บูรณาการความเชื่อเรื่องพญานาคเพื่อการเรียนรู้วิชาปรัชญา ความเชื่อ และศาสนากรณีศึกษาในเขตจังหวัดนครพนม มุกดาหาร บึงกาฬ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความเชื่อเกี่ยวกับพญานาคในชุมชนริมแม่น้ำโขงในเขตจังหวัดนครพนม มุกดาหาร บึงกาฬ 2) เพื่อศึกษาวิธีการนำความเชื่อเกี่ยวกับพญานาคมาประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอนวิชาปรัชญา ความเชื่อ และศาสนา มุ่งศึกษาการบูรณาการความเชื่อเรื่องพญานาคเพื่อการเรียนรู้ในวิชาปรัชญา ความเชื่อ และศาสนา โดยใช้กรณีศึกษาในเขตจังหวัดนครพนม มุกดาหาร และบึงกาฬ ความเชื่อเรื่องพญานาคถือเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมไทย โดยเฉพาะในชุมชนริมแม่น้ำโขง ซึ่งพญานาคถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบูรณ์ การปกป้อง และความศักดิ์สิทธิ์ การศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วยการวิจัยเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึก สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 15 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา นำเสนอเชิงพรรณนาวิเคราะห์

          ผลการวิจัยพบว่า ความเชื่อเรื่องพญานาคในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาทสะท้อนถึงมิติทางศาสนา วัฒนธรรม และจิตวิญญาณของชุมชน ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การบูรณาการความเชื่อนี้เข้ากับการเรียนการสอนช่วยเสริมสร้างความเข้าใจในประวัติศาสตร์ ความหลากหลายทางวัฒนธรรม และหลักธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนาได้อย่างลึกซึ้ง นอกจากนี้ การศึกษายังเน้นถึงบทบาทของพญานาคในฐานะตัวแทนความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ และผู้ปกป้องพระธรรมคำสอน การวิจัยครั้งนี้เสนอแนวทางการนำความเชื่อเรื่องพญานาคมาประยุกต์ใช้ในกระบวนการเรียนการสอน เช่น การวิเคราะห์ตำนานพญานาค การเยี่ยมชมสถานที่สำคัญ และการจัดกิจกรรมเชิงปฏิบัติ เพื่อสร้างมิติการเรียนรู้ที่ครอบคลุมและมีความหมาย