กระบวนการส่งเสริมการพัฒนาจิตตามหลักกายานุปัสสนาสติปัฏฐาน

Main Article Content

พระจักริน กนฺตสีโล (ถิรธีรธรรม)
วิโรจน์ คุ้มครอง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษากายานุปัสสนาสติปัฏฐานในมหาสติปัฏฐานสูตร 2) เพื่อศึกษาการพัฒนาจิตในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท และ3) เพื่อศึกษากระบวนการส่งเสริมการพัฒนาจิตตามหลักกายานุปัสสนาสติปัฏฐาน ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แบบวิจัยเอกสาร โดยมีการสัมภาษณ์ ผู้ทรงคุณวุฒิ/พระวิปัสสนาจารย์/วิปัสสนาจารย์ 11 รูป/คน ผู้ปฏิบัติธรรม 4 รูป/คน


ผลการวิจัย พบว่า กระบวนการส่งเสริมการพัฒนาจิตตามหลักกายานุปัสสนาสติปัฏฐาน คือ การพัฒนาจิตโดยการมีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พิจารณากายในกายว่าเป็นเพียงร่างกายไม่ใช่สัตว์บุคคลตัวตนเราเขา โดยเริ่มจากการพิจารณาดูลมหายใจเข้า-ออกของตน พิจารณารู้ทันในอิริยาบถต่าง ๆ ด้วยสติสัมปชัญญะ หรือมีความรู้ตัวทั่วพร้อมทุกขณะ ๆ พิจารณาส่วนประกอบต่าง ๆ หรือพิจารณาสิ่งปฏิกูลทั้งหลายในร่างกายของตน เช่น ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง เนื้อ เอ็น กระดูก เป็นต้น พิจารณาอาการต่าง ๆ ในร่างกายของตนโดยสักว่าเป็นธาตุต่าง ๆ และพิจารณารู้ถึงความไม่สวยงามในกาย-ใจของตน ให้เปรียบประดุจดังซากศพในสภาพต่าง ๆ จิตก็จะพัฒนาขึ้นตามลำดับเกิดเป็นปัญญาญาณ สามารถบรรลุมรรค ผล และพระนิพพาน ได้ในที่สุด องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัย  คือ การพัฒนาจิตโดยการมีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พิจารณากายในกายว่าเป็นเพียงร่างกายไม่ใช่สัตว์บุคคลตัวตนเราเขา โดยเริ่มจากการพิจารณาดูลมหายใจเข้า-ออกของตน พิจารณารู้ทันในอิริยาบถต่าง ๆ ด้วยสติสัมปชัญญะ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
(ถิรธีรธรรม) พ. ก., & คุ้มครอง ว. (2025). กระบวนการส่งเสริมการพัฒนาจิตตามหลักกายานุปัสสนาสติปัฏฐาน. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ , 11(2), 683–696. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Palisueksabuddhaghosa/article/view/270797
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ประกาศิต ประกอบผล. “การพัฒนาคุณภาพจิตตามแนววิปัสสนากรรมฐาน”. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). ปีที่ 7 ฉบับที่ 3 (กันยายน-ธันวาคม 2560)

พระมหาชินวัฒน์ จกฺกวโร (กุยรัมย์ ป.ธ. 8). พระอภิธรรม เจตสิกปรมัตถ์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอบุ๊ค ดิสทริบิวชั่น จำกัด, 2556.

พระมหาผล นาควโร (ถ้ำกลาง). “การพัฒนาจิตตามแนววิปัสสนากรรมฐานในสังคมยุค 4.0”. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์. ปีที่ 5 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2563)

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ 2500. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2535.

________. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.

________. อรรถกถาภาษาไทย.ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2553.

วรรณสิทธิ ไวทยะเสวี. คู่มือการศึกษา พระอภิธัมมัตถสังคหะ ปริจเฉทที่ 2 เจตสิกสังคหวิภาค. พิมพ์ครั้งที่ 10. นครปฐม: มูลนิธิแนบมหานีรานนท์, 2553.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 47. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สำนักพิมพ์เพ็ทแอนด์โฮม จำกัด, 2559.

สยาดอภัททันตวิโรจนะ (มหาคันถวาจกบัณฑิต มหากัมมัฏฐานนาจริยะ). วิธีเจริญมหาสติปัฏฐาน เล่ม 1 แนวทางแห่งการปฏิบัติ. แปลโดย เมฆวดี. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ ดี เอ็ม จี, 2556.

สุภีร์ ทุมทอง. สติปัฏฐาน 4 ชุดโพธิปักขิยธรรม. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ฟองทองเอนเตอร์ไพรส์ จำกัด, 2558.