แนวทางการเผยแผ่มงคล 38 ประการ ตามหลักพระปาฏิโมกข์ของพระธรรมทูตไทยในวัดพระธรรมกายบาวาเรีย สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัย เรื่องแนวทางการเผยแผ่มงคล 38 ประการ ตามหลักพระปาฏิโมกข์ของพระธรรมทูตไทยในวัดพระธรรมกายบาวาเรีย สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ คือ (1) เพื่อศึกษาหลักพระปาฏิโมกข์ของพระธรรมทูตที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา (2) เพื่อศึกษาการเผยแผ่ธรรมด้วยหลักมงคล 38 ประการของพระธรรมทูตไทยในวัดพระธรรมกายบาวาเรีย และ (3) เพื่อนำเสนอแนวทางการเผยแผ่มงคล 38 ประการ ตามหลักพระปาฏิโมกข์ของพระธรรมทูตไทยในวัดพระธรรมกายบาวาเรีย ใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาจากเอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 28 รูป/คน วิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลในรูปแบบการพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า พระธรรมทูตไทยวัดพระธรรมกายบาวาเรีย ปฏิบัติตามหลักปาติโมกขสังวร คือ ศีล 227 ข้อ และยึดถือหลักโอวาทปาฏิโมกข์เพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา การเผยแผ่ธรรมด้วยหลักมงคล 38 ประการเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตเพื่อความสุข ความสำเร็จแห่งชีวิตแก่พุทธศาสนิกชนในด้านต่างๆ ประกอบด้วยด้านครอบครัว ด้านการทำงาน ด้านจิตใจ ด้านการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น ด้านการพัฒนาตนเองและด้านการสร้างความมั่นคงในชีวิต แนวทางการเผยแผ่ ผู้ส่งสารคือพระธรรมทูตไทยมีศรัทธา วิชชา และจรณะ สารคือ มงคลชีวิต 38 ประการแบ่งเป็น 3 ขั้นตามช่วงวัย ได้แก่ ปฐมวัย มัชฌิมวัย และปัจฉิมวัย สื่อหรือช่องทางคือ พื้นที่ในวัดและออนไลน์ตามสื่อสังคมต่างๆ และผู้รับสารคือ พุทธศาสนิกชน ซึ่งเป็นผู้ฝึกหัดคนทั้งทางกาย วาจา และใจ องค์ความรู้แนวทางการเผยแผ่มงคล 38 ประการ ตามหลักพระปาฏิโมกข์ของพระธรรมทูตไทยในวัดพระธรรมกายบาวาเรีย ว่า MAN OF THE RULE, LIFE OF THE MAṄGALA คือพระธรรมทูตต้องมีกฎระเบียบตามหลักปาฏิโมกข์ประพฤติตนตามโอวาทปาฏิโมกข์การเผยแผ่ธรรมเพื่อสร้างความสุขความเป็นมงคลให้แก่ชีวิตมนุษย์ด้วยมงคล 38 ประการ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เรื่องลิขสิทธิ์/เป็นความคิดเห็นของผู้เขียน
เอกสารอ้างอิง
หนังสือ :
บรรจบ บรรณรุจิ. (2544). อสีติมหาสาวก. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 24
กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎก ภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ลิวอิส เอ. โคเซอร์. (2535). แนวความคิดทฤษฎีทางสังคมวิทยาตอน เอมิล เดอร์ไคม์. แปลโดย นฤจร อิทธิ
จีระจรัส. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ดุษฎีนิพนธ์:
พระมหาวิสูตร ปภสฺสโร (ยุวศิลป์). (2560). บูรณาการหลักโอวาทปาฏิโมกข์สู่บรรทัดฐานทางสังคมไทย:
ศึกษา กรณีชุมชนบ้านศาลา ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. ดุษฎีนิพนธ์พุทธ
ศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสุทธิพงษ์ สุทฺธิวํโส (หมื่นตาคำ). (2560). การวิเคราะห์ภิกขุปาฏิโมกข์ในฐานะเครื่องมือธำรงพระพุทธศาสนา.
พุทธศาสนดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อุดร เขียวอ่อน. (2560). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสน
สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รายงานวิจัย:
พิมพ์วลัญช์ ศรีบุญ และคณะ. (2562). รูปแบบการสร้างทักษะชีวิตในการบริหารจัดการตนเองสำหรับผู้สูงอายุตามหลักมงคล 38 ประการในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่. รายงานวิจัย. แผนงานเสริมสร้างศักยภาพและพัฒนานักวิจัยรุ่นใหม่ตามทิศทางยุทธศาสตร์การวิจัยและนวัตกรรมประเภทนักวิจัยรุ่นใหม่:
สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
วารสาร:
ชูชาติ สุทธะ. (มกราคม-เมษายน). กระบวนการพัฒนาชีวิตเชิงพุทธบูรณาการ. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ,2562; 12 (1), 158.
พระมหาสุริยา อภิวฑฺฒโน (มะสันเทียะ). (มกราคม–มิถุนายน). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามหลักโอวาทปาฏิโมกข์:หลักการ อุดมการณ์และวิธีการ. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 2563,6 (1), 359-367.
วิชัย ธรรมเจริญ. (ฉบับวันมาฆบูชา). สาระของมาฆบูชา. พุทธธรรม วารสารของพุทธสมาคมแห่งประเทศไทย, 2566, 72 (386), 57.
