ปัจจัยที่มีผลต่อการร่วมผลิตของประชาชนในการสร้างชุมชน ปลอดขยะ ชุมชนเมืองเก่า จังหวัดชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการร่วมผลิตของประชาชนในการสร้างชุมชนปลอดขยะของชุมชนเมืองเก่า จังหวัดชัยภูมิ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยการวิจัยเชิงปริมาณ เป็นวิธีศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าร่วมผลิตของประชาชน โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในชุมชนเมืองเก่า จำนวน 338 คน จากประชากรจำนวน 2,786 คน ผู้วิจัยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณในด้านปัจจัยที่มีผลต่อการร่วมผลิต ด้วยการวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ ในขณะที่การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้สำหรับศึกษาข้อมูลเชิงลึกที่สืบเนื่องจากข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ปัจจัยที่มีผลต่อการเข้าร่วมผลิต การมีส่วนร่วมในการผลิตและข้อจำกัดในการร่วมผลิต ผู้วิจัยกำหนดกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักจากภาครัฐและภาคประชาชน รวมทั้งสิ้น 20 คน ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการร่วมผลิตในการสร้างชุมชนปลอดขยะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ได้แก่ 1) ปัจจัยด้านการรับรู้ปัญหาของประชาชน และ 2) ปัจจัยด้านความสามารถในการร่วมผลิตของประชาชน โดยทั้งสองปัจจัยสามารถพยากรณ์การร่วมผลิตของประชาชนได้ร้อยละ 51 (R2 = .051) ข้อจำกัดการร่วมผลิต ได้แก่ 1) ความต่อเนื่องในการดำเนินการจัดการขยะภายในชุมชน 2) การขาดการรองรับการจัดการขยะตามหลักการ 3R 3) ความคิดของประชาชนยังคงอยู่ในกรอบการนำขยะมาใช้ใหม่ มากกว่าที่จะลดปริมาณขยะและ 4) รูปแบบและลักษณะการมีส่วนร่วมของประชาชนจำกัดอยู่ที่การร่วมปฏิบัติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมมลพิษ. (2564). สถานการณ์คุณภาพสิ่งแวดล้อมของประเทศไทย ปี 2563. สืบค้นจาก https://www.pcd.go.th/pcd_news/11873/
กรมทรัพยากรธรณี. (ม.ป.ป.). ภาวะโลกร้อน. กรุงเทพฯ: แนกซอล อินฟินิตี้.
ชาญณรงค์ จันทะโชติ, และ ศิวัช ศรีโภคางกุล. (2560). การบริหารจัดการขยะบนเส้นทางการท่องเที่ยวหลักของจังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(3), 1-10.
เทศบาลเมืองชัยภูมิ. (2565). สถิติประชากร. สืบค้นจาก https://cyptm.go.th/content/cate/9
ปานหทัย โมตาลี. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการขยะ อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารโรงพยาบาลนครพิงค์, 12(1), 169-186.
ศิริวรรณ พันธุ์ยางน้อย, และ จตุรงค์ บุณยรัตนสุนทร. (2562) แนวทางการส่งเสริมชุมชนปลอดขยะบ้านหัวช้าง ตำบลยางน้อย อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. วารสารสังคมภิวัฒน์, 10(2), 76-85.
สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม. (2564). รายงานสรุปสำหรับผู้บริหาร โครงการศึกษาเพื่อจัดทำนโยบายสาธารณะปฏิรูประบบการจัดการขยะและส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
อรุณี สันฐิติวณิชย์. (2558). การสร้างการร่วมกันผลิตในชนบท: กรณีศึกษาการจัดการขยะของเทศบาลตำบลน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 8(1), 690-699.
อัญชิรญา จันทรปิฎก. (2563). บทวิเคราะห์ “บทบาทรัฐ-สาธารณะ” ในการจัดบริการสาธารณะตามแนวคิดการร่วมผลิต. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 15(2), 240-247.
Agranoff, R., & McGuire, M. (2003). Collaborative Public Management: New Strategies for Local Governments. Washington DC: Georgetown University Press.
Bovaird, T., & Loeffler, E. (2012). From Engagement to Co-production: The Contribution of Users and Communities to Outcomes and Public Value. Voluntas, 23(4), 1119-1138. http://doi.org/10.1007/s11266-012-9309-6.
Hattke, F., & Kalucza, J. (2019). What Influences the Willingness of Citizens to Coproduce Public Services? Result from a Vignette Experiment. Journal of Behavioral Public Administration, 2(1), 1-14.
Khine, P.K., Mi, J., & Shahid, R. A. (2021). A Comparative Analysis of Co-production in Public Services. Sustainability, 13(12), 6730.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Landi, S., & Russon, S. (2022). Co-production “thinking” and performance implications in the case of separate waste collection. Public Management Review, 24(2), 301-325.
Ostrom, E., Parks, R. B., Whitaker, G. P., & Percy, S. L. (1978). The public service production process: A framework for analyzing police service. Policy Studies Journal, 7(1), 381-389.
Ostrom, E. (1996). Crossing the Great Divide: Coproduction, Synergy, and Development. World Development, 24(6), 1073–87.
Parado, S., Van Ryzin, G. G., Bovaird, T., & Loffler, E. (2013). Correlates of Co-production: Evidence From a Five Nation Survey of Citizens. International Public Management Journal, 16(1), 85-112.
Pestoff, V. (2012). Co-production and Third Sector Social Services in Europe. In V. Pestoff, T. Brandsen, & B. Verschuere. (Eds.) New Public Governance, the Third Sector and Co-production. (pp. 13–34). New York, NY: Routledge.
Van Eijk, C., & Steen, T. (2016). Why Engage in Co-production of Public Services? Mixing Theory and Empirical Evidence. International review of Administrative Sciences, 82(1), 28-46.
Zaman, A. (2022). Zero-Waste: A New Sustainability Paradigm for Addressing the Global Waste Problem. In K. Edvardsson Björnberg, MÅ. Belin, S. O. Hansson, & C. Tingvall (Eds.), The Vision Zero Handbook Theory, Technology and Management for a Zero Casualty Policy (pp. 1-24). Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-23176-7_46-1
Zaman A. U., & Lehmann, S. (2013). The Zero Waste Index: A Performance Measurement Tool for Waste Management Systems in a Zero Waste City. Journal of Cleaner Production, 50, 123-132.
