Factor Affecting Citizen’s Co-production in Zero-Waste Community Project of Mueang Kao Community, Chaiyaphum Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to study the factors influencing co-production Mueang Kao in the Mueang Kao community, Chaiyaphum province. A mixed-methods research approach was applied. For the quantitative method, the study examined factors affecting citizen's decision to participate in co-production. The sample group consisted of 338 residents from a total population of 2,786 in the Mueang Kao community. The researcher conducted quantitative data analysis using multiple regression analysis to identify factors influencing co-production. For the qualitative method, an in-depth study was conducted based on the quantitative findings, focusing on factors influencing participation, involvement in co-production, and limitations of co-production. The key informants included 20 individuals from government and public sectors, and content analysis was employed.
The study found that the statistically significant factors influencing co-production in the Mueang Kao community at the 0.05 level were 1) public awareness of waste issues and 2) the public’s capability to participate in co-production. These two factors accounted for 51% of the variance in co-production (R² = .051). The limitations of co-production included 1) continuity in waste management efforts within the community 2) lack of support for waste management based on the 3R principles 3) the citizen mindset remains focused on reusing waste rather than reducing waste generation, and 4) the form and nature of public participation are mostly limited to operational involvement.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
References
กรมควบคุมมลพิษ. (2564). สถานการณ์คุณภาพสิ่งแวดล้อมของประเทศไทย ปี 2563. สืบค้นจาก https://www.pcd.go.th/pcd_news/11873/
กรมทรัพยากรธรณี. (ม.ป.ป.). ภาวะโลกร้อน. กรุงเทพฯ: แนกซอล อินฟินิตี้.
ชาญณรงค์ จันทะโชติ, และ ศิวัช ศรีโภคางกุล. (2560). การบริหารจัดการขยะบนเส้นทางการท่องเที่ยวหลักของจังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(3), 1-10.
เทศบาลเมืองชัยภูมิ. (2565). สถิติประชากร. สืบค้นจาก https://cyptm.go.th/content/cate/9
ปานหทัย โมตาลี. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการขยะ อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารโรงพยาบาลนครพิงค์, 12(1), 169-186.
ศิริวรรณ พันธุ์ยางน้อย, และ จตุรงค์ บุณยรัตนสุนทร. (2562) แนวทางการส่งเสริมชุมชนปลอดขยะบ้านหัวช้าง ตำบลยางน้อย อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. วารสารสังคมภิวัฒน์, 10(2), 76-85.
สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม. (2564). รายงานสรุปสำหรับผู้บริหาร โครงการศึกษาเพื่อจัดทำนโยบายสาธารณะปฏิรูประบบการจัดการขยะและส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
อรุณี สันฐิติวณิชย์. (2558). การสร้างการร่วมกันผลิตในชนบท: กรณีศึกษาการจัดการขยะของเทศบาลตำบลน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 8(1), 690-699.
อัญชิรญา จันทรปิฎก. (2563). บทวิเคราะห์ “บทบาทรัฐ-สาธารณะ” ในการจัดบริการสาธารณะตามแนวคิดการร่วมผลิต. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 15(2), 240-247.
Agranoff, R., & McGuire, M. (2003). Collaborative Public Management: New Strategies for Local Governments. Washington DC: Georgetown University Press.
Bovaird, T., & Loeffler, E. (2012). From Engagement to Co-production: The Contribution of Users and Communities to Outcomes and Public Value. Voluntas, 23(4), 1119-1138. http://doi.org/10.1007/s11266-012-9309-6.
Hattke, F., & Kalucza, J. (2019). What Influences the Willingness of Citizens to Coproduce Public Services? Result from a Vignette Experiment. Journal of Behavioral Public Administration, 2(1), 1-14.
Khine, P.K., Mi, J., & Shahid, R. A. (2021). A Comparative Analysis of Co-production in Public Services. Sustainability, 13(12), 6730.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Landi, S., & Russon, S. (2022). Co-production “thinking” and performance implications in the case of separate waste collection. Public Management Review, 24(2), 301-325.
Ostrom, E., Parks, R. B., Whitaker, G. P., & Percy, S. L. (1978). The public service production process: A framework for analyzing police service. Policy Studies Journal, 7(1), 381-389.
Ostrom, E. (1996). Crossing the Great Divide: Coproduction, Synergy, and Development. World Development, 24(6), 1073–87.
Parado, S., Van Ryzin, G. G., Bovaird, T., & Loffler, E. (2013). Correlates of Co-production: Evidence From a Five Nation Survey of Citizens. International Public Management Journal, 16(1), 85-112.
Pestoff, V. (2012). Co-production and Third Sector Social Services in Europe. In V. Pestoff, T. Brandsen, & B. Verschuere. (Eds.) New Public Governance, the Third Sector and Co-production. (pp. 13–34). New York, NY: Routledge.
Van Eijk, C., & Steen, T. (2016). Why Engage in Co-production of Public Services? Mixing Theory and Empirical Evidence. International review of Administrative Sciences, 82(1), 28-46.
Zaman, A. (2022). Zero-Waste: A New Sustainability Paradigm for Addressing the Global Waste Problem. In K. Edvardsson Björnberg, MÅ. Belin, S. O. Hansson, & C. Tingvall (Eds.), The Vision Zero Handbook Theory, Technology and Management for a Zero Casualty Policy (pp. 1-24). Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-23176-7_46-1
Zaman A. U., & Lehmann, S. (2013). The Zero Waste Index: A Performance Measurement Tool for Waste Management Systems in a Zero Waste City. Journal of Cleaner Production, 50, 123-132.
