ความสัมพันธ์ในการพยากรณ์ชีวิตคนด้วยวิชาโหราศาสตร์ไทยกับกฎแห่งกรรม ในพระพุทธศาสนาเถรวาท

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง “ความสัมพันธ์ในการพยากรณ์ ชีวิตคนด้วยวิชา โหราศาสตร์ไทย กับกฎแห่งกรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท. ” เป็นบทความวิจัย ที่ตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 มกราคม- เมษายน พ.ศ.2559  จำานวน 16 หน้า ตั้งแต่หน้า 90 ถึงหน้า  105 รวม 16 หน้า ของนิสิตปริญญาเอก หลักสูตรพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา บัณฑิตวิทยาลัย  มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  มีเนื้อหา จุดมุ่งหมาย 3 ประการคือ 

1. 1. เพื่อศึกษาองค์ประกอบของการพยากรณ์ ตามหลักวิชาโหราศาสตร์ไทย 2. เพื่อศึกษาหลักกรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท 3. เพื่อการนำเสนอถึงความสัมพันธ์ของการพยากรณ์ ที่นำมาใช้ในการดำเนินชีวิต โดยมีความสอคล้องกับกฏแห่งกรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท วิธีวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยวิเคราะห์จากเอกสารสำหรับการพยากรณ์ ตามหลีกวิชาโหราศาสตร์ไทยปราะกอบกับการสัมภาษณ์

           การพยากรณ์โดยหลักการของวิชาโหราศาสตร์ได้เข้ามามีบทบาทต่อวิถีชีวิตของคนไทยมา ตั้ง แต่ครั้งโบราณกาลจนถึงปัจจุบัน ส่วนใหญ่การดูแนวโน้มชีวิตในอนาคตเมื่อบุคคลประสบปัญหาใน ชีวิตหาทางออกไม่ได้ เวลานั้น มักจะมุ่งเข้าหา พิธีกรรมและศาสนา เพื่อช่วยบําบัดรักษาจิตใจให้ เข้มแข็งขึ้นๆอยู่กับวิธีการที่แต่ละสังคมแต่ละวัฒนธรรมมีความเชื่อ ศรัทธาและปฏิบัติกันมานาน และ  วิชาโหราศาสตร์ก็เป็นศาสตร์แห่งปัญญาที่เกี่ยวกับปรัชญาอันสูงยิ่ง เป็นเครื่องมือสําคัญของวิชาโหราศาสตร์คือวิชาตรรกศาสตร์ (Logic)โดยเฉพาะ คือการอุปมาอุปมัย (Analogy) เมื่อศึกษาสูงขึ้นจะพบว่า มีธรรมชาติคล้ายเป็นศาสนาหนึ่งและที่น่าสนใจอย่างยิ่ง คือเข้ากันได้กับพระพุทธศาสนาเป็นอย่างดี นักโหราศาสตร์ ส่วนใหญ่จะอ้างอิงหลักธรรมในพุทธศาสนาเป็น ตัวหลักในการพยากรณ์ โดยกล่าวถึงหลักกรรมในพุทธศาสนา กับหลักพรหมลิขิตไว้ว่า อันที่จริงหลักพรหมลิขิตหรืออิทธิพล ดวงดาวก็คือกรรมลิขิตนั้นเอง  ดวงดาว เป็นสถิติส่องทางให้รู้ วาระกรรมได้ก่อน ก็มาจาก สถิติ การโคจรของดวงดาว คําสําคัญ การพยากรณ์ในทาง โหราศาสตร์  ผู้วิจารณ์สนใจเลือกวิจารณ์งานวิจัยนี้ เพราะเป็นงานวิจัย ที่บอกถึงแนวคิด ทฤษฏีหลักกรรมในพระพุทธศาสนา ที่มีผลต่อการกระทำในอนาคต อันนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน หรือในส่วนที่เกี่ยวข้องได้ เป็นแรงจูงใจ เพื่อพัฒนาคุณภาพชืวิตมนุษย์ที่เกี่ยวข้อง ให้อยู่ในกรอบศีลธรรมที่ดี เพื่อสะสมเป็นทุนเดิมก่อน ที่จะละไปอนาคตกาล (ชาติหน้า)