การศึกษาเปรียบเทียบการต่อสู้ทางการเมืองของกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 กับกลุ่มคนรุ่นใหม่ ในจังหวัดเชียงใหม่ (2551-2564)

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบบริบททางการเมืองที่ส่งผลให้ยุทธวิธีการต่อสู้ทางการเมืองและประเด็นข้อเรียกร้องของกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 กับกลุ่มคนรุ่นใหม่ ได้แก่ กลุ่มพรรควิฬาร์ กับกลุ่มประชาคมมอชอมีความแตกต่างกัน 2) เพื่อศึกษาสาเหตุที่ส่งผลให้กลุ่มรักเชียงใหม่ 51และกลุ่มพรรควิฬาร์กับกลุ่มประชาคมมอชอ ใช้ยุทธวิธีการต่อสู้ทางการเมืองและประเด็นข้อเรียกร้องที่แตกต่างกัน โดยเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการวิจัยเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสําคัญจำนวน 16 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ แบบบันทึกผลการสัมภาษณ์ด้วยการตั้งคำถามปลายเปิด

ผลการวิจัยพบว่า : 1) ประเด็นข้อเรียกร้องมีความแตกต่างกัน เนื่องจากความเปิดกว้างของบริบททางการเมืองเชิงสถาบันภายใต้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 กับรัฐธรรมนูญพ.ศ. 2560 และความตื่นตัวต่อประเด็นข้อเรียกร้องปฏิรูปสถาบันพระมหากษัตริย์จากการปราศรัยโดยนายอานนท์ นำภา ในขณะเดียวกันยุทธวิธีการต่อสู้ทางการเมืองมีความแตกต่างกัน เนื่องจากปัจจัยบริบททางการเมืองนอกสถาบัน กล่าวคือ อุปนิสัยส่วนบุคคลของแกนนำขบวนการต่อสู้ทางการเมือง, การสนับสนุนด้านเงินทุนจากชนชั้นนำทางการเมือง และประสบการณ์ความสำเร็จหรือความล้มเหลวจากการชุมนุมประท้วงในอดีต 2) กลุ่มรักเชียงใหม่ 51 มุ่งเน้นชุมนุมปิดล้อมฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองในจังหวัดเชียงใหม่ และระดมมวลชนเข้าร่วมการชุมนุมปักหลักของกลุ่มคนเสื้อแดงในกรุงเทพมหานคร เนื่องจากอุปนิสัยของแกนนำกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ซึ่งนิยมแนวทางการเผชิญหน้า, บทเรียนความสำเร็จจากการเหตุการณ์ลุกฮือ 14 ตุลา 2516 กับเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535 และความเชื่อมั่นว่าพรรคเพื่อไทยสามารถชนะการเลือกตั้งทั่วไปได้ในกติกาภายใต้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 ในขณะเดียวกัน กลุ่มพรรควิฬาร์กับกลุ่มประชาคมมอชอ มุ่งเน้นการชุมนุมแฟลชม็อบอย่างสันติวิธีในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากต้องการสร้างความชอบธรรมและแรงสนับสนุนจากประชาชน พร้อมทั้ง ปิดช่องทางไม่ให้รัฐปราบปรามด้วยความรุนแรงเหมือนการชุมนุมปักหลักของกลุ่มคนเสื้อแดง