การศึกษาแนวทางสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นของตำบลท่าหินโงม อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยส่งเสริมการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นของตำบลท่าหินโงม อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการดำเนินงานอนุรักษ์และสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลท่าหินโงม อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นของตำบลท่าหินโงม อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักปราชญ์ภูมิปัญญาจำนวน 27 คน และประชาชนในท้องถิ่นจำนวน 375 คน เครื่องมือที่ใช้ เป็นแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยส่งเสริมการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นมีปัจจัยที่ส่งเสริมการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น ได้แก่ สภาพภูมิศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติ ศาสนาและความเชื่อ เทคโนโลยี และด้านเศรษฐกิจ ซึ่งมีความเหมาะสมต่อการศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่น ด้านความพึงพอใจที่มีต่อการดำเนินงานอนุรักษ์และสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลท่าหินโงม อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิพบว่า ผลการประเมินอยู่ในระดับปานกลาง (= 2.77) และด้านแนวทางสืบทอด ภูมิปัญญาท้องถิ่นพบว่า ควรมีนโยบายส่งเสริมให้มีการจัดตั้งแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่ออนุรักษ์ และสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างยั่งยืน
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานและคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กานต์ทิตา สีหมากสุก และบุญรอด บุญเกิด. (2559). วิเคราะห์ปัจจัยการดำรงอยู่และการเปลี่ยนแปลงความเชื่อในพิธีกรรมของไทยทรงดำ: กรณีศึกษาเขตตำบลหนองปรง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. ปีที่ 24, ฉบับที่ 44, หน้า 83-102
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์. (2550). การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการดำเนินนโยบายของรัฐบาลด้านการบริการจัดหางาน. กรุงเทพฯ: กองแผนงานและสารสนเทศ กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน
จรัญดา จันทร์แจ่ม, อภิชาติ ใจอารีย์ และวีรฉัตร์ สุปัญโญ. (2557). แนวทางการเสริมสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชน ในการถ่ายทอดภูมิปัญญาผ้าจกสู่เยาวชนของชุมชนไท-ยวน ตำบลคูบัว อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal. ปีที่ 7, ฉบับที่ 3, หน้า 159-174
ชัชพล ทรงสุนทร และวงศ์พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2560). การสร้างและการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมสู่การเป็นสินค้าทางการท่องเที่ยวของชาวมอญ เกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. ปีที่ 11, ฉบับที่ 1, หน้า 224-239
ดลฤดี จันทร์แก้ว และวิรินดา สุทธิพรม. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้องค์ความรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านเกษตรกรรมเพื่อสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต. ปีที่ 4, ฉบับที่ 2, หน้า 188-199
ทองใบ สิงสีทา. (2553). การพัฒนาศักยภาพผู้นำชุมชนในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านรางแจง หมู่ที่ 9 ตำบลเขาดิน อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนา. ลพบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี
นัขนลิน อินทนุพัฒน์. (2563). ศักยภาพชุมชนเพื่อการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษาชุมชนอ่างเก็บน้ำลำพอก จังหวัดสุรินทร์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปีที่ 39, ฉบับที่ 2, หน้า 61-73
วรพล วัฒนเหลืองอรุณ, กริช สะอิ้งทอง และอัศวินี ไชยวุฒิ. (2562). การศึกษาเอกลักษณ์เพื่อการท่องเที่ยวบนพื้นฐานของการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน พื้นที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่. ปีที่ 20, ฉบับที่ 2, หน้า 53-68
ศรีประไพ อุดมละมุล, ซูลฟีกอร์ มาโซ, เวคิน วุฒิวงศ์, สุพัตรา รุ่งรัตน์, จริยา วงศ์กำแหง และซอฟียะห์ แชลี. (2560). การสร้างการมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาโบราณสถาน: กรณีศึกษาโบราณสถานบ้านจาเละ ตำบลยะรัง อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. ปีที่ 12, ฉบับที่ Suppl. ฉบับพิเศษเดือนกุมภาพันธ์, หน้า 56-72
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). เข้าถึงเมื่อ (20 มกราคม 2564). เข้าถึงได้จาก (https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422)
สุกัญญา ดวงอุปมา, ปารีณา แอนเดอร์สัน และเพ็ญสิริ ภูวรกิจ. (2562). การศึกษาแนวทางการจัดการและรูปแบบการท่องเที่ยวในจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม. ปีที่ 9, ฉบับที่ 3, หน้า 10-18
สุวิภา จำปาวัลย์ และธันยา พรหมบุรมย์. (2558). แนวทางการพัฒนาศักยภาพและการบริหารจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนมีส่วนร่วมเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมในตำบลบ้านเรือน อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต. ปีที่ 3, ฉบับที่ 1, หน้า 5-16
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd ed. New York: Harper and Row Publications