การพัฒนาสตินทรีย์กับการตื่นรู้ของชาวพุทธ

Main Article Content

นรุณ กุลผาย

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาการพัฒนาสตินทรีย์เพื่อเสริมสร้างวิถีชีวิตชาวพุทธในสังคมร่วมสมัย โดยอธิบายว่าสตินทรีย์คือสติที่มีกำลังและเป็นใหญ่ในหน้าที่ของตน มีคุณสมบัติช่วยควบคุมจิตไม่ให้เผลอไผลหรือตกอยู่ในความประมาท อีกทั้งทำหน้าที่ประสานอินทรีย์ ๕ ได้แก่ ศรัทธา วิริยะ สมาธิ และปัญญาให้ดำเนินไปอย่างสมดุล หากสตินทรีย์มีกำลัง อินทรีย์อื่นย่อมเสริมกันและนำไปสู่ปัญญาที่มั่นคง นอกจากนี้ยังแสดงความสัมพันธ์ของสตินทรีย์กับธรรมหมวดสำคัญ เช่น สติปัฏฐาน ๔ ซึ่งเป็นแนวทางตรงในการฝึกสติ ไตรสิกขา ที่สติทำหน้าที่เป็นฐานของศีล สมาธิ และปัญญา และโพชฌงค์ ๗ ซึ่งสติเป็นองค์ธรรมแรกในการบรรลุธรรม ในเชิงพุทธจิตวิทยา สตินทรีย์เปรียบเสมือนภูมิคุ้มกันทางใจที่ช่วยควบคุมอารมณ์และจัดการความคิด อีกทั้งยังนำไปประยุกต์ใช้ได้จริงทั้งด้านการศึกษา การทำงาน ครอบครัว และสังคมดิจิทัล สรุปได้ว่าสตินทรีย์เป็นองค์ธรรมสำคัญที่เชื่อมโยงการฝึกภายในกับการพัฒนาภายนอก เกื้อกูลต่อคุณภาพชีวิตและความสงบสุขร่วมกันอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กุลผาย น. (2026). การพัฒนาสตินทรีย์กับการตื่นรู้ของชาวพุทธ. วารสารพุทธนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(1), 70–85. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JBIR/article/view/287508
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

Reference :

Book :

Mahachulalongkornrajavidyalaya University. (1996). Thai Tripitaka Mahachulalongkornrajavidyalaya University Edition. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.

Phra Brahmakhunaporn (P.A. Payutto). (2011). Buddhist Dictionary: A Compilation of Dhamma. 19th edition. Bangkok: Buddhadhamma Foundation.

Phra Dhammakosajarn (Prayoon Dhammacitto). (2002). Buddhist Psychology. Bangkok: Mahamakut Buddhist University Press.

Phra Dhammapitaka (P.A. Payutto). (2013). Buddhadhamma. Bangkok: Buddhadhamma Foundation.

Sathien Phothinanthana. (1979) Buddhist Studies. Bangkok: Odeon Store Printing House.

Somdej Phra Buddhaghosacharya (P. A. Payutto). (2021). Buddhist Dictionary: A Compilation of Terms. Bangkok: Buddhatham Foundation Printing House.

Suphi Thumthong. (2011). Development of Sense Restraint. Bangkok: Siriwatana Interprint Public Company Limited.

Translated book :

Buddhaghosacarya. (1987). Visuddhimagga. Translated by Somdej Phra Maha Veerawong. Bangkok: Mahamakutrajavidyalaya.

Phra Anuruddhacarya. (2009). Abhidhammatthasangaha and Paramatthadipani. Translated by Phra Kanthasara Abhivong. 3rd ed. Bangkok: Prayurasarn Thai Co., Ltd.

Thesis :

Nattachit Lauhweera. (2011). A Study of the Development of the Faculties in the Indriyabhavana Sutra. Master's Thesis in Buddhist Studies, Graduate School: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.

เอกสารอ้างอิง

หนังสือ :

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2545). พุทธจิตวิทยา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราช-วิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 19. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 35. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม.

สุภีร์ ทุมทอง. (2554). การพัฒนาอินทรียสังวร. กรุงเทพมหานคร: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์ จำกัด (มหาชน)

เสถียร โพธินันทะ. (2522) พุทธธรรมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์โอเดียนสโตร์.

หนังสือแปล :

พระพุทธโฆสาจารย์. (2530). วิสุทธิมรรค. แปลโดย สมเด็จพระมหาวีรวงศ์. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระอนุรุทธาจารย์. (2552). อภิธัมมัตถสังคหะและปรมัตถทีปนี. แปลโดย พระคันธสาราภิวงศ์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: ประยูรสาส์นไทย จำกัด.

วิทยานิพนธ์ :

ณัฏฐจิตต์ เลาห์วีระ. (2554). ศึกษาการพัฒนาอินทรีย์ในอินทริยภาวนาสูตร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.