แนวทางการพัฒนาจิตตามหลักจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ 1) เพื่อศึกษาหลักคำสอนสำคัญในมหาสติปัฏฐานสูตร 2) เพื่อศึกษาจิตในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาจิตตามหลักจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แบบวิจัยเอกสาร โดยมีการสัมภาษณ์ ผู้ทรงคุณวุฒิ/พระวิปัสสนาจารย์ 24 รูป/คน ผู้ปฏิบัติธรรม 4 รูป/คน ซึ่งผู้วิจัยได้ รวบรวม และสัมภาษณ์บุคคลนำมาวิเคราะห์ สรุปเรียบเรียง และบรรยายเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการพัฒนาจิตตามหลักจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน เป็นการพัฒนาจิตตามหลัก สัมมาวายามะ คือ ความพยายามชอบ เพื่อให้เกิดฉันทะ ประคองจิตไว้ สัมมาสติ คือ ความระลึกชอบ มีสติกำหนดรู้สภาวะที่เกิดขึ้นในขณะปัจจุบัน และสัมมาสมาธิ คือ ความตั้งจิตมั่นชอบ ความตั้งใจมั่นให้ถูกทาง เพื่อให้เข้าถึง ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุตถฌาน หรือเรียกว่าฌาน 4 ซึ่งประกอบด้วย อาตาปี สัมปชาโน และสติมา โดยการพิจารณาจิตตามความเป็นจริงว่า ไม่ใช่ บุคคล ตัวตน เรา เขา เช่น เมื่อจิตมีโทสะ ก็กำหนดรู้ว่าจิตมีโทสะ เมื่อจิตมีโมหะ ก็กำหนดรู้ว่าจิตมีโมหะ เมื่อจิตมีโลภะ ก็กำหนดรู้ว่าจิตมีโลภะ เป็นต้น จนสามารถบรรลุมรรค ผล และพระนิพพาน ตามลำดับ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ขุนสรรพกิจโกศล (โกวิท ปัทมะสุนทร). ลักขณาทิจตุกะแห่งปรมัตถธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: บริษัท รุ่งเรืองวิริยะพัฒนาโรงพิมพ์ จำกัด, 2559.
แนบ มหานีรานนท์. อริยสัจ 4. นครปฐม: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ทิพยวิสุทธิ์, 2544.
ปรมัตถโชติกะ. ปริจเฉทที่ 1-2-6. กรุงเทพมหานคร: จัดพิมพ์โดย มูลนิธิสัทธัมมโชติกะ, 2550.
พระมหาชินวัฒน์ จกฺกวโร. พระอภิธรรม เจตสิกปรมัตถ์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอบุ๊ค ดิสทริบิวชั่น จำกัด, 2556.
พระโมคคัลลานเถระ. คัมภีร์อภิธานวรรณนา. แปลโดย พระมหาสมปอง มุทิโต. พิมพ์ครั้งที่ 2” กรุงเทพมหานคร: บริษัท ประยูรวงศ์พริ้นท์ติ้ง จำกัด, 2557.
พระอัคคมหาบัณฑิต ภัททันตโสภณมหาเถระ (มหาสีสยาดอ). แนวทางการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน การปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน. แปลโดย พระครูภาวนาสมณวัตร วิ. (ประจาก สิริวณฺโณ). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด, 2557.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.
________. อรรถกถาภาษาไทย.ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2553.
วรรณสิทธิ ไวทยะเสวี. คู่มือการศึกษา พระอภิธัมมัตถสังคหะ ปริจเฉทที่ 2 เจตสิกสังคหวิภาค. พิมพ์ครั้งที่ 10. นครปฐม: มูลนิธิแนบมหานีรานนท์, 2553.
สุภีร์ ทุมทอง. สติปัฏฐาน 4 ต้นทางนำไปสู่มรรคผลนิพพาน. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ฟองทองเอนเตอร์ไพรส์ จำกัด, 2558.