พฤติกรรมการท่องเที่ยว การเปิดรับข่าวสาร และทัศนคติต่อการท่องเที่ยววัฒนธรรมไทยของชาวแอฟริกาใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยว การเปิดรับสื่อและการเปิดรับ ข่าวสารการท่องเที่ยว และทัศนคติต่อวัฒนธรรมไทยสากลของชาวแอฟริกาใต้ ใช้การเก็บแบบสอบถามจำนวน 464 คน ทำการสำรวจด้วยแบบสอบถามที่มีความเชื่อมั่นที่ระดับ 0.97 สำรวจในประเทศแอฟริกาใต้ด้วยกลุ่มคนและผ่านระบบอินเทอร์เน็ต ผลการศึกษาพบว่า ชาวแอฟริกาใต้มีการท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศแบบไม่แน่นอนแล้วแต่โอกาส เดินทางไปเที่ยวเองกับเพื่อน ชอบท่องเที่ยวเมืองและเทคโนโลยีหรือแหล่งบันเทิง การเปิดรับและค้นหาข้อมูลการท่องเที่ยวทั่วไปและการท่องเที่ยวไทยในลักษะเดียวกัน คือ ผ่านสื่ออินเทอร์เน็ตมากที่สุดรองลงมาคือจากสื่อวิทยุโทรทัศน์ รู้จักวัฒนธรรมไทยคือวัฒนธรรม การตกแต่งร่างกาย อาหารไทย และการศึกษาไทย มีความคิดเห็นว่าวัฒนธรรมไทยที่สามารถสร้างการรับรู้ในเรื่องการท่องเที่ยวไทยได้ดี คือ ศิลปะจากภูมิปัญญาชาวบ้าน การแต่งงานแบบไทย และการรำแบบไทย นอกจากนี้ยังมีความเห็นว่าหากมีโอกาสมาท่องเที่ยวไทยต้องการเข้าร่วมกิจกรรมมากที่สุด คือ กิจกรรมเกี่ยวกับการแกะสลักทำเครื่องประดับร่างกายที่เกี่ยวข้องกับความสวยงาม เพื่อเสริมความร่ำรวย และเพื่อเสริมโชคลาง ผลการศึกษายังพบว่า การรับรู้วัฒนธรรมไทยสากลมีความสัมพันธ์กับช่องทางการเปิดรับข่าวสารในภาพรวมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=.137) หรือกล่าวได้ว่าการรู้จักวัฒนธรรมไทยสากลของชาวแอฟริกาใต้ขึ้นอยู่กับการเปิดรับข้อมูลข่าวสารผ่านสื่อเกี่ยวกับการท่องเที่ยวประเทศไทย รวมทั้งการรู้จักวัฒนธรรมไทยสากลยังมีความสัมพันธ์กันกับความต้องการเข้าร่วมกิจกรรมวัฒนธรรมไทยสากลอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือความต้องการเข้าร่วมกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมไทยสากลขึ้นอยู่กับการรู้จักวัฒนธรรมไทยสากลทุกวัฒนธรรม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2556). ข้อมูลสถิติการเข้าเมืองของนักท่องเที่ยว. สืบค้นจาก www.tourism.go.th
กาญจนา โชคเหรียญสุขชัย. (2557). พฤติกรรมการเปิดรับสื่อ การค้นหาข่าวสาร และการรับรู้วัฒนธรรมไทยสากลเพื่อการสื่อสารท่องเที่ยวสำหรับประชาชนในกลุ่มประเทศอินโดจีน (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, กรุงเทพฯ.
เกียรติสุดา ศรีสุข. (2552). ระเบียบวิธีวิจัย. เชียงใหม่: โรงพิมพ์ครองช่าง.ข่าวเศรษฐกิจ. (2553, 28 มิถุนายน). แนวหน้า, น. 9.
จรัสศรี ปักกัดตัง. (2542). ศึกษาความแตกต่างและความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางประชากร การเปิดรับข่าวสาร การรับรู้ และทัศนคติของผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่มีต่อการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่ออินเทอร์เน็ตของหน่วยงานภาครัฐ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
พรทิพย์ ศิริชูทรัพย์. (2542). การเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติ และการมีส่วนร่วมต่อปัญหาสังคมของกลุ่มผู้ใช้สื่ออินเทอร์เน็ต บนเว็บไซต์ขององค์กรพัฒนาเอกชน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
พัชนี เชยจรรยา และคณะ. (2541). แนวคิดหลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิลาวัณย์ เรืองปฏิกรณ์. (2546). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเปิดรับสื่อเพื่อการสื่อสารการตลาดกับความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการท่องเที่ยวไทยในโครงการไทยเที่ยวไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ภาษาอังกฤษ
Bennett, M. M., & Chi-Wen Kevin. (2005). The Impact of the Internet on Travel Agencies in Taiwan. Tourism & Hospitality Research, 6(1), 8-23.
Bower, J.A., & Saadat, M.A. (1998). Consumer Preference for Retail Fat Spreads: an Olive Oil Based Product Compared with Market Dominant Brands. Food Quality Preference, 9(1), 367-376.
Cohen, J., & Weimann, G. (2000). Cultivation Revisited: Some Genres Have Some Effects on Some Viewers. Communication Reports, 13(2), 99–114.doi:10.1080/08934210009367728
Garrett, R. K. (2009a). Echo Chambers Online? Politically Motivated Selective Exposure among Internet News Users. Journal of Computer-Mediated Communication, 14(1), 265–285.
George, P. M. (1945). The Common Denominator of Culture. In Ralph Linton (Ed.), the
Science of Man in the World Crisis (pp. 123-142). NY: Columbia University Press.
Hwang, Y. (2010). Selective Exposure and Selective Perception of Anti-Tobacco Campaign Messages: The Impacts of Campaign Exposure on Selective Perception. Health Communication, 25(2), 182-190.
Jong, W. J, Hyung, S. L & Jae Hee Park. (2009). Roles of Media Exposure and Interpersonal Experiences on Country Brand: The Mediated Risk Perception Model. Journal of Promotion Management, 15(1-2), 321-339.
Knobloch-Westerwick, S., & Meng, J. (2009). Looking the Other Way Selective Exposure to Attitude-Consistent and Counter-attitudinal Political Information. Communication Research, 36(3), 426-448.
Knobloch-Westerwick, S. (2012). Selective Exposure and Reinforcement of Attitudes and Partisanship before a Presidential Election. Journal of Communication, 62(4), 628-642.
Kobayashi, T., & Ikeda, K. (2009). Selective Exposure in Political Web Browsing: Empirical Verification of ‘Cyber-balkanization’ in Japan and the USA. Information. Communication & Society, 12(6), 929-953. doi:10.1080/13691180802158490
Melican, D. B., & Dixon, T. L. (2008). Credibility, Selective Exposure and Racial Prejudice. Communication Research, 35(2), 151-168.
Ramona, G., Gheorghe, P. & Roxana, N. (2008). Comparing the Effectiveness of the Website with Traditional Media in Tourism Industry Marketing. Retrieved from steconomi ceuoradea.ro
Rasty, F., Chou, C., & Feiz, D. (2013). The Impact of Internet Travel Advertising Design, Tourists’ Attitude and Internet Travel Advertising Effect on Tourists’ Purchase In tention: The Moderating Role of Involvement. Journal of Travel & Tourism Market ing, 30(5), 482-496.
Rosenberg, M. J., & Hovland, C. I. (1960). Cognitive, Affective and Behavioral Components of Attitudes, In C.I. Hovland and M.J. Rosenberg (Eds.), Attitude Organization and Change: An Analysis of Consistency among Attitude Components (pp. 1-14.). New Haven, CT: Yale University Press.
Schramm, W. (1973). How Communication Work’s. In D. C. Mortensen (Ed.). Basic Reading in Communication Theory (pp. 28-36). NY: Harper and Row Publishers.
Shepard J. M. (2010). Sociology: Cengage Advantage books (10th ed.). CA: Wadsworth Cengage Learning Belmont.
