การพัฒนาสุขภาพจิตผู้ประกอบการก่อสร้างในสังคมไทยเชิงพุทธบูรณาการ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพสุขภาพจิตของผู้ประกอบการด้านธุรกิจการก่อสร้างในสังคมไทยปัจจุบัน 2) เพื่อศึกษาหลักพุทธธรรมในการพัฒนาสุขภาพจิตสำหรับผู้ประกอบการก่อสร้างในสังคมไทย 3) เพื่อนำเสนอรูปแบบการพัฒนาสุขภาพจิตของผู้ประกอบการก่อสร้างในสังคมไทยเชิงพุทธบูรณาการ งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 20 รูป/คน และศึกษาวิจัยเชิงเอกสารหลักพุทธธรรมที่เหมาะสมสำหรับพัฒนาสุขภาพจิตผู้ประกอบการก่อสร้างในสังคมไทย เชิงพุทธบูรณาการ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า สภาพสุขภาพจิตของผู้ประกอบการด้านธุรกิจการก่อสร้างในสังคมไทยปัจจุบัน สรุปได้เป็น 3 ประเด็น ดังนี้ 1) สภาพสุขภาพจิตในสภาวะจิตปกติ คนสุขภาพจิตดีต้องมีความรู้สึกเป็นสุข สามารถทำอะไรๆ ได้ตามศักยภาพของตนทั้งทางร่างกายสติปัญญาและอารมณ์ความรู้สึก มีความตระหนักรู้เกี่ยวกับการสภาพปัญหาที่จะตามมาที่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อจิตใจของตนเอง 2) สภาพสุขภาพจิตในสภาวะวิกฤติการก่อสร้าง คือ สภาวะที่ส่งผลต่อสุขภาพจิต เกิดความเครียด ความกังวล ความท้อแท้ไม่มีกำลังใจทำงาน เกิดโรคซึมเศร้า 3) พฤติกรรมและผลกระทบจากสุขภาพจิต ก่อให้เกิดความเครียด ความวิตกกังวล ซึมเศร้า การทำหน้าที่การงานบกพร่อง มีความก้าวร้าวเกิดความสิ้นหวังท้อแท้ ตลอดจนพฤติกรรมเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายในที่สุด พฤติกรรมและผลกระทบจากสุขภาพจิต จะทำให้เกิดความเครียดสะสม การใช้ชีวิตบนความตึงเครียด ความกดดัน หลักพุทธธรรมในการพัฒนาสุขภาพจิตสำหรับผู้ประกอบการก่อสร้างในสังคมไทย คือ หลักภาวนา 4 หลักปาปณิกธรรม 3 อริยมรรคมีองค์ 8 หลักสติ รูปแบบการพัฒนาสุขภาพจิตของผู้ประกอบการด้านธุรกิจการก่อสร้างในสังคมไทยเชิงพุทธบูรณาการ คือ โมเดล “BMP” สามารถนำมาประยุกต์ใช้พัฒนาสุขภาพจิตผู้ประกอบการก่อสร้างได้แบบมั่นคงยั่งยืนต่อไป