การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามแนวอริยสัจ 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่องการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามแนวอริยสัจ 4 เป็นการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามองค์การอนามัยโลก ซึ่งให้ความสำคัญ กับสุขภาพ กาย ใจ หรือจิตและภาพแวดล้อมทางสังคมและเศรษฐกิจ ในยุควิทยาการสมัยใหม่การนำเอาหลักอริยสัจ 4 มาพัฒนาคุณภาพชีวิตจะเริ่มตั้งแต่การมองเห็นปัญหาของบุคคลไปจนถึงการแก้ปัญหาต่างๆตั้งแต่ทุกข์กำหนดรู้ว่าอะไรเป็นทุกข์ สาเหตุแห่งทุกข์ก็ ควรจะละทิ้งเสียหรือเลิกทำเพราะจะไม่เกิดทุกข์ ส่วนการดับทุกข์ควรทำให้แจ้งและการปฏิบัติเพื่อการหลุดพ้นควรทำให้เจริญยิ่งๆ ขึ้น หลักธรรมของอริยสัจ 4 พระพุทธองค์ได้วางแนวทางปฎิบัติในการแก้ปัญหาชีวิตไว้ให้กับพุทธศาสนิกชนเป็นอย่างดียิ่ง ซึ่งแนวทางดังกล่าว นอกจากจะเป็นการแก้ปัญหาและยังเป็นการพัฒนาคุณภาพชีวิตได้อย่างดีอีกด้วย เพราะเมื่อเกิดปัญหาขึ้น บุคคลที่สามารถเข้าใจ หลักอริยสัจ 4 ดีและนำไปเทียบเคียงแล้ว แก้ปัญหาตรงนั้น ได้อย่างถูกจุด ก็จะทำให้ปัญหาคลี่คลายลงได้ ชีวิตก็จะสบายขึ้น คุณภาพชีวิตก็จะดีขึ้นด้วย เพราะในชีวิตของคนนั้นปัญหาของแต่ละบุคคลมีไม่เหมือนกัน ต่างคนต่างสาเหตุและต่างปัญหา ดังนั้นการแก้ปัญหาโดยอาศัยหลักอริยสัจ 4 จึงเป็นการแก้ปัญหาอย่างครบวงจร และเป็นการพัฒนาคุณภาพของชีวิตได้อย่างดี อีกด้วยนอกจากนี้การดำรงชีวิตอยู่ในสังคมและสิ่งแวดล้อมของโลกยุคใหม่เพื่อจะได้อยู่ในสังคมยุคใหม่นี้ได้อย่างมีเมตตามีความเอื้ออาทรต่อกัน เพื่อจะได้อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข อันเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนปรารถนา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ชลธิชา หอมฟัง, “การพัฒนารูปแบบการสอนวรรณคดีไทยโดยประยุกต์ใช้อริยสัจสี่เพื่อส่งเสริม ความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต” วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, ปี ที่ 8 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม 2558).
วรรณสิทธิ ไวทยะเสวี, คู่มือการศึกษา พระอภิธัมมัตถสังคหะ ปริจเฉทที่ 7 สมุจจยสังคหวิภาค , พิมพ์ครั้งที่ 4, (กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ์, 2555).
สุภีร์ ทุมทอง, อริยสัจในปฏิจจสมุปบาท, (กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ภาพพิมพ์, 2556).
พระครูปลัดธนญชัย อริญชโย, “ศึกษาเปรียบเทียบหลักทางสายกลางของพระพุทธศาสนา เถรวาทกับ แนวคิดเรื่องทางสายกลางของขงจื้อ” วิทยานิพนธ์พุทธศาสตร์มหาบัณฑิต, (บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหา จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2559).
