การจัดการตลาดบริการการท่องเที่ยว สำหรับนักท่องเที่ยวกัมพูชาในจังหวัดสุรินทร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวกัมพูชาในจังหวัดสุรินทร์ 2) เพื่อศึกษาส่วนประสมทางการตลาดบริการการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวกัมพูชาในจังหวัดสุรินทร์ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการตลาดบริการการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวกัมพูชาในจังหวัดสุรินทร์ เป็นการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือวิจัย เก็บข้อมูล เชิงปริมาณจากนักท่องเที่ยวกัมพูชาที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 379 คน เลือกสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 10 คน และตัวแทนด้านการท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 10 คน เลือกวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง และทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาพฤติกรรมนักท่องเที่ยวกัมพูชา ส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อเข้ามารักษาและดูแลสุขภาพ (Medical Tourism) ด้วยรถยนต์ของบริษัทนำเที่ยว เดินทางเป็นครอบครัว มีการค้างคืน 1 คืน มีค่าใช้จ่ายระหว่าง 5,000-10,000 บาท ต่อครั้ง มีความถี่ในการเดินทางระหว่าง 2-3 ครั้งต่อปี และมักจัดสรรเวลาเพื่อท่องเที่ยวและเลือกซื้อสินค้าและบริการจากคำแนะนำคนใกล้ชิด 2) ผลการศึกษาส่วนประสมทางการตลาดบริการการท่องเที่ยว พบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน ดังนี้ ด้านผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวและด้านบุคลากรมีค่าเฉลี่ยมากที่สุด ( = 4.10) รองลงมาคือ ด้านช่องทางการจำหน่าย (
= 4.07) ด้านลักษณะทางกายภาพ (
= 4.05) ด้านราคา (
= 4.01) ด้านกระบวนการให้บริการ (
= 3.98) และด้านการส่งเสริมการตลาด (
= 3.97) ตามลำดับ 3) ข้อเสนอแนวทางการจัดการการตลาดบริการการท่องเที่ยวจำเป็นต้องมีกลไกที่เชื่อมโยงระหว่างผู้ประกอบการและนักท่องเที่ยวกัมพูชา โดยอาศัยความร่วมมือในการสร้างภาคีเครือข่ายระหว่างหน่วยงานภาครัฐ/เอกชน ผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยว ผ่านระบบ "คนกลาง" ที่มีความรู้ความสามารถในการส่งเสริมการตลาด ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมและประสานธุรกิจการท่องเที่ยวให้กับนักท่องเที่ยวกัมพูชาในจังหวัดสุรินทร์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. (2568). Fact Sheet ประเทศกัมพูชา เมษายน 2568. กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. สืบค้นจาก https://www.ditp.go.th/post/dynqf2nscr837fwolghuww2i
กองการต่างประเทศ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. (2568). สรุปช่องทางผ่านแดนไทยกับประเทศเพื่อนบ้านในพื้นที่ 27 จังหวัด จำนวน 94 ช่องทาง. สืบค้นจาก http://www.fad.moi.go.th/images/PDF/09012025.pdf
กาญจนา โชคเหรียญสุขชัย. (2560). กระบวนการเปิดรับข่าวสารและความต้องการเข้าร่วมกิจกรรมทางวัฒนธรรมไทยสากลของกลุ่มประเทศ CLMV. วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง, 13(2), 141-160.
ชัยพร ศรีวัฒนวิบูลย์, วิจิตรา ศรีสอน, และ สัณฐาน ชยนนท์. (2563). ยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของประเทศไทยกับราชอาณาจักรกัมพูชา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(2), 155-166.
ซันฟี ไท, กุลวดี ละม้ายจีน, และ รัตนะ ปัญญาภา. (2566). แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพจังหวัดอุบลราชธานีเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวชาวกัมพูชา. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(1), 223-242.
ศิวาพร พยัคฆนันท์, อัครเดช สุพรรณฝ่าย, ศรัญญา นาเหนือ, และ อาภาพร บุญประสพ. (2560). การพัฒนากลยุทธ์ทางการตลาดของธุรกิจท่องเที่ยวเพื่อเชื่อมโยงโอกาสจากนักท่องเที่ยวจากประเทศสมาชิกอาเซียน กรณีศึกษาจังหวัดสุรินทร์กับราชอาณาจักรกัมพูชา (รายงานวิจัย). สุรินทร์: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดสุรินทร์. (2568). สถิติของนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เข้าประเทศผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองช่องจอม (2562-2568). สุรินทร์ : สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดสุรินทร์.
Bitner, M. J. (1992). Servicescapes: The impact of physical surroundings on customers and employees. Journal of Marketing, 56(2), 57-71.
Bookman, M. Z., & Bookman, K. R. (2007). Medical Tourism in Developing Countries. New York, NY: Palgrave Macmillan.
Coleman, J. S. (1988). Social capital in the creation of human capital. American Journal of Sociology, 94(1), S95-S120.
Jiang, Z., Dan, W., & Zhou, H. (2024). Direct channel or distribution channel? The role of internet-based targeted advertising with vertical differentiation in distinct channels. SAGE Open, 14(4), 1-11.
Kabak, S., & Sevim, E. (2024). An expanded marketing mix perspective on medical tourism. International Journal of Health Management and Tourism, 9(1), 86-105.
Kohpaiboon, A., & Pupaibul, T. (2024). Medical tourism in the post pandemic era: Experience from Thailand (Discussion Paper). Pathum Thani: Thammasat University.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2018). Principles of Marketing (17th ed.). Boston: Pearson.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Lancaster, G., & Reynolds, P. (2002). Marketing Made Simple. Oxford: Elsevier.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory (2nd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Solomon, M. R. (2017). Consumer Behavior: Buying, Having, and Being (12th ed.). Boston: Pearson.
Tosun, C., Timothy, D. J., Parpairis, A., & MacDonald, D. (2005). Cross-border cooperation in tourism marketing growth strategies. Journal of Travel & Tourism Marketing, 18(1), 5-23.
Zeithaml, V., Bitner, M. J., & Gremler, D. D. (2006). Services Marketing: Integrating Customer Focus Across the Firm. New York, NY: McGraw-Hill.
