Quality of Life of Elderly People in the Elderly School, Chiang Saen District, Chiang Rai Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This quantitative research aimed to analyze the quality of life of elderly people attending the elderly school in Chiang Saen District, Chiang Rai Province, and propose strategies for improving their quality of life. A questionnaire was employed to collect data from a sample group of 256 elderly individuals enrolled in the elderly school within the district. Descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, were used for data analysis.
The findings revealed that the majority of elderly participants (72.27%) regularly participated in activities at the elderly school, and 89.84% favored exercising, particularly walking (30.0%) and stretching-arm swinging activities (20.0%). Regarding emotional well-being, 66.80% experienced occasional stress but managed it effectively.
The overall quality of life of elderly participants across four dimensions was rated at a high level ( = 3.75). When considering individual dimensions, the highest mean was for social relationships (
= 3.92), followed by environmental quality (
= 3.83), mental well-being (
= 3.76), and physical health (
= 3.50), all rated at high levels.
Recommendations for improving the quality of life of elderly people in the elderly school in Chiang Saen District include: 1) Social Relationships: Encourage group activities such as volunteering, hobbies, community networking, and programs fostering new friendships, 2) Environment: Improve green spaces, enhance safety measures, and develop outdoor learning centers, 3) Mental Well-being: Organize mindfulness and yoga activities and promote positive thinking skills through practices like journaling, and 4) Physical Health: Promote physical exercises such as walking, aerobics, yoga, and Thai traditional exercises, along with providing annual health and nutrition education.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
References
กฤศ เด่นเกรียงไกร, สนิท สิทธิ, กอบลาภ อารีศรีสม, และ ภาวินี อารีศรีสม. (2567). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุสำหรับผู้ดูแลผู้สูงอายุจังหวัดปทุมธานี. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(6), 215-226.
กระทรวงสาธารณสุข กรมสุขภาพจิต. (2554). เครื่องชี้วัดคุณภาพชีวิตขององค์กรอนามัยโลกชุดย่อฉบับภาษาไทย. สืบค้นจาก http://www.dmh.go.th/test/whoqol/
กิตติวรรณ จันทร์ฤทธิ์, พงษ์ศักดิ์ อ้นมอย, ชลดา พินยงศ์, ชาญฤทธิ์ อัยกูล, ปพิชญา ดีโพธิ์, ธีรศักดิ์ สงสัย, และ ยุรนันท์ หนุนเพิ่ม. (2566). การศึกษาเปรียบเทียบคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่เข้ารับการศึกษาและไม่ได้รับการศึกษาในโรงเรียนผู้สูงอายุ ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น), 18(2), 85-94.
เกศรา โกมาสถิตย์. (2567). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้สูงอายุด้วยกระบวนการโรงเรียนผู้สูงอายุ เทศบาลเมืองวังสะพุง. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน, 9(2), 449-458.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. พิมพ์ครั้งที่10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปริพัช เงินงาม, ผกามาศ คำเสือ, ฐิติรัตน์ ชัยชนะ, และ ศิวพงษ์ ตันสุวรรณวงค์. (2566). การศึกษาปัญหาและความต้องการทางสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตพื้นที่เทศบาลตำบลดอยฮาง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(2), 43-55.
พระสมุห์สุรินทร์ รตนโชโต, และ พระศักดิ์จรินทร์ ฐิตสํวโร. (2566). บทบาทวัดกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในสังคมไทยตามแนวพระพุทธศาสนา. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(5), 171-184.
พูลศักดิ์ หอมสมบัติ, พระใบฎีกาสุพจน์ ตปสีโล (เกษนคร), บรรยวัสถ์ ฝางคํา, และ สุพิมล ศรศักดา. (2565). โรงเรียนผู้สูงอายุ: การเสริมสร้างศักยภาพผู้สูงอายุในสังคมสูงวัย. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 540-551.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.). (2565). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2564. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
วรเวศม์ สุวรรณระดา. (2566). การสร้างคุณภาพชีวิตที่ดียามชราภาพ โดยเน้นผู้สูงวัยเป็นศูนย์กลาง. สืบค้นจาก https://www.pier.or.th/abridged/2023/21/
วัดพระธาตุผาเงา. (2567). โรงเรียนสามวัยวัดพระธาตุผาเงา. สืบค้นจาก http://xn--72czdlvj9a3a8fgqcb4f6f.com/main.php
องค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย กองส่งเสริมคุณภาพชีวิต. (2563). ข้อมูลเกี่ยวกับโรงเรียนผู้สูงอายุจังหวัดเชียงราย. สืบค้นจาก https://people.chiangraipao.net
อารีย์ ชัยขัน, อภิรมย์ สีดาคํา, และ นพดณ ปัญญาวีรทัต. (2567). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในบริบทพุทธธรรมของโรงเรียนผู้สูงอายุเทศบาลตําบลจอมแจ้ง อําเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 6(2), 308-319.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York, NY: John Wiley & Sons.
Koul, L. (1984). Methodology of Educational Research. New Delhi : Vani Education Book.
World Health Organization (WHO). (2002). Active ageing: a policy framework. Switzerland: WHO.
World Health Organization (WHO). (2025). Ageing and health. Retrieved from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/ageing-and-health
Yamane, Taro. (1973). Statistics an introductory analysis. New York, NY: Harper & Row.
