The Influence of Political Social Media Marketing on Political Trust and Voting Behavior of Generation Y and Z in Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to analyze the influence of political social media marketing on political trust and voting behavior of Generation Y and Z. The researcher collected 1,600 usable samples in 4 regions of Thailand before analyzed the data by multi regression analysis.
The results show that the components of political social media marketing in terms of content and creditability predicted significantly and simultaneously to political trust at R2 = .33 (Sig .01). Additionally, the components of political social media marketing such as content, creditability, word-of-mouth and interaction predicted significantly and simultaneously to voting behavior at R2 = .70 (Sig .01). However, political trust predicted significantly to voting behavior at R2 = .44 (Sig .00). Hence, the researcher conclude that the development of political social media marketing strategy must emphasize on the content and credibility of the communication messages including promised words or political discourse during political campaign which convey to Generation Y and Z voters.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
References
กัญญ์สิริ จันทร์เจริญ. (2554). การกำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง. สืบค้นจาก https://www.ict.up.ac.th/surinthips/ResearchMethodology_2554/เอกสารเพิ่มเติม/การกำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง.PDF.
นวพร วงษ์สุวรรณ, กิตติศักดิ์ เจิมสิทธิประเสริฐ, วิทยาธร ท่อแก้ว, และ กานต์ บุญศิริ. (2567). อะไรคือสิ่งที่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งอยากรู้เกี่ยวกับตัวผู้ที่จะเข้ามาบริหารเมืองหลวงและมีผลในการตัดสินใจของพวกเขา: บทเรียนจากประเทศไทย. สหวิทยาการและความยั่งยืนปริทรรศน์ไทย, 13(2), 234-250.
ประสพชัย พสุนนท์. (2557). ความเชื่อมั่นของแบบสอบถามในงานวิจัยเชิงปริมาณ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 27(1), 144-163.
ไพบูลย์ สุขเจตนี, ยุทธนา ประณีต, และ สุรพล สุยะพรหม. (2564). ความไว้วางใจทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อนักการเมืองระดับท้องถิ่นในจังหวัดนนทบุรี. วารสาร มจรสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(1), 267-276.
วีระศักดิ์ จินารัตน์. (2564). ระเบียบวิธีวิจัยสมัยใหม่. อุบลราชธานี: ยงสวัสดิ์อินเตอร์กรุ๊ป.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). การสำรวจพฤติกรรมการใช้และการเข้าถึงโทรคมนาคม พ.ศ. 2567. สืบค้นจาก https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2025/20250114083115_28980.pdf
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2565). สถิติการบริการด้านการทะเบียนราษฎร. สืบค้นจาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMenu/newStat/stat/
Abid, N., Aslam, S., Alghamdi, A. A., & Kumar, T. (2023). Relationships among students’ reading habits, study skills, and academic achievement in English at the secondary level. Frontiers in Psychology, 14, 1-10.
doi:https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1020269.
Bouckaert, G., & Van de Walle, S. (2003). Quality of public service delivery and trust in government. In A. Salminen (Ed.), Governing networks: EGPA yearbook (pp. 299-318). Amsterdam: IOS Press.
Bourgeois, L. F. & Sablonniere, R. (2023). Realigning individual behavior with societal values: The role of planning in injunctive-norm interventions aimed at increasing voter turnout. The Society for the Psychological Study of Social Issues, 23(1), 155-173. https://doi.org/10.1111/asap.12332
Constantino, S. M., Cooperman, A. D. & Moreira, T. M. Q. (2021). Voting in a global pandemic: assessing dueling influences of Covid-19 on turnout. Social Science Quarterly, 102(5), 2210-2235. https://doi.org/10.1111/ssqu.13038.
Electronic Transactions Development Agency. (2022). Thailand Interest User Behavior 2022.
Hoewe, J., & Sherrill, L. A. (2019). The influence of female lead characters in political TV shows: Links to political engagement. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 63(1), 59-76.
Homonoff, H. (2020). political ad spending exploded: Did it work? Forbes. Retrived from https://www.forbes.com/sites/howardhomonoff/2020/12/08/2020-political-ad-spending-exploded-did-it-work/
Magdaci, O., Mataln Y., & Yamin, D. (2022). Modeling the debate dynamics of political communication in social media networks. Expert Systems with Applications with Applications, 206. 1-12.
Moore, J. & Atkin, C. (2012). An application (app) for learning - the student interface with tablet technology in graduate studies. In proceedings of the European Conference on eGovernment, ECEG, p. 328–35.
Mummolo, J. (2016). News from the other side: how topic relevance limits the prevalence of partisan selective exposure. The University of Chicago Press Journals. 78(3), 763-773. doi:10.1086/685584.
Park, B. Kang, M.Y. & Lee J., (2020). Sustainable Political Social Media Marketing: Effects of Structural Features in Plain Text Messages. Sustainability, 12(5), 1-10. doi:10.3390/su12155997.
Pennock, J. R. (1979). Democratic political theory. Princeton: Princeton University Press.
Reis, A. & Reis, L. (2002). The Fall of Advertising and the Rise of PR. New York, NY: Harper Collins Publishers.
Ruscio, K. P. (1999). Jay's pirouette, or why political trust is not the same as personal trust. Administration & Society, 31(5), 639-657.
Saeed, R. A, & Ilkhanizadeh, S. (2021). Mental Psychology of Voters: Social Media Marketing, Corporate Social Responsibility and Political Campaigns Perspectives. Revista de Psicología del Deporte/Journal of Sport Psychology, 30(1), 129-143.
Seyd. B. (2015). How do citizens evaluate public officials? The role of performance and expectations on political trust. Political Studies, 63 (1 suppl), 73-90.
Song, H., de Zúñiga, H. G., & Boomgaarden, H. G. (2021). Social media news use and political cynicism: differential pathways through "news finds me" perception. In F. Shen (Ed.), Mass Communication and Society, 23, 47-70.
Teran, L., & Yirgu, K. (2019). Estimating Public Opinions Using Twitter Data: The Case of the 2018 Ecuadorian National Referendum and Constitutional Reforms. In 2019 6th International Conference on EDemocracy and EGovernment, ICEDEG 2019 (pp. 128-136). New Jersey: Institute of Electrical and Electronics Engineers.
Towner, T., & Munoz, C. L. (2016). Boomers versus Millennials: Online Media Influence on Media Performance and Candidate Evaluations. Social sciences, 5(4), 56. https://doi.org/10.3390/socsci5040056
Vesnic-Alujevic, L. (2013). Members of the European Parliament Online: The Use of Social Media in Political Marketing. European View, 12(1), 165.
Weeks, B., Ardèvol-Abreu, A., & Gil de Zúñiga, H. (2015). Online influence? Social media use, opinion leadership, and political persuasion. International Journal of Public Opicion Research, 29(2), 214-239. doi: https://doi.org/10.1093/ijpor/edv050
Yu, T., & Chen, Y. (2020). Live Streaming for Political Campaigns: Persuasive Affordances, Political Mindfulness, and Political Participation. Retrieved from https://aisel.aisnet.org/amcis2020/sig_hci/sig_hci/1/
