การบูรณาการหลักพุทธศาสนาและกระบวนการจัดการขยะแบบเศรษฐกิจหมุนเวียน เพื่อการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ : กรณีศึกษาวัดในพุทธศาสนา

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกและการวิจัยเชิงปริมาณในบางประเด็นรวมทั้งการวิเคราะห์เนื้อหา ด้วยการใช้วัดเป็นกรณีศึกษา ได้แก่ วัดจากแดง วัดสวนแก้ว วัดญาณเวศกวัน วัดป่าอุดมสุข มูลนิธิสวนแก้วสาขากบินทร์บุรีและสาขาบุรีรัมย์ ด้วยการสัมภาษณ์  เจ้าอาวาส พระสงฆ์ ผู้ช่วยพระสงฆ์ ผู้ทำงานในวัด โดยหลักพุทธศาสนาเป็นการสร้างรมณียสถาน ซึ่งวัดจากแดง วัดญาณเวศกวัน และวัดป่าอุดมสุข ปลูกต้นไม้ใหญ่เป็นรมณียสถาน ส่วนวัดสวนแก้วและมูลนิธิสาขาสวนแก้วสร้างรมณียสถานคือทำสวนเกษตรผสมผสาน สำหรับการแปรรูปขยะด้วยหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน กล่าวคือวัดจากแดงจะเน้นการลดขยะด้วยการรีไซเคิล โดยเฉพาะการผลิตเป็นผ้าจีวร สบง ผ้าห่ม เสื้อยืดจากเส้นใยจากขวดพลาสติก ส่วนวัดสวนแก้วจะเน้นเรื่องการลดขยะด้วยการแยกขยะที่เป็นของเก่าที่ได้รับบริจาค  และให้ร้านรับซื้อของเก่าประมูลขยะที่แยกไว้เพื่อนำไปซ่อมแซม ตกแต่งใหม่ผลิตเป็นสินค้ามือสองต่อไป ส่วนวัดญาณเวศกวันจะเน้นเรื่องการสร้างรมณียสถานมากกว่าการจัดการขยะ ส่วนมูลนิธิสวนแก้วสาขากบินทร์บุรีและสาขาบุรีรัมย์ดำเนินการเช่นเดียวกับวัดสวนแก้ว สำหรับวัดป่าอุดมสุขจะใช้การประสานกับร้านรับซื้อของเก่าให้เป็นตัวแทนวัดรับบริจาคของเก่าและนำรายได้ที่ได้จากผลิตภัณฑ์ให้วัด จะเห็นได้ว่าวัดในพื้นที่ต่างกันมีวิธีการต่างกันตามความเหมาะสมของวัดนั้นๆ ส่วนปัจจัยที่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อการจัดการแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์คือผู้นำและภาวะผู้นำ ซึ่งทำให้เกิดแรงจูงใจ ในการร่วมมือกับวัดทำกิจกรรมต่างๆ นอกจากนี้ยังมีปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลต่อการจัดการแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ กล่าวคือ นวัตกรรม การบูรณาการ การมีส่วนร่วม การสร้างเครือข่าย การนำนโยบาย/แผนสู่การปฏิบัติ เพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืน