การกำหนดรู้เวทนาเพื่อการเจริญวิปัสสนา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความเรื่อง “การกำหนดรู้เวทนาเพื่อการเจริญวิปัสสนานี้” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมาย ลักษณะ ประเภทของเวทนา วิธีการกำหนดรู้เวทนา และโยชน์ของการกำหนดรู้เวทนา ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญในการเจริญวิปัสสนา ทำให้รู้เห็นความเป็นจริงของอารมณ์ต่าง ๆ ว่าเป็นไปตามกฎแห่งไตรลักษณ์ เกิดปัญญารู้เท่าทันเวทนา วางใจถูกต้องมีประสบกับเวทนา บรรเทาความโลภ โกรธ หลงได้ตามสมควร เมื่อกำหนดเวทนาได้ดีแล้วยัง เป็นเหตุปัจจัยให้เข้าถึงนิพพาน เวทนา แปลว่า ธรรมชาติที่รู้สึกหรือธรรมชาติที่เสวยรสแห่งอารมณ์ มี 3 ลักษณะ คือเมื่อเสวยอารมณ์ที่น่าพอใจ เป็นสุขเวทนา ทั้งทางกาย ทางใจ ถ้าได้อารมณ์ที่ไม่น่าพอใจจัดเป็นทุกขเวทนา ลักษณะของทุกขเวทนามีทั้งทางกายและทางใจ เมื่อได้เสวยอารมณ์อันไม่สุขไม่ทุกข์ เป็นความรู้สึกเฉย ๆ ทั้งทางกายและทางใจ เรียกว่าอทุกขมสุขเวทนา หรืออุเบกขาเวทนา ผู้เจริญวิปัสสนาด้วยการกำหนดรู้เวทนา เบื้องต้นต้องมีศรัทธากับปัญญา หรือสมาธิกับวิริยะอย่างสมดุลกัน ถ้าไม่มีก็ต้องปรับปรุงให้เกิดมีขึ้น นอกจากนี้องค์ธรรมหลักที่ต้องมีอย่างเข้มข้นคือมีสติสัมปชัญญะดี ซึ่งจะเป็นตัวรู้เท่าทันอารมณ์ ทุกข์มาก็กำหนดรู้ สุขมาก็กำหนดรู้ อารมณ์เฉย ๆ เกิดขึ้นก็กำหนดรู้ การกำหนดรู้เวทนามีจุดมุ่งหมายโดยตรงคือการพัฒนาความระลึกรู้แบบรู้ตัว ทั่วพร้อม และรู้เท่าทันต่อสภาวธรรมต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในทุกขณะซึ่งเป็นประโยชน์ในการดำเนินชีวิต ทั้งมีเป้าหมายในการทำลายความโลภ โกรธ หลง และเป็นมรรคาตรงสู่พระนิพพานในที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เรื่องลิขสิทธิ์/เป็นความคิดเห็นของผู้เขียน
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
หนังสือ:
พระครูภาวนาสมณวัตร วิ. (ประจาก สิริวณฺโณ). (2559). สอบอารมณ์ ส่งอารมณ์ คู่มือเพื่อความเข้าใจในการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน. (มปท, มปพ).
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.9, ราชบัณฑิต). (2550). ศัพท์วิเคราะห์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เลี่ยงเชียง.
พระธรรมธีรราชมหามุนี (โชดก ญาณสิทฺธิ ป.ธ.9). (2546). หลักปฏิบัติสมถะและวิปัสสนากรรมฐาน. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระโสภณมหาเถระ (มหาสีสยาดอ). (2549). มหาสติปัฏฐานสูตร. แปลโดยพระคันธสาราภิวงศ์. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ไทยรายการพิมพ์.
พระอาจารย์มหาสีสะยาดอ (อูโสภณมหาเถระ). (2559). คำสอนอันประเสริฐของพระพุทธเจ้า. แปลและเรียบเรียง โดยธนิต อยู่โพธิ์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
Reference
Book:
Mahachulalongkornrajavidyalaya. (2539). Thai Tripitaka Mahachulalongkornrajavidyalaya. Bangkok: MCU Press.
Mahachulalongkornrajavidyalaya. (2558). Commentaries Thai Tripitaka. Mahachulalongkornrajavidyalaya. Bangkok: MCU Press.
Phra Sobhon Mahathera (Maha Sisayadao). (2006). Mahasatipaṭṭhāna Sutta, translated by Phra Khandhasaraphiwong. Bangkok: Thai Khonkaen Printing Limited Partnership.
Phrakhru Phawana Samanawat Wi.(Prajak Siriwanno). (2016). Examining the emotions, sending emotions, a guide for understanding the practice of Vipassana meditation. M.P.T., M.P.P.
Venerable Maha Sisayadaw (Usophon Mahathera). (2016). The Noble Teachings of the Buddha. translated and edited by Thanit Yopho. 3rd printing. Bangkok: Sahathammik Printing Company Limited.
Phra Thammakittiwong (Thongdee Suratejo, Ph.D.9, Royal Academician). (2007). Analytical Terminology. Bangkok: Liang Chiang Printing House.
Phra Thammathirat Ratchamahamuni (Chodok Yanasidthi, P.D.9). (2003). Principles of Practice of Samatha and Vipassana Meditation. 6th edition. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.