การสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในจารึกล้านช้างในจังหวัดหนองคาย
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่อง “ การศึกษาการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในจารึกล้านช้างในจังหวัดหนองคาย” โดยมีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ (1) เพื่อศึกษาเชิงสำรวจและวิเคราะห์ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาที่ปรากฏในจารึกล้านช้างในจังหวัดหนองคาย(2) เพื่อจัดกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาที่ปรากฏในจารึกล้านช้างในจังหวัดหนองคาย(3) เพื่อสร้างเครือข่ายเพื่อการเรียนรู้ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาที่ปรากฏในจารึกล้านช้างในจังหวัดหนองคาย
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) มาเป็นส่วนหนึ่งของการดำเนินการวิจัย เน้นการศึกษาวิเคราะห์ทั้งในเชิงพื้นที่และกลุ่มเป้าหมาย มีการจัดกระบวนการวิจัยด้วยการถอดบทเรียนและการบูรณาการข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์ การสังเกต และการปฏิบัติการร่วมกันในพื้นที่ศึกษาและกลุ่มเป้าหมายแบบมีส่วนร่วมในทุกขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า (1) การลงพื้นที่สำรวจจารึกล้านช้างในจังหวัดหนองคายนั้นในพื้นที่ 5 อำเภอทั้งหมด 19 แห่ง โดยแบ่งเป็น (1) อำเภอเมืองหนองคาย 5 แห่ง (2) อำเภอท่าบ่อ 5 แห่ง (3)อำเภอโพนพิสัย 7 แห่ง (4)อำเภอศรีเชียงใหม่ 1 แห่ง และ (5) อำเภอสังคม 1 แห่ง โดยทั้ง 19 แห่งนั้นจารึกที่มีอายุเก่าแกที่สุดคือจารึกวัดหลวง พ.ศ.1957 และจารึกที่มีอายุน้อยที่สุดก็คือจารึกหอพระแก้ว พ.ศ.2355 สมัยพระเจ้าอนุวงศ์ หากแบ่งเป็นยุคของพระมหากษัตริย์ตามปีพ.ศ.ก็จะได้พระมหากษัตริย์ทั้งหมด 11 พระองค์ คณะผู้วิจัยได้นำเอากรอบของจำนวนพระมหากษัตริย์นั้นเป็นข้อมูลพื้นฐานในการวิเคราะห์ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในจารึกล้านช้าง (2) คณะผู้วิจัยได้จัดกิจกรรมเพื่อการเรียนรู้ 2 กิจกรรมก็คือ (1) กิจกรรคัดลอกและอ่านจารึก (2) กิจกรรมการให้ความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในจารึกล้านช้าง ผลได้รับความสนใจและผู้เข้าร่วมกิจกรรมได้รับความรู้มา (3) คณะผู้วิจัยได้ดำเนินการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาใน 2 มิติก็คือ (1)การจัดประชุมกลุ่มเพื่อการเรียนรู้ (2) การทำข้อตกลง MOU เพื่อการสนับสนุนการทำงานของเครือข่าย
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2547). จารึกในประเทศไทย เล่มที่ 7: ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
กรมศิลปากร. (2551). ประวัติศาสตร์ล้านช้าง. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
กรมศิลปากร. (2560). โบราณคดีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
ธวัช ปุณโณทก. (2530). อักษรไทยโบราณ: อักษรลาวและอักษรไทยน้อย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ธวัช ปุณโณทก. (2540). จารึกล้านช้าง. กรุงเทพฯ: มติชน.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2547). การเมืองไทยสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี. กรุงเทพฯ: มติชน.
(ใช้ประกอบบริบทประวัติศาสตร์ช่วงปลายล้านช้างและความสัมพันธ์กับสยาม)
พิเศษ เจียจันทร์พงษ์. (2544). ล้านช้าง: ประวัติศาสตร์และศิลปะ. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). (2565). ฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย. สืบค้นจาก
https://db.sac.or.th/inscriptions
สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล. (2550). วัฒนธรรมลุ่มน้ำโขง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2556). สารานุกรมประวัติศาสตร์ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสภา.
สำนักโบราณคดี กรมศิลปากร. (2554). แหล่งโบราณคดีสำคัญในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2546). ลาว-ล้านช้าง: ประวัติศาสตร์ สังคม และวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: มติชน.
หอสมุดแห่งชาติ. (2542). ตำนานอุรังคธาตุ. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.