กระบวนการสร้างความเข้มแข็งแบบมีส่วนร่วมภายในชุมชนผ่านการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านเกษตรอินทรีย์ กรณีศึกษา ตำบลหันทราย อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากระบวนการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนด้วยการถ่ายทอดองค์ความรู้ทางด้านเกษตรอินทรีย์ 2) นำเสนอรูปแบบความเข้มแข็งภายในชุมชนผ่านกระบวนการการถ่ายทอดองค์ความรู้เกษตรอินทรีย์ ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการวิจัยเชิงเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึก รวมถึงการจัดประชุมระดมความคิดเห็น โดยกลุ่มผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญมีจำนวนทั้งสิ้น 30 ท่าน ได้แก่ 1) ภาครัฐ (มหาวิทยาลัย) 2) ภาครัฐระดับท้องถิ่น และ 3) ตัวแทนจากชุมชนและชุมชนตำบลหันทราย งานวิจัยได้วิเคราะห์ด้วยการพรรณนาเรื่องราวและการสังเคราะห์ข้อมูล
ผลการวิจัยพบว่า บทบาทผู้มีส่วนได้เสีย ภาครัฐและปราชญ์ชาวบ้านหรือผู้นำความคิดด้านเกษตรอินทรีย์ของชุมชนได้ร่วมกันดำเนินกิจกรรมที่สร้างความเข้มแข็งผ่านการถ่ายทอด องค์ความรู้ทางด้านเกษตรอินทรีย์ที่ประกอบไปด้วยบทบาทของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและการดำเนินกิจกรรมทั้ง 2 ส่วน ในส่วนแรกกระบวนการสร้างความเข้มแข็งนั้นเริ่มจากบทบาทของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ได้แก่ ภาครัฐ (ตัวแทนมหาวิทยาลัย) ภาครัฐท้องถิ่น ตัวแทนชุมชน และชุมชนตำบลหันทราย เข้าร่วมสร้างการพัฒนาองค์ความรู้เกษตรอินทรีย์ในระดับปัจเจกบุคคลทั้งในส่วนของการสร้างความเข้าใจ แลกเปลี่ยนความรู้ และการถ่ายทอดองค์ความรู้ ตลอดจนไปสู่กิจกรรมส่วนที่สอง รูปแบบการสร้างความเข้มแข็งการดำเนินกิจกรรมตั้งแต่การระบุวัตถุประสงค์ การดำเนินการรวบรวมสมาชิกกลุ่ม และการจัดประเมินผลเพื่อสร้างรูปแบบของกระบวนการในการดำเนินกิจกรรมสร้างความเข้มแข็งภายในชุมชนผ่านองค์ความรู้ด้านเกษตรอินทรีย์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กัลยาณี กุลชัย. (2566). การสร้างความเข้มแข็งของสังคมแบบเศรษฐกิจพอเพียงด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้และปฏิบัติการเพื่อการรับรองระบบเกษตรอินทรีย์แบบมี ส่วนร่วม PGS ในจังหวัดเชียงราย. Journal of Humanities and Social Sciences for Sustainable Development, 6(1), 109-120.
ชมภูนุช หุ่นนาค, ศิริวัฒน์ เปลี่ยนบางยาง, วรรณา รัตน์อัศว, และ เดชา ชาญยุทธ์. (2560). การสร้างชุมชนเข้มแข็งด้วยกระบวนการจัดการความรู้ในการทำเกษตรอินทรีย์ในจังหวัดนครปฐม. วารสารวิทยบริการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ Academic Services Journal, Prince of Songkla University, 28(2), 158-166.
ธัชชัย อินทะสุข. (2564). ประชุมและทบทวนแผนการวิเคราะห์ชุมชน “หันทราย”. โครงการฟื้นฟูและยกระดับเศรษฐกิจ และสังคมรายตําบลแบบบูรณาการ. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี.
Baumgartner, R., Karanth, G. K., Aurora, G. S., & Ramaswamy, V. (2004). In dialogue with indigenous knowledge: sharing research to promote empowerment of rural communities in India. In A. Bicker, P. Sillitoe, & J. Pottier (Eds.), Investigating Local Knowledge (pp. 207-232). London: Routledge.
Broner, N., Franczak, M., Dye, C., & McAllister, W. (2001). Knowledge transfer, policymaking and community empowerment: A consensus model approach for providing public mental health and substance abuse services. Psychiatric Quarterly, 72(1), 79-102.
Eitzel, M. V., Hove, E. M., Solera, J., Madzoro, S., Changarara, A., Ndlovu, D., & Ndlovu, M. (2018). Sustainable development as successful technology transfer: Empowerment through teaching, learning, and using digital participatory mapping techniques in Mazvihwa, Zimbabwe. Development Engineering, 3, 196-208.
Garnett, S. T., Crowley, G. M., Hunter-Xenie, H., Kozanayi, W., Sithole, B., Palmer, C., & Zander, K. K. (2009). Transformative knowledge transfer through empowering and paying community researchers. Biotropica, 41(5), 571-577.
Katsamunska, P. (2016). The concept of governance and public governance theories. Economic alternatives, 2(2), 133-141.
Koppenjan, J. (2012). The New Public Governance in public service delivery. Retrieved from http://hdl.handle.net/1765/93164
Sorrentino, M., Sicilia, M., & Howlett, M. (2018). Understanding co-production as a new public governance tool. Policy and Society, 37(3), 277-293.
