ทัศนคติและการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ กรณีศึกษา กลุ่มชาติพันธุ์ไทยพวน บ้านดงกระทงยาม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี

Main Article Content

เชษฐ์สินี ทองมันปู
กมลพรรณ ดอนทอง
มณีรัตน์ สุขเกษม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติและการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ กรณีศึกษา กลุ่มชาติพันธุ์ไทยพวน บ้านดงกระทงยาม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ใช้การวิจัยเชิงปริมาณกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ประชาชนชาวไทยพวนจำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ทัศนคติของคนในชุมชนต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ได้แก่ องค์ประกอบทางด้านอารมณ์และความรู้สึก องค์ประกอบทางด้านพฤติกรรม และองค์ประกอบทางด้านความรู้สำหรับผลการพิจารณาเป็นรายข้อ 5 อันดับแรก ได้แก่ 1) การท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ทำให้คนในชุมชนเกิดความภูมิใจในถิ่นกำเนิดหรือถิ่นอาศัย 2) การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ของบ้านดงกระทงยามมีผลต่อการให้ความสนใจของนักท่องเที่ยว 3) การท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ก่อให้เกิดการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนหรือสามารถเที่ยวได้ตลอดปี 4) สภาพถนนที่เดินทางมายังบ้านดงกระทงยามมีความสะดวกและมีความปลอดภัย และ 5) การปลูกจิตสำนึกแก่คนในชุมชนถึงความสำคัญของวัฒนธรรมประเพณีชาวไทยพวนสำหรับการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ผลการพิจารณาเป็นรายด้านอยู่ในระดับมาก คือ ด้านการร่วมรับผลประโยชน์ ส่วนรายด้านอยู่ในระดับปานกลาง ได้แก่ ด้านการปฏิบัติการ ด้านการตัดสินใจ และด้านการติดตามและตรวจสอบ สำหรับผลการพิจารณาเป็นรายข้อ 5 อันดับแรก ได้แก่ 1) กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ก่อให้เกิดการสืบสานวัฒนธรรมประเพณีและวิถีชีวิตของคนในชุมชน 2) การทำกิจกรรมร่วมกันทำให้มีสัมพันธภาพที่ดีกับคนในชุมชนและนักท่องเที่ยว 3) กิจกรรมการท่องเที่ยวชาติพันธุ์ก่อให้เกิดคุณภาพชีวิตที่ดีของคนในท้องถิ่น 4) กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ ทำให้มีอาชีพและรายได้เพิ่มมากขึ้น และ 5) การได้รับผลประโยชน์ที่เกิดจากการดำเนินโครงการหรือกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ของชุมชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทองมันปู เ. ., ดอนทอง ก. ., & สุขเกษม ม. (2020). ทัศนคติและการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ กรณีศึกษา กลุ่มชาติพันธุ์ไทยพวน บ้านดงกระทงยาม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี. วารสาร มทร.อีสาน ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 64–81. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RMUTI_SS/article/view/209992
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2559). คูมื่อแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดปราจีนบุรี. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวไทย (พ.ศ. 2558 - 2560). กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2558). แผนแม่บทการพัฒนากลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย (พ.ศ. 2558 - 2560). กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

คมลักษณ์ สงทิพย์. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ตลาดน้ำวัดตะเคียน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

จิราภรณ์ บุญยิ่ง. (2562). การส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของผู้ประกอบการวิสาหกิจการท่องเที่ยวชุมชน

โดยแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืนในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์. ปีที่ 21, ฉบับที่ 1, หน้าที่ 87-94

ชัยณรงค์ ศรีรักษ์ และปัทถาพร สุขใจ. (2563). การพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวชุมชนโดยกระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษา ชุมชนบ้านท่าคอย อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี. สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.). ปีที่ 26, ฉบับที่ 1, หน้าที่ 11-22

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. นนทบุรี: เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา และเพ็ญศิริ ศรีคำภา. (2557). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ: เพรส แอนด์ ดีไซน์จำกัด

ปฏิพัทธ์ ตันมิ่ง. (2560). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวกลุ่มชาติพันธุ์ไทดำ บ้านนาป่าหนาด อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ ครั้งที่ 4. 10 มีนาคม 2560 ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, หน้าที่ 539-547

ประสพชัย พสุนนท์. (2555). การวิจัยการตลาด. กรุงเทพฯ: ท้อป พับลิซชิ่ง

ปริศนา เพชระบูรณิน และธัญธัช วิภัติภูมิประเทศ. (2561). ความต้องการมีส่วนร่วมและทัศนคติของชาวชุมชนที่มีต่อการพัฒนาชุมชนบ้านครัวเป็นแหล่งท่องเที่ยว. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปีที่ 37, ฉบับที่ 1, หน้าที่ 98-105

รุ่งวิทย์ ตรีกุล, กมล เสวตสมบูรณ์ และธนชาติ เราประเสริฐ. (2558). การมีส่วนร่วมของชุมชนบึงพลาญชัยในการจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ปีที่ 8, ฉบับที่ 1, หน้า 133-150

วิภาดา มุกดา. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. ปีที่ 10, ฉบับที่ 3, หน้าที่ 55-73

สุกัญญา ดวงอุปมา และไอลดา พหลทัพ. (2559). การศึกษาทัศนคติและการมีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยวในจังหวัดกาฬสินธุ์ กรณีศึกษาศูนย์วัฒนธรรมชาวผู้ไทบ้านโพน อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). ปีที่ 8, ฉบับที่ 15, หน้าที่ 145-159

สำนักงานท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดปราจีนบุรี. (2561). คู่มือแหล่งท่องเที่ยวกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพา. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

องค์การบริหารส่วนตำบลดงกระทงยาม. (2559). ข้อมูลทั่วไปของตำบลดงกระทงยาม. ปราจีนบุรี: องค์การบริหารส่วนตำบลดงกระทงยาม

Cronbach, L. J., Gleser, G. C., Nanda, H., and Rajaratnam, N. (1972). The Dependability of Behaviral Measurements. New York: Wiley

Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. Vol. 30, No. 3, pp. 607-610

Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory. New York: McGraw-Hill

Reeder, W. W. (1974). Some Aspects of the Information Social Participation of Farm Families in New York State. New York: Cornell University

Rovinelli, R. J. and Hambleton, R. K. (1977). On the use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. Dutch Journal of Educational Research. Vol. 2, pp. 49-60

United Nations. (1981). Department of International Economic and Social Affair: Popular Participation as a Strategy for Promoting Community Level Action and Nation Development. (Report of The Meeting for The Adhoc Group of Expert). New York: United Nations