พลังของแสงในจิตรกรรมภาพทิวทัศน์แบบผสานจุดสี

Main Article Content

วาสนา ขรึมสันเทียะ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบสร้างสรรค์ใช้เครื่องมือประกอบแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง (Structured Inter views) เพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญพิจารณาและให้ข้อเสนอแนะ โดยเก็บข้อมูลด้วยเทคนิคเดลฟายประยุกต์ (Applied Delphi Techniquo) แล้วนำข้อมูลมาสังเคราะห์พัฒนาสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ภาพถ่ายจากผลงานจิตรกรรมของซอร์จ เชอร์รา (Gcorges Seurat) จำนวน 8 ภาพ ในประเด็นวิธีจุดการผสานจุดสี 2) ศึกษาลักษณะค่าต่างแสงจากภาพถ่ายทิวทัศน์ต้นไม้ แบบย้อนแสง จำนวน 7 ภาพ ในประเด็นตำแหน่งของแสง ปริมาณพื้นที่ความมืดและความสว่าง และ3) สังเคราะห์ความรู้ (จากข้อ 1-2) สู่การสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม เรื่อง พลังของแสงในจิตรกรรมภาพทิวทัศน์แบบผสานจุดลี ด้วยสีอะคริลิกบนผ้าใบ กลุ่มตัวอย่างคือ ผลงานจิตรกรรมของ ชอร์จ เซอร์รา จำนวน 8 ภาพ และภาพถ่ายทิวทัศน์ต้นไม้แบบย้อนแสง จำนวน 7 ภาพ กำหนดวิธีการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ภาพจิตรกรรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจำนวน 4 ภาพ และแบบสัมภาษณ์ แบบมีโครงสร้าง เก็บข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะโดยใช้เทคนิคเดลฟายประยุกต์ผลการวิจัยพบว่า


  1. การศึกษาจากภาพถ่ายผลงานจิตรกรรมของชอร์จ เซอร์รา จำนวน 8 ภาพ ประเด็นวิธีจุดพบว่า ใช้วิธีจุดวงรีขนาดเล็กมากที่สุด รองลงมาเป็นใช้วิธีจุดวงรีขนาดใหญ่ วิธีจุดกลมขนาดใหญ่กับวิธีจุดกลมขนาดเล็กใช้ในระดับปานกลางใกล้เคียงกัน ส่วนวิธีแต้มขีดมีปริมาณการใช้น้อยที่สุด ประเด็นการผสานจุดสีพบว่า ใช้วิธีผสานจุดสีเหลื่อมกันมากที่สุด รองลงมาเป็นการใช้วิธีผสานจุดสีแบบซ้อนกันในระดับปานกลาง และผสานแบบจุดสีติดกันใช้น้อยที่สุด

  2. การศึกษาลักษณะค่าต่างแสงจากภาพถ่ายทิวทัศน์ต้นไม้แบบย้อนแสงจำนวน 7 ภาพประเด็นตำแหน่งของแสงพบว่า แสงส่องจากมุมขวาของภาพมากที่สุด สำหรับปริมาณพื้นที่ความมืดและความสว่างพบว่า ปริมาณพื้นที่มืดสลัวมีมากที่สุด และปริมาณพื้นที่สว่างจ้ามีน้อยที่สุด

  3. การสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม เรื่อง พลังของแสงในจิตรกรรมภาพทิวทัศน์แบบผสานจุดสีด้วยสีอะคริลิกบนผ้าใบมีการใช้วิธีจุดวงรีขนาดเล็กมากที่สุด รองลงมาใช้วิธีจุดวงรีขนาดใหญ่วิธีจุดกลมขนาดใหญ่กับวิธีจุดกลมขนาดเล็กใช้ในระดับปานกลางใกล้เคียงกัน และใช้วิธีแต้มขีดน้อยที่สุดการผสานจุดสี วิธีผสานเหลื่อมกันใช้มากที่สุด วิธีผสานซ้อนกันใช้ในระดับปานกลางและวิธีผสานจุดสีที่ใช้น้อยที่สุดคือแบบจุดสีติดกัน การจัดตำแหน่งของแสงให้ส่องจากมุมขวาของภาพใช้มากที่สุด ปริมาณพื้นที่มืดสลัวมีมากที่สุด และปริมาณพื้นที่สว่างจ้ามีน้อยที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ขรึมสันเทียะ ว. (2016). พลังของแสงในจิตรกรรมภาพทิวทัศน์แบบผสานจุดสี. วารสาร มทร.อีสาน ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(1), 134–150. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RMUTI_SS/article/view/193693
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

แข เผ็งยา. (2546). ปรากฏการณ์ของเเสงและเงา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต สาขาจิตรกรรม ภาควิชาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร

จักรกฤษณ์ การะเกต. (2550). พลังเเห่งธรรมชาติของป่า. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต สาขาจิตรกรรม ภาควิชาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร

ชลูด นิ่มเสมอ. (2554). องค์ประกอบของศิลปะ Composition of Art. พิมพ์ครั้งที่8. กรุงเทพฯ: อมรินทร์

ณัฐ ล้ำเลิศ. (2555). จิตรกรรมค่าต่างเเสงเเบบเหนือจริงเนื้อหาวัตถุในพิธีกรรมพุทธศาสนา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต สาขาวิชาศิลปกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

ศุภพงค์ ยืนยง. (2550). จิตรกรรมภาพทิวทัศน์ตามแนวลักธิเอกข์เพรสขันนิส. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต สาขาจิตรกรรม ภาควิชาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร