THE BUDDHIST LEADERSHIP OF ADMINISTRATORS AND SCHOOL EFFECTIVENESSUNDER NAKHONPATHOM PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to identify: 1) the buddhist leadership of school administrators under Nakhonpathom Primary Educational Service Area Office 1, 2) the school effectiveness under Nakhonpathom Primary Educational Service Area Office 1, and 3) the relationship between the buddhist leadership of school administrators and school effectiveness under Nakhonpathom Primary Educational Service Area Office 1. The samples were 92 schools under Nakhonpathom Primary Educational Service Area Office 1. The respondents from each school consisted of one school administrator and one teacher, in the total of 184 respondents. The instrument employed for data collection was a opinionnaire about the buddhist leadership concept based on Samrit Kangpheng and the school effectiveness concept based on Lunenburg and Ornstein. The statistics used for data analysis were frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation and Pearson's Product Moment Correlation Coefficient.
The research findings were as follows:
- The buddhist leadership of school administrators under Nakhonpathom Primary Educational Service Area Office 1, as a whole and an individual, were at the highest level. The arithmetic mean ranking from the highest to lowest were as follows; 1) sympathetic joy, 2) compassion, 3) loving-kindness and 4) equanimity.
- The school effectiveness under Nakhonpathom Primary Educational Service Area Office 1, as a whole and an individual, were at the highest level. The arithmetic mean ranking from the highest to lowest were as follows; 1) high time on task, 2) a clear school mission, 3) a climate of high expectation, 4) instruction leadership, 5) frequent monitoring of student progress, 6) positive home-school relations and 7) a safe and orderly environment.
- The relationship between the buddhist leadership of school administrators and school effectiveness under Nakhonpathom Primary Educational Service Area Office 1 as a whole was at .01 level of statistical significance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright Notice
The content and information in the articles published in Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review, are regarded as opinions and responsibilities of article author only. It definitely does not mean that the editor must agree or share any responsibility to the author.
Articles, information, content, figure etc. that have been published in the Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review is considered as the copyright of the Journal. If any individual or organization will to bring any parts of article for promote or to do anything, must be licensed only in official form from the Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review.
The content and information in the articles published in Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review, are regarded as opinions and responsibilities of article author only. It definitely does not mean that the editor must agree or share any responsibility to the author.
Articles, information, content, figure etc. that have been published in the Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review is considered as the copyright of the Journal. If any individual or organization will to bring any parts of article for promote or to do anything, must be licensed only in official form from the Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review.
References
กมลพรรณ วุฒิอำพล. “ทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2559.
จันทรานี สงวนนาม. ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. พิมพ์ครั้งที่. กรุงเทพมหานคร: บุ๊ค พ้อยท์, 2553.
ชวภาพัณณ์ อนัญสถิตพัฒน์. “ภาวะผู้นำเชิงพุทธของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดฉะเชิงเทราสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา, 2560.
นิวัฒน์ ทรหาญ. “ภาวะผู้นำเชิงพุทธของผู้บริหารสถานศึกษาในการจัดการศึกษา กลุ่มพัฒนาคุณภาพ การศึกษาม่วงสว่าง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3.” สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2561.
พระครูสุตวรธรรมกิจ. ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพมหานคร : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์, 2561.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). ภาวะผู้นำ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: บุ๊คไทม์, 2550.
. พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 34. กรุงเทพมหานคร: การศึกษาเพื่อสันติภาพพระธรรมปิฎก, 2559.
พระมหาพระรจน์ อภิปุญโญ. “การศึกษาวิเคราะห์ภาวะผู้นำเชิงพุทธของเจ้าอาวาส : กรณีศึกษาเจ้าอาวาสในอำเภอลำทะเมนชัย จังหวัดนครราชสีมา.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2561.
พระมหาสมัย ผาสุกโก และสัมฤทธิ์ กางเพ็ง. ภาวะผู้นำเชิงพุทธ. มหาสารคาม: อภิชาติการพิมพ์, 2557.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116, ตอนที่ 74 ก (19 สิงหาคม 2542): 4.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 123, ตอนที่ 40 ก (6 เมษายน 2560): 14-15.
วีรพงษ์ ไชยหงส์. ประสิทธิผลของโรงเรียน. เข้าถึงเมื่อ 25 ตุลาคม 2564. เข้าถึงได้จาก http://drweerapong.blogspot.com/2015/02/blog-post_59.html
ศิริชัย กาญจนวาสี และคณะ. การเลือกใช้สถิติที่เหมาะสมสำหรับการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559.
สุวิมล มธุรส, กิตติ รัตนราษี และอนันต์ อุปสอด. “การศึกษาไทย 4.0 ในบริบทของผู้บริหารสถานศึกษา.” วิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง 8, 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2562): 268.
สัมฤทธิ์ กางเพ็ง. ภาวะผู้นำเชิงพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ 3. มหาสารคาม: อภิชาตการพิมพ์, 2562.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. แผนการศึกษาแห่งชาติพ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค, 2560.
อมรา เมฆฉาย. “พฤติกรรมผู้นำของผู้บริหารกับประสิทธิผลของโรงเรียน ในสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงธนใต้” (ฃวิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2559.
อาภรณ์ อ่อนคง. ประสิทธิล. เข้าถึงเมื่อ 25 ตุลาคม 2564. เข้าถึงได้จาก http://aporn123.blogspot.com/2013/06/blog-post_28.html
เอกชัย กี่สุขพันธ์ และคณะ. การนำองค์การและเทคโนโลยีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553.
Best, John W. Research in Education. New York: Prentice, 1970.
Cronbach, Lee J. Essentials of Psychological Testing. 3rded. New York : Harper and Row Publisher, 1974.
Krejicie, Robert V. and Daryle W. Morgan, “Determining Sample Size for Research Activities.” Journal for Education and Psychological Measurement 3, 7 (November, 1970): 608.
Likert, Rensis. New Pattern of Management. New York : McGraw–Hill, 1992.
Lunenburg, Fred C. and Allen C. Ornstein. Educational Administration: Concepts and Practices. 6thed. Belmont CA: Wadsworth Cengage Learning, 2012.
