Development of Mentorship characteristics of Teacher students in social studies through Contemplative education approaches
Keywords:
Mentorship characteristics, social studies students, contemplative education.Abstract
The purpose of this study was to develop and evaluate the mentoring characteristics of teacher students in social studies through the contemplative education approaches. The sample group was students in the Bachelor of Education program. Department of Social Studies, Faculty of Education, Rajabhat Rajanagarindra University, 1st year, academic year 2020, number of 28 people, selected purposively. The research tool was a plan for organizing homeroom activities with contemplative education approaches and mentoring assessment forms.
The study results found that the development of mentoring characteristics through the contemplative education approaches by practicing homeroom activities integrated with the contemplative education approaches in educational institutions from the first year to the fourth year. Expressing the mentoring characteristics of teacher students in social studies in all 5 fields is responsibilit. Troubleshooting, communication and consulting, working with others, planning and organizing activities. After completing the training experience each year at educational institutions, it is continuously developed. When starting in the first year, the level of mentorship was expressed at a moderate level (x̄=3.49) after training in Years 2 and 3, the level of mentorship was expressed at a high (x̄=4.07 and x̄=4.32) and the level of mentoring increased to the greatest extent (x̄=4.55) when graduating in the 4th year.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). มาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญาตรีสาขาคุรุศาสตร์และศึกษาศาสตร์ (หลักสูตรสี่ปี) พ.ศ. 2562. กรุงเทพ: กระทรวงศึกษาธิการ
ธนกฤต อั้งน้อย และอนุชา กอนพ่อง. (2564). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูใหม่ในศตวรรษที่ 21 ตามแนวคิดโรงเรียนเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 23(2), 169-180.
ปราณี อ่อนศรี. (2557). จิตตปัญญาศึกษา: การศึกษาเพื่อการพัฒนามนุษย์ในศตวรรษที่ 21. วารสารพยาบาลทหารบก. 15(1), 7-11.
พูลศักดิ์ หอมสมบัติ, สุพจน์ ตปสีโล, บรรยวัสถ์ ฝางคำ, สุพิมล ศรรักษา และวินัยธรพยัคอรุณ ปัญญาพโล. (2565). สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของผู้สอนสังคมศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสาร มจร. อุบลปริทรรศน์. 7(3), 257-272.
ลินดา นาคโปย, วิทยา เต่าสา, สุทธิษา สมนา, พรทิพย์ อ้นเกษม และธิดารัตน์ อธิปัญจพงษ์. (2562). โครงการวิจัยและพัฒนากระบวนการผลิตครูคุณภาพฐานสมรรถนะตามแนวทาง การบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา ระบบพี่เลี้ยงและการวิจัยเป็นฐานคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
วณิดา ยาณรักษา, ชวลิต สูงใหญ่ และธีรเชษฐ์ เรืองสุขอนันต์. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศที่เน้นการเป็นพี่เลี้ยงทางวิชาการ เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูนานาชาติ. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 22(2), 167-187.
วิเชียร ไชยบัง. (2560). โรงเรียนนอกกะลา (ภาคปาฏิหาริย์). พิมพ์ครั้งที่ 17. บุรีรัมย์: สำนักพิมพ์ เรียนนอกกะลา.
วิจารณ์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัลมาจล.
สุรยศ ทรัพย์ประกอบ, เจนศึก โพธิศาสตร์ และประธาน ประจวบโชค. (2565). การพัฒนารูปแบบการเป็นพี่เลี้ยงเพื่อส่งเสริมสมรรถนะด้านการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนวิทยาศาสตร์สำหรับครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ. 15(2), 161-175.
Carla Wilson. (2021). A Contemplative Pedagogy: The Practice of Presence When the Present is Overwhelming. Journal of Transformative Learning. 8(1), 52-62. https://jotl.uco.edu/index.php/jotl/article/view/432
Julia Reeve, Ruth Jindal, Craig Bartle and Neil Stokes. (2021). Using creative and contemplative pedagogy to promote learning efficacy and wellbeing within first-year, undergraduate students. Gateway Papers. 2(1), 1–12. DOI: https://doi.org/10.3943/gp.34
Valerie Bonnardel, Terry Biddington, Brandon May, Rhiannon Jones and Simon Roffey. (2018). Toward the implementation of contemplative practices in higher education. Journal of Perspectives in Applied Academic Practice. 6(3), 3-13. https://doi.org/10.14297/jpaap.v6i3.362
