The Strategy of Model in Promotion of Holistic Health for Families and Society according to Integrated Buddhist Psychology

Main Article Content

Phrakru Siriratananuvatara

Abstract

This research aims for assurance of model in  promotion of holistic health for families and society according to integrated Buddhist psychology and presentation of strategy in promotion of holistic health. It is quality research which used by interview form in its 4 model areas : - Lampoon as physical health, Phitsanulok as mental health, Khonkan as intellectual health and Phicit as social health, 20 of simple people. The research found that :– the model of assurance in physical health is specified by perception (Sīla), order, discipline, good conduct. The mental health by foundations of  meditation with chanting. The intellectual health by training, learning, Dhamma camping. The special health is specified by acts of doing favors or as welfare.  The presentation of strategy is specified by vision, philosophy, mission, 4 parts of  strategy with  action plan/project.

Article Details

How to Cite
Siriratananuvatara, P. . (2019). The Strategy of Model in Promotion of Holistic Health for Families and Society according to Integrated Buddhist Psychology. Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review, 5(2), 61–70. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Palisueksabuddhaghosa/article/view/240990
Section
Research Article

References

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.
แผนยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี ด้านสาธารณสุข (2559-2579). กระทรวงสาธารณสุขสำนักนโยบายและยุทธศาสตรสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
หนังสืออ้างประกอบ
กรมอนามัย. แผนยุทธศาสตร์ การพัฒนาระบบส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อมตามแผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (2560-2564)
นโยบายและยุทธศาสตร์การพัฒนาสถาบันครอบครัว พ.ศ. 2547-2556. สำนักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. .
ผกามาศ กมลพรวิจิตร และคณะ. บทบาทและความสัมพันธ์ของวัดและพระสงฆ์กับผู้สูงอายุไทย. รายงานการวิจัย. กรุงเทพฯ : กระทรวงสาธารณสุข, 2549.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ 6 กรุงเทพมหานคร : บริษัทสหพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง, 2551.
พระมหาจรรยา สุทฺธิญาโณ. พระพุทธศาสนากับการดูแลรักษาสุขภาพแบบองค์รวม. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2544.
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร. (2558). การเสริมสร้างสุขภาวะและการเรียนรู้ของสังคมตามแนวพระพุทธศาสนา. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. พระพุทธศาสนากับวิทยาการสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สุขุมวิทการพิมพ์ จำกัด, 2555.
พระมหาทวี มหาปญฺโญ. วิเคราะห์อายุสสธรรม 5 : หลักธรรมที่ช่วยให้อายุยืน 5 ประการในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท.
รวมบทความวิจัย, การสัมมนาผลงานวิจัยและวิทยานิพนธ์ดีเด่นมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2556.
พระมหาโยธิน โยธิโก. (2556). บทบาทพระสงฆ์ไทยในการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. รายงานวิจัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พินิจ ลาภธนานนท์. สุขภาวะของพระสงฆ์ ปี 2555. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์ จำกัด, 2556.
ฤทธิชัย แกมนาค และคณะ. (2559). รูปแบบการมีส่วนร่วมในการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุของโรงเรียนผู้สูงอายุวัดหัวฝาย ตำบลสันกลาง อ.เภอพาน จ. เชียงราย เนื่องในโอกาสงานประชุมสัมมนาวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ราชภัฏนครสวรรค์.