Strategies for Developing OTOP Nawatwithi Tourism Communities to Strengthen Local Economic Resilience in Chiang Rai Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Strategies for Developing OTOP Nawatwithi Tourism Communities to Strengthen Local Economic Resilience in Chiang Rai Province, aims to: (1) examine the current conditions and developmental needs of OTOP Nawatwithi tourism communities in Chiang Rai, and (2) formulate strategies for developing OTOP Nawatwithi tourism communities to enhance the resilience of local economies in the province. The study adopted a mixed-methods research approach, integrating both quantitative and qualitative methodologies for a comprehensive analysis. The quantitative phase utilized a sample of 364 respondents, determined using Taro Yamane's sampling formula. The qualitative phase involved 47 key informants selected based on their expertise and relevance. Data were collected using structured questionnaires, structured interviews, and focus group discussions. Descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, were employed to analyze the data.
The findings revealed that:
The overall current state of OTOP Nawatwithi tourism communities in Chiang Rai, assessed across five core tourism dimensions, was rated at a moderate level (Mean = 3.39, S.D. = 1.10). Among these, Accessibility scored the highest mean (Mean = 3.69, S.D. = 1.00), followed by Attraction. The perceived development needs were generally high (Mean = 4.03, S.D. = 1.05), with Attraction again receiving the highest mean score (Mean = 4.11, S.D. = 1.00), followed by Activity. Based on the synthesis of empirical data, four key strategies were developed to strengthen the local economic resilience of OTOP Nawatwithi tourism communities: Strategy 1: Enhancing the efficiency of community-based tourism managemen.t Strategy 2: Strengthening competitiveness and diversifying local products. Strategy 3: Developing human capital and fostering inclusive participation. Strategy 4: Promoting creative and seasonal tourism experiences. Among these strategies, Strategy 2 received the highest evaluation (Mean = 4.45, S.D. = 0.67) and was rated as most beneficial, with a perceived usefulness mean of 4.80.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
References
กรมการพัฒนาชุมชน. (2561). คู่มือบริหารโครงการชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถี. สืบค้นจาก https://phitsanulok.cdd.go.th/wp-content/uploads/sites/38 /2022/07/22.pdf.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). สถิติด้านการท่องเที่ยว ปี 2566 (Tourism Statistics 2023). สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/news/category/704
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2561). การท่องเที่ยวหรืออุตสาหกรรมท่องเที่ยวเป็นเรื่องใกล้ตัวกว่าที่คิด. สืบค้นจาก https://tatreviewmagazine.com/article/community-based-tourism/.
ชัญญานุช ยุทธวรวิทย์. (2565). การศึกษาโมเดลการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.
ฐานเศรษฐกิจ. (2566, 4 สิงหาคม). รายได้ท่องเที่ยวไทย 7 เดือน ทะลุ 1 ล้านล้าน แต่ทั้งปีหลุดเป้า. ฐานเศรษฐกิจ. สืบค้นจากhttps://www.thansettakij.com/business/economy/572493
ปฤณพร บุญรังสี. (2566). การออกแบบเทศกาลอาหารด้วยประสบการณ์สร้างเศรษฐกิจผ่านการประยุกต์ ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนของนักท่องเที่ยวเชิงอาหาร (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, เพชรบุรี.
ประเวศน์ มหารัตน์สกุล. (2560). กลยุทธ์ การวางแผนและการจัดการ (Strategic Planning & Management). กรุงเทพฯ: ส.เอเชียเพรส.
ปานเนตร จันทร์นพรัตน์ (2562). การศึกษาแนวโน้มพฤติกรรมนักท่องเที่ยวในอนาคต(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.
พีพีทีวี ออนไลน์, (2563, 30 กรกฎคม). สตง.พบสารพัดปัญหา โครงการท่องเที่ยวโอทอปนวัตวิถี. พีพีทีวี. สืบค้นจาก https://www.pptvhd36.com/news/130405
พุทธชาด ลุนคำ, และ รชฏ เลียงจันทร์. (2564). ธุรกิจท่องเที่ยวและโรงแรมหลัง COVID-19. สืบค้นจาก https://www.krungsri.com/getmedia/ab21638a-4089-
bb4bb8a62ba89d2c7da/RI_Future_of_Tourism_210121_TH.pdf.aspx
โรจนา ลิ้มสกุลวานิจ. (2565). การพัฒนาธุรกิจนำเที่ยวต่างประเทศหลังการแพร่ระบาดโควิด-19 (COVID-19). วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 4(1), 64–78. สืบค้นจาก https://so10.tci-thaijo.org/index.php/msdru/article/view/153
วรัญญา มหาวนากูล, และ นภสร ประสงค์ศักดิ์. (2566, 13 มิถุนายน). การท่องเที่ยวไทยฟื้นตัวอย่างไรในเชิงพื้นที่. คอลัมน์แจงสี่เบี้ย หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ. สืบค้นจาก https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/chaengsibia/article-2023jun13.html
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ ฉบับประกาศราชกิจจานุเบกษา. สืบค้นจาก http://nscr.nesdc.go.th/ns/
Ginting, G., Janita Dewi, I., Maesaroh, I., & Maria, M. (2023). Development Concept and Strategy for Creative Tourism of Community-Based Tourism Destinations in Yogyakarta. Ilomata International Journal of Management, 4(1), 58-72.
Rezagama, A., Budihardjo, M. A., Zaman, B., Yohana, E., Ramadan, B. S., & Safitri, R. P. (2021). Building a development strategy towards community-based tourism (CBT) in Thekelan Hamlet. IOP Conference Series: Earth and Environmental Science. 623(1). 012029. 10.1088/1755-15/623/1/012029.
Rezagama, A., Budihardjo, M. A., Zaman, B., Yohana, E., Ramadan, B. S., & Safitri, R. P. (2023). Cultural Tourism Development Policy Through Community Based Tourism (CBT) in the Framework of Community Poverty Alleviation. Journal of Social Interactions and Humanities, 2(2), 127-138.
