เพราะตัวอักษรไม่มีอารมณ์ กรณีศึกษา พัฒนาการโปรแกรมแชทบนโลกออนไลน์
Main Article Content
บทคัดย่อ
รูปแบบการสื่อสารในยุคปัจจุบันเปลี่ยนไปตามความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยี ผู้คนต้องการการสื่อสารระหว่างกันมากขึ้น ความต้องการด้านการสื่อสารเหล่านี้มีผลทำให้เกิดรูปแบบการสื่อสารใหม่ ๆ ขึ้นมา นอกจากนั้นอินเทอร์เน็ตก็เป็นอีกหนึ่งตัวแปรที่ทำให้รูปแบบการสื่อสารเปลี่ยนแปลงแบบก้าวกระโดด จนทำให้เกิดโปรแกรมแชทในรูปแบบต่าง ๆ มากมายโดยผ่านทางอินเทอร์เน็ต และด้วยความต้องการที่สูงขึ้นโดยไม่มีขีดจำกัดบวกกับเทคโนโลยีที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว มีผลทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปตามระดับขั้น ตั้งแต่ความต้องการแชทคุยกันระหว่างคอมพิวเตอร์ ไปจนถึงการแชทคุยกันผ่านโทรศัพท์ติดตามตัว และจากการแชทคุยกันเพียงแค่ตัวอักษรกับตัวอักษร ต่อมาปรากฏว่าตัวอักษรนั้นกลับไม่เพียงพอต่อการสื่อสารนั้นเพราะตัวอักษรไม่มีอารมณ์ หรือไม่สามารถบ่งบอกอารมณ์ของผู้ส่งสารได้ ดังนั้นจึงมีการพัฒนาจากตัวอักษรมาเป็นภาพ ที่เราเรียกว่า “สติกเกอร์ไลน์” เพื่อให้การสื่อสารนั้น ๆ มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น มีผลทำให้โปรแกรมแชทต่าง ๆ ได้รับการยอมรับในวงกว้างจนกลายเป็นธุรกิจระดับโลก และจากการสังเกตผลงานนักศึกษาที่ผู้เขียนเป็นผู้สอนเกี่ยวกับการออกแบบสติกเกอร์ไลน์นั้นพบว่า นักศึกษาของผู้เขียนให้ความสนใจในการผลิตสติกเกอร์ไลน์เป็นอย่างมาก จนผลิตผลงานออกมาได้อย่างน่าพอใจ ซึ่งจากการสังเกตพบว่านักศึกษาทั้งหมดใช้งานโปรแกรมแชทนั้นอยู่ตลอดเวลา ทำให้นักศึกษาเข้าใจในชิ้นงานเป็นอย่างดี และสามารถสร้างตัวการ์ตูนได้ตามอารมณ์ต่าง ๆ ได้อย่างง่ายดาย เพราะผู้ใช้งานโปรแกรมแชทเองย่อมมีความเข้าใจในสิ่งที่ตัวเอง หรือคนส่วนใหญ่ต้องการสื่อสาร ดังนั้นจึงทำให้รู้ว่าการสื่อสารผ่านโปรแกรมแชทที่เป็นตัวอักษรกับตัวอักษรนั้นไม่เพียงพอ จำเป็นต้องมีภาพช่วยสื่ออารมณ์มากขึ้น เพราะตัวอักษรไม่มีอารมณ์จึงทำให้การสื่อสารไม่มีประสิทธิภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ฌานภาณุ มงคลฤทธ์ิ. (2553). ทัศนคติและพฤติกรรมของผู้บริโภคที่มีต่อการตลาดและการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลบนเว็บไซต์เครือข่ายสังคมออนไลน์ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
ทัตธนันท์ พุ่มนุช. (2553). การศึกษาพฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคม (Social Network) เพื่อพัฒนาในการปฏิบัติงานของบุคลากรทางการศึกษาในสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม. Veridian EJournal,5(1), 523-540. สืบค้นจาก https://www.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/28156/24195
วิฑูรย์ เลิศประเสริฐพันธ์. (2543). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตของวัยรุ่นในชีวิตประจำวัน กรณีศึกษาเฉพาะ นักศึกษามหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, กรุงเทพฯ.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2533). การสื่อสารกับสังคม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรวรรณ วงศ์แก้วโพธิ์ทอง. (2553). Social Media เครื่องมือเพิ่มศักยภาพทางธุรกิจ. วารสารนักบริหาร, 30(4), 63-69.