การประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการบริหารงาน ธนาคารอาคารสงเคราะห์ พื้นที่ภาคเหนือตอนบน

Main Article Content

พรรณปพร สุรินทร์มงคล
ภัทรวุฒิ สมยานะ
วัชรพงษ์ วัฒนกูล
ถนัด บุญชัย

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (Sufficiency Economy Philosophy: SEP) กับการบริหารงานของธนาคารอาคารสงเคราะห์ พื้นที่ภาคเหนือตอนบน และศึกษาแนวทางการยกระดับการบริหารงานของธนาคารอาคารสงเคราะห์ ตามแนวทาง SEP โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods) ประกอบด้วยการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากแบบสอบถามพนักงานทั้งหมด (100%) จำนวน    178 คน จาก 17 สาขา ครอบคลุม 20 สายงาน และการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม การสังเกตการณ์ และการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ


ผลการวิจัยพบว่า การประยุกต์ใช้ SEP ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (μ = 4.70, σ = 0.52) โดยด้านปัจจัยนำเข้ามีค่าเฉลี่ยสูงสุด (μ = 4.95, σ = 0.43) รองลงมาคือกระบวนการ (μ = 4.93, σ = 0.25) ผลผลิต (μ = 4.63, σ = 0.48) ผลลัพธ์ (μ = 4.61, σ = 0.68) และผลลัพธ์ขั้นสุดท้าย (μ = 4.38, σ = 0.76) โดยเฉพาะ 7 สายงานหลัก ได้แก่ สายงานวิเคราะห์สินเชื่อ สินเชื่อ ปรับโครงสร้างหนี้ การตลาด การพัฒนาธุรกิจ ปฏิบัติการ และกฎหมาย มีระดับการประยุกต์ใช้ SEP สูง ขณะที่สายงานอื่น ๆ อีก 13 สายงานยังสามารถพัฒนาเพิ่มเติมได้โดยอาศัยแนวทางการยกระดับการบริหารงาน จำนวน 24 ตัวชี้วัด แบ่งเป็น 3 ระดับ คือ เข้าข่าย เข้าใจ และเข้าถึง ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า SEP เป็นกรอบแนวคิดเชิงกลยุทธ์ที่สามารถประยุกต์ใช้ได้กับทุกสายงานของธนาคาร จึงมีความจำเป็นต้องให้บุคลากรรู้จักและเข้าใจแนวคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริ เพื่อนำความรู้ที่ได้มาพัฒนาการดำเนินงาน โดยส่งเสริมธรรมาภิบาล การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ และการพัฒนาองค์กรอย่างยั่งยืนในระยะยาว เพื่อพัฒนาระบบการให้บริการช่วยเหลือทางการเงินต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกฝ่ายต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุรินทร์มงคล พ., สมยานะ ภ., วัฒนกูล ว., & บุญชัย ถ. (2026). การประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการบริหารงาน ธนาคารอาคารสงเคราะห์ พื้นที่ภาคเหนือตอนบน. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 9(2), 161–175. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SASAJ/article/view/280406
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จักรปรุฬห์ วิชาอัครวิทย์. (2560). รูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษา ขั้นพื้นฐานในจังหวดเชียงใหม่. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 2(17), 167-176.

ธนาคารอาคารสงเคราะห์.(2563). คู่มือการปฏิบัติงานเพื่อการพัฒนาความยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ส่วนนโยบายและ แผนเพื่อความยั่งยืน ฝ่ายกิจกรรมเพื่อสังคมในสายงานสื่อสารและภาพลักษณ์องค์กร.

ธนาคารอาคารสงเคราะห์, (2566). รายงานการพัฒนาความยั่งยืน ปี 2566. สืบค้นจาก https://www.ghbank.co.th/information.

ณดา จันทร์สม. (2562). เศรษฐกิจพอเพียง:หลักคิดสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก https://www.matichon.co.th/publicize.

เพ็ญแข ศิริวรรณ. (2551). สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นัลพับลิเคชั่น.

วีระศักดิ์ สมยานะ. (2556). การประยุกต์ใช้คุณธรรมตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงขององค์การบริหารส่วนตำบล จ.เชียงใหม่ ที่ส่งผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมระดับตำบล. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่, 14(1), 155-168.

สายชล แป้นชาตรี. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการวางแผนทางการเงินส่วนบุคคลของพนักงานธนาคารอาคารสงเคราะห์ (Generation Y) (ค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพฯ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ 21 เซ็นจูรี่.

สุขสรรค์ กันตะบุตร. (2553). การพัฒนาแนวทางปฏิบัติในการดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืนตามปรัชญา ของเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

สุขสรรค์ กันตะบุตร. (2561). การประยุกต์ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในภาคธุรกิจ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.

สุจินต์ ทรัพย์สิน. (2560). การน้อมนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในกองทัพไทย. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการทัพบก.

สุภาวดี ขุนทองจันทร์. (2553). การศึกษาประเภทธุรกิจและคุณลักษณะของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่เอื้อต่อการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, อุบลราชธานี.

อภิชัย พันธเสน. (2563). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: กรอบคิดและทฤษฎี. (เอกสารประกอบการบรรยาย). กรุงเทพฯ: วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต.

Mutua, F.M., & Ali, A. I. (2017). Factors influencing financial sustainability of microfinance institutions in Mombasa, Kenya. International Journal of Social Sciences and Information Technology, 3(8), 2261-2269.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.