การพัฒนาสตินทรีย์กับการตื่นรู้ของชาวพุทธ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาการพัฒนาสตินทรีย์เพื่อเสริมสร้างวิถีชีวิตชาวพุทธในสังคมร่วมสมัย โดยอธิบายว่าสตินทรีย์คือสติที่มีกำลังและเป็นใหญ่ในหน้าที่ของตน มีคุณสมบัติช่วยควบคุมจิตไม่ให้เผลอไผลหรือตกอยู่ในความประมาท อีกทั้งทำหน้าที่ประสานอินทรีย์ ๕ ได้แก่ ศรัทธา วิริยะ สมาธิ และปัญญาให้ดำเนินไปอย่างสมดุล หากสตินทรีย์มีกำลัง อินทรีย์อื่นย่อมเสริมกันและนำไปสู่ปัญญาที่มั่นคง นอกจากนี้ยังแสดงความสัมพันธ์ของสตินทรีย์กับธรรมหมวดสำคัญ เช่น สติปัฏฐาน ๔ ซึ่งเป็นแนวทางตรงในการฝึกสติ ไตรสิกขา ที่สติทำหน้าที่เป็นฐานของศีล สมาธิ และปัญญา และโพชฌงค์ ๗ ซึ่งสติเป็นองค์ธรรมแรกในการบรรลุธรรม ในเชิงพุทธจิตวิทยา สตินทรีย์เปรียบเสมือนภูมิคุ้มกันทางใจที่ช่วยควบคุมอารมณ์และจัดการความคิด อีกทั้งยังนำไปประยุกต์ใช้ได้จริงทั้งด้านการศึกษา การทำงาน ครอบครัว และสังคมดิจิทัล สรุปได้ว่าสตินทรีย์เป็นองค์ธรรมสำคัญที่เชื่อมโยงการฝึกภายในกับการพัฒนาภายนอก เกื้อกูลต่อคุณภาพชีวิตและความสงบสุขร่วมกันอย่างยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เรื่องลิขสิทธิ์/เป็นความคิดเห็นของผู้เขียน
เอกสารอ้างอิง
Reference :
Book :
Mahachulalongkornrajavidyalaya University. (1996). Thai Tripitaka Mahachulalongkornrajavidyalaya University Edition. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Phra Brahmakhunaporn (P.A. Payutto). (2011). Buddhist Dictionary: A Compilation of Dhamma. 19th edition. Bangkok: Buddhadhamma Foundation.
Phra Dhammakosajarn (Prayoon Dhammacitto). (2002). Buddhist Psychology. Bangkok: Mahamakut Buddhist University Press.
Phra Dhammapitaka (P.A. Payutto). (2013). Buddhadhamma. Bangkok: Buddhadhamma Foundation.
Sathien Phothinanthana. (1979) Buddhist Studies. Bangkok: Odeon Store Printing House.
Somdej Phra Buddhaghosacharya (P. A. Payutto). (2021). Buddhist Dictionary: A Compilation of Terms. Bangkok: Buddhatham Foundation Printing House.
Suphi Thumthong. (2011). Development of Sense Restraint. Bangkok: Siriwatana Interprint Public Company Limited.
Translated book :
Buddhaghosacarya. (1987). Visuddhimagga. Translated by Somdej Phra Maha Veerawong. Bangkok: Mahamakutrajavidyalaya.
Phra Anuruddhacarya. (2009). Abhidhammatthasangaha and Paramatthadipani. Translated by Phra Kanthasara Abhivong. 3rd ed. Bangkok: Prayurasarn Thai Co., Ltd.
Thesis :
Nattachit Lauhweera. (2011). A Study of the Development of the Faculties in the Indriyabhavana Sutra. Master's Thesis in Buddhist Studies, Graduate School: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
เอกสารอ้างอิง
หนังสือ :
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2545). พุทธจิตวิทยา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราช-วิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 19. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 35. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม.
สุภีร์ ทุมทอง. (2554). การพัฒนาอินทรียสังวร. กรุงเทพมหานคร: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์ จำกัด (มหาชน)
เสถียร โพธินันทะ. (2522) พุทธธรรมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์โอเดียนสโตร์.
หนังสือแปล :
พระพุทธโฆสาจารย์. (2530). วิสุทธิมรรค. แปลโดย สมเด็จพระมหาวีรวงศ์. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระอนุรุทธาจารย์. (2552). อภิธัมมัตถสังคหะและปรมัตถทีปนี. แปลโดย พระคันธสาราภิวงศ์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: ประยูรสาส์นไทย จำกัด.
วิทยานิพนธ์ :
ณัฏฐจิตต์ เลาห์วีระ. (2554). ศึกษาการพัฒนาอินทรีย์ในอินทริยภาวนาสูตร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.