แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการกู้ยืมเงินกองทุนส่งเสริมและ พัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ จังหวัดตรัง

Main Article Content

เมธานันท์ เพชรนาค
จิรัชยา เจียวก๊ก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิภาพการให้บริการกู้ยืมเงินกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ และ 2) เพื่อเสนอแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการกู้ยืมเงินกองทุนฯ จังหวัดตรัง วิธีศึกษาใช้วิธีการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างผู้ใช้บริการ จำนวน 340 คน ด้วยแบบสอบถาม และข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพการให้บริการโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากสูงไปต่ำ ดังนี้ ด้านความคิดสร้างสรรค์ ด้านความถูกต้องแม่นยำ ด้านความรู้ ด้านประสบการณ์ และด้านความฉับไว ตามลำดับ 2) แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการกู้ยืมเงินกองทุนฯ จังหวัดตรัง ควรมีการให้บริการในรูปแบบ (One-Stop Service) เป็นการบริการที่รวดเร็วและถูกต้อง ตามนโยบายการให้บริการที่ประทับใจของการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เพชรนาค เ., & เจียวก๊ก จ. (2026). แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการกู้ยืมเงินกองทุนส่งเสริมและ พัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ จังหวัดตรัง. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 9(3), 198–213. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SASAJ/article/view/283986
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนิษฐนันท์ ทรัพย์ศฤงฆรา, และ สมบูรณ์ ศิริสรรหิรัญ. (2568). การปฏิบัติราชการทางอิเล็กทรอนิกส์ของหน่วยงานราชการ. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 8(1), 112–141.

กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2567). ทะเบียนสถิติคนพิการจังหวัดตรัง. สืบค้นจาก https://ecard.dep.go.th/nep_all/file/Stat2567/stat_Dec67.pdf

จิรัชยา เจียวก๊ก, และ วันชัย ธรรมสัจการ. (2556). การคงอยู่และความตั้งใจลาออกจากงานของ พยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย จังหวัดสงขลา. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 55(3), 109–144.

จุฑามาศ นิ่มจิตต์, และ โกวิทย์ กังสนันท์. (2564). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานเทคโนโลยีดิจิทัลของบุคลากรสำนักงานอัยการ จังหวัดนนทบุรี. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 9(3), 36-50. 83.

ชาย โพธิสิตา. (2549). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง.

ปวีณา มงคลสุขวัฒน์. (2562). แนวทางการปรับตัวของธนาคารพาณิชย์ต่อดิจิทัลดิสรัปชัน กรณีศึกษา: ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.

โศภิษฐา เต็มรัตน์. (2561). คุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อการกลับมาใช้บริการซ้ำในโรงแรมระดับ 5 ดาวในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.

อารีนันท์ แท็ดดี้, และ ลีลาวดี พัฒนรัชต์. (2567). แนวทางการเพิ่มคุณภาพการบริการและภาพลักษณ์องค์กรที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการธนาคารอาคารสงเคราะห์สาขาเซ็นทรัลเชียงใหม่แอร์พอร์ต. วารสาร มจร.อุบลปริทรรศน์, 9(1), 433-446.

Peterson, E., & Plowman, E. G. (1953). Business organization and management. Richard D. Irwin.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York, NY: Harper & Row.

World Health Organization (WHO). (1981). Disability prevention and rehabilitation: Report of the WHO Expert Committee on Disability Prevention and Rehabilitation. In meeting held in Geneva from 17 to 23 February 1981 (Vol. 24, pp. 1-40). Geneva: World Health Organization.