ๊ค ดิสทริบิวชั่น จำกัด.

พระราชวรมุนี และคณะ.(2538). วิมุตติมรรค. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เคล็ดไทย.

พระโสภณมหาเถระ (มหาสีสยาดอ). (2549). มหาสติปัฏฐานสูตรทางสู่พระนิพพาน. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วน จำกัด ไทยรายวันการพิมพ์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). อรรถกถาพระสุตตันตปิฎก ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุภีร์ ทุมทอง. (2558). สติปัฏฐาน 4 ต้นทางนำไปสู่มรรคผลนิพพาน. กรุงเทพมหานคร: บริษัทฟองทอง เอน เตอร์ไพรส์ จำกัด.

วารสาร:

เกื้อกูล มูลทา. (พฤษภาคม–สิงหาคม). การศึกษาแนวทางการเจริญสติในชีวิตประจำวัน ตามหลักคำสอนของหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์. 2568 10(2); 33-48.

พระครูสมุห์ชัยพล โสภโณ. (พฤษภาคม -สิงหาคม).รูปแบบการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานตามแนวสติปัฏฐาน 4 เพื่อการรู้ ตื่น เบิกบานของศูนย์ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน นานาชาติวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ กรุงเทพมหานคร. วารสารพุทธนวัตกรรมปริทรรศน. 2567. 5(2); 19-32.

พระภาวนาวชิรวิเทศ วิ. (พฤษภาคม-สิงหาคม).การพัฒนาคุณภาพชีวิตในโลกยุคเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์. วารสารพุทธนวัตกรรมปริทรรศน. 2567 5(2); 166-179.

พระมหาทองสุข ปญฺาวณฺโณ (พรมมีเดช). (เมษายน-พฤษภาคม). การตื่นรู้ในชีวิตประจําวันตามหลักปฏิจจสมุปบาท. วารสารพุทธนวัตกรรมปริทรรศน. 2568 6(2); 15-29.

พระมหาแสงเพชร สุทฺธิจิตฺโต (สารธิมา). (มกราคม-มิถุนายน). หลักคำสอนสำคัญในมหาสติปัฏฐานสูตร. วารสารนวังคสัตถุสาสน์ปริทรรศน์. 2567. 2(1); 15-25.