วิเคราะห์การบรรลุธรรมของพระอุบลวรรณาเถรี

Main Article Content

พระภาคิน โกวิโท วิภพพันธุ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ (1) เพื่อศึกษาประวัติและการบำเพ็ญบารมีของพระอุบลวรรณาเถรี และ (2) เพื่อศึกษาการบรรลุธรรมของพระอุบลวรรณาเถรี เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยผู้ศึกษาได้กำหนดขอบเขตการศึกษาวิจัยเป็นสองส่วน คือ ขอบเขตด้านเอกสารเพื่อกำหนดที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ และขอบเขตด้านการศึกษา เพื่อกำหนดขอบเขตเนื้อหาประเด็นต่างๆ ที่จะศึกษา


ผลการวิจัยพบว่า (1) พระอุบลวรรณาเถรีเป็นพระอัครสาวิกาฝ่ายซ้ายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้รับการยกย่องเป็นเอตทัคคะในด้านผู้มีฤทธิ์ เนื่องจากได้สั่งสมบำเพ็ญบารมีมาอย่างยาวนานทั้งในด้านทาน ศีล และภาวนา ส่งผลให้มีอุปนิสัยแก่กล้าในทางธรรม ในชาติสุดท้ายพระเถรีได้เกิดเป็นสตรีผู้มีรูปโฉมงดงาม ซึ่งเป็นผลแห่งบุญในอดีต และความงดงามดังกล่าวเป็นปัจจัยให้เกิดความเบื่อหน่ายในสังสารวัฏ จึงตัดสินใจออกบวชในพระพุทธศาสนา (2) การบรรลุธรรมของพระอุบลวรรณาเถรีเกิดจากการปฏิบัติธรรมอย่างเป็นระบบ โดยเริ่มจากการเจริญสมถภาวนาด้วยเตโชกสิณจนจิตตั้งมั่นเป็นสมาธิและบรรลุฌานสมาบัติ จากนั้นนำสมาธิมาเป็นบาทฐานของการเจริญวิปัสสนาภาวนา พิจารณาสภาวธรรมตามหลักไตรลักษณ์จนเกิดปัญญารู้แจ้งแทงตลอดอริยสัจ ๔ และบรรลุพระอรหัตผล องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยแสดงให้เห็นว่า แนวทางการบรรลุธรรมของพระอุบลวรรณาเถรีเป็นกระบวนการที่สอดคล้องกับหลักไตรสิกขา คือศีล สมาธิ และปัญญา และเป็นแบบอย่างของการปฏิบัติธรรมเพื่อมุ่งสู่ความหลุดพ้นอย่างแท้จริงในพระพุทธศาสนาเถรวาท

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิภพพันธุ์ พ. โ. (2026). วิเคราะห์การบรรลุธรรมของพระอุบลวรรณาเถรี. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ , 12(2), 469–479. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Palisueksabuddhaghosa/article/view/286423
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

พระไตรปิฎกภาษาไทย อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับบมหาจุฬาอฏฺกถา. การุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, โรงพิมพ์วิญญาณ, 2532-2534.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.

พระมหาโสฬส ชนุตฺตโม (พรมมา), “ความมีอยู่ของความชั่วในพุทธปรัชญาเถรวาท”, วารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์ ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 : (มกราคม - มิถุนายน 2562), หน้า 12-13.

สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สมศักดิ์ อุปสมมหาเถระ ป.ธ.9), อริย วังสปฏิปทา, (กรุงเทพมหานคร: หจก.ประยูรสาส์นไทย การพิมพ์, 2554).