The Developing Early Childhood Student Teachers’ Competencies Based on Experiential Learning Theory to Promote Executive Functions (EF)
Keywords:
Competency, Student Teacher, Executive Functions EFAbstract
This research aimed to: 1) study and compare the competency measurement of early childhood teacher students using experiential learning to promote Executive Functions (EF) skills; and 2) examine student teacher satisfaction with the development of early childhood teacher competency using experiential learning to promote Executive Functions (EF). The sample consisted of 25 second-year students in the Early Childhood Education Program, Faculty of Education, Phetchabun Rajabhat University, studying in their first semester of the 2020 academic year. The sample consisted of one classroom, selected using simple random sampling using the classroom as the sampling unit. The statistics used for data analysis were mean and standard deviation.. Statistics are determined using a t–test Dependent samples.
The results showed that 1) To compare the measurement of the competence of early childhood teacher students according to the concept of learning from experience to promote Executive Functions (EF) brain skills. It was found that the results of comparing the measurement of the competence of teacher students according to the concept of learning from experience to promote Executive Functions (EF) brain skills from the research results helped after receiving the development of the competence of teacher students, the overall average score (x̄ =10.46, S.D. =1.28) was higher than before, with statistical significance at the .05 level. 2) To study the satisfaction of student teachers towards the development of early childhood student teachers' competency based on the concept of experiential learning to promote Executive Functions (EF) brain skills. Overall, all aspects had an average value of (x̄ = 4.48, S.D. = 0.22), which could be ranked in order of all 3 aspects as follows: (1) Activity design process aspect had an average value of (x̄ = 4.56, S.D. = 0.28) at the highest level. (2) Media and learning resources aspect had an average value of (x̄ = 4.45, S.D. = 0.40) at a high level. (3) Activity organization process aspect had an average value of (x̄ = 4.43, S.D. = 0.27) at a high level.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 (ตอนที่ 74 ก), หน้า 1-19. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560–2564. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560–2564. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กรกมล ชูช่วย, สุดารัตน์ ศรีมา และนันทิยา น้อยจันทร์. (2565). การพัฒนาแบบประเมินสมรรถนะวิชาชีพครูของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(1), 138-148.
กมลรจน์ วงษ์จันทร์หาญ. (2563). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะเชิงวัฒนธรรมของนักศึกษาพยาบาลไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 27(4), 103-112.
เกรียงศักดิ์ วิเชียรสร้าง. (2560). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาเคมี ความสามารถในการแก้ปัญหา และความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ฆนัท ธาตุทอง. (2552). การจัดการชั้นเรียน: ห้องเรียนแห่งความสุข. กรุงเทพฯ: เพชรเกษมการพิมพ์.
จุฑามาศ แหนจอน. (2560). การพัฒนาหน้าที่บริหารจัดการของสมองสำหรับวัยรุ่น โดยหลักสูตรการเรียนรู้แบบบูรณาการ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(2), 130-144.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2550). การสรรหา การคัดเลือก และการประเมินผลการปฏิบัติงานของบุคลากร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญพนอ พ่วงแพ.(2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้สังคมศึกษาสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). รายงานประจำปี 2560. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานประจำปี 2560. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือประเมินสมรรถนะครู (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนฐานสมรรถนะตามกรอบคุณวุฒิแห่งชาติ. พริกหวานกราฟฟิค.
สุภาวดี หาญเมธี. (2559). EF ทักษะสมอง เพื่อจัดการชีวิตที่สำเร็จ Executive Function. สถาบันอาร์แอลจี (รักลูก เลิร์นนิ่ง กรุ๊ป).
สุภาวดี หาญเมธี, ธิดา พิทักษ์สินสุข, และภาวนา อร่ามฤทธิ์. (2561). คู่มือพัฒนาทักษะสมอง EF Executive Functions สำหรับครูปฐมวัย. กรุงเทพฯ: บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน). หน้า 161-165.
อัจฉรา ไชยูปถัมภ์. (2550). การพัฒนารูปแบบการพัฒนาทักษะทางสังคมสำหรับนิสิต นักศึกษา. วิทยานิพนธ์ดุษฎี
บัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา, ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนุวัติ คูณแก้ว. (2554). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้สู่ผลงานทางวิชาการเพื่อการเลื่อนวิทยฐานะ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนุศรา อุดทะ. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของครูปฐมวัย สังกัดองค์กรปกครองท้องถิ่น (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Darling-Hammond, L., & Oakes, J. (2021). Preparing Teachers for Deeper Learning. Cambridge, MA: Harvard Education Press.
