การรับรู้สิทธิทางการเมือง: กรณีศึกษานักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนแม่แตง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการรับรู้สิทธิทางการเมืองของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนแม่แตง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ และ 2) เปรียบเทียบระดับการรับรู้สิทธิทางการเมืองของนักเรียนกลุ่มดังกล่าว กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 197 คน จากโรงเรียนแม่แตง การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิตามสัดส่วนของประชากร และการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา (ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และสถิติเชิงอนุมาน (t-test, F-test)
ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนส่วนใหญ่มีการรับรู้สิทธิทางการเมืองโดยรวมอยู่ในระดับ ปานกลาง (ค่าเฉลี่ย=2.26, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน=0.36) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่านักเรียนมีการรับรู้สิทธิในการเลือกตั้งในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย=2.37, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน =0.38) รองลงมาคือสิทธิในการแสดงออกทางการเมืองและสิทธิในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร อยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย=2.27, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน=0.43 และ ค่าเฉลี่ย=2.15, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน=0.46 ตามลำดับ) นอกจากนี้ ผลการเปรียบเทียบพบว่า เพศและอายุไม่มีความสัมพันธ์กับการรับรู้สิทธิทางการเมืองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่แผนการเรียน ระดับชั้น และการติดตามข่าวสารทางการเมืองมีความสัมพันธ์กับการรับรู้สิทธิทางการเมืองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กันยา สุวรรณแสง. (2552). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ: บำรุงสาส์น.
ขนิษฐา เพชรายุทธ. (2552). สื่อกับการรับรู้ข่าวสารทางการเมืองของประชาชนในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยแม่โจ้, เชียงใหม่.
จิตราภรณ์ จันทิมา. (2564). ความตื่นตัวทางการเมืองของคนรุ่นใหม่. วารสารภูมินิเวศพัฒนาอย่างยั่งยืน, 2(1), 41-50.
ธัญชนก รัตนพิบูลย์. (2565). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันของพนักงานต่อองค์กรธุรกิจบริการด้านระบบสายพานลำเลียงกระเป๋าในกรุงเทพมหานคร (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล, กรุงเทพฯ.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา, 134 ตอนที่ 40 ก, หน้า 1-83.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). รายชื่อโรงเรียนในสังกัดของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
อัญชุลี วงษ์บุญงาม, และ ดารณี ธัญญสิริ. (2554). การเปิดรับข่าวสารทางการเมือง ความรู้ และการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลในเขตกรุงเทพมหานคร (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
อุดม ทุมโฆสิต. (2554). การปกครองท้องถิ่นสมัยใหม่: บทเรียนจากประเทศที่พัฒนาแล้ว. กรุงเทพฯ: แซทโฟร์ พริ้นติ้ง.
เอกลักษณ์ ณัถฤทธิ์. (2555). ความคิดเห็นของประชาชนในเขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดชลบุรีต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบรูพา, ชลบุรี.
Bandura, A. (1977). Social learning theory. Retrieved from https://ia601807.us.archive.org/14/items/BanduraSocialLearningTheory/Bandura_SocialLearningTheory_text.pdf
Chainan, P. (2014, April 1). The role of online social media in political communication of young activists in Thailand. (Media & Information Literacy, Media Education Policy, Resources, Youth Media) Retrieved from Asian Media Information and Communication Centre (AMIC): https://milunesco.unaoc.org/mil-resources/the-role-of-online-social-media-in-political-communication-of-young-activists-in-thailand/
Heywood, A. (2017). Politics. Retrieved from https://hostnezt.com/cssfiles/politicalscience/POLITICS%204th%20Edition%20By%20ANDREW%20HEYWOOD.pdf
Jitsaeng, K. (2023). The Use of Social Media among Thai youths for Political Communication. Journal of Contemporary Social Sciences and Humanities, 10(1), 1-10. doi:10.14456/jcsh.2023.1
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Losty, A. (2023). Thailand’s Recent Election Results: A “Thai-breaker” or “Thai-Maker” for its Future Relationship with the EU? Retrieved from https://eias.org/policy-briefs/thailands-recent-election-results-a-thai-breaker-or-thai-maker-for-its-future-relationship-with-the-eu/
Thanapornsangsuth, S., & Anamwathana, P. (2022). Youth participation during Thailand’s 2020-2021 political turmoil. Asia Pacific Journal of Education, 45(1), 54–68. https://doi.org/10.1080/02188791.2022.2037513
United Nations. (1948). Universal Declaration of Human Rights. Retrieved from https://www.un.org/en/about-us/universal-declaration-of-human-rights
Walderich, A. (2024). Gen Zs' political engagement Thailand 2019, by activity. Retrieved from https://www.statista.com/statistics/1289895/thailand-political-involvement-among-generation-zs/