อิทธิพลของสื่อต่อการเตรียมพร้อมเพื่อคุณภาพชีวิต

Main Article Content

เสาวนีย์ ภัทร์ประเสริฐ
อังธิดา ลิมป์ปัทมปาณี
บุหงา ชัยสุวรรณ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัย เพื่อศึกษาการเปิดรับสื่อและการเตรียมพร้อมของคนวัยทำงานมีผลต่อคุณภาพชีวิต และศึกษาอิทธิพลของสื่อที่ส่งผลต่อวัยทำงานกับการเตรียมพร้อมเพื่อคุณภาพชีวิต เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (quantitative research) มีตัวแปรอิสระ ได้แก่ การเปิดรับสื่อดั้งเดิม การเปิดรับสื่อใหม่ การเตรียมพร้อมด้านสุขภาพ (ร่างกายและจิตใจ) การเตรียมพร้อมด้านเศรษฐกิจ และการเตรียม พร้อมด้านสังคม มีตัวแปรตาม คือ คุณภาพชีวิตและความคาดหวังในคุณภาพชีวิต สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ทดสอบสมมติฐานและการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ (multiple regression analysis) ผลจากการวิจัย พบว่า การเปิดรับสื่อดั้งเดิม สื่อใหม่ และการเตรียมพร้อมเพื่อคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพ ด้านเศรษฐกิจ และด้านสังคม อยู่ในระดับปานกลาง (M = 3.19) เมื่อพิจารณารายข้อ พบว่า การเปิดรับสื่อใหม่อยู่ในระดับมาก (M = 3.50) ได้แก่ การใช้ไลน์ การใช้เฟซบุ๊ก และการใช้เว็บไซต์ และการเตรียมพร้อมเพื่อคุณภาพชีวิตทั้ง 3 ด้าน อยู่ในระดับปานกลาง ได้แก่ ด้านสุขภาพ (M= 3.34) ด้านสังคม (M= 3.24) และด้านเศรษฐกิจ (M= 3.09) ตามลำดับ การทดสอบสมมติฐาน พบว่า แบบจำลอง A: การเปิดรับสื่อและการเตรียมพร้อมมีผลในทางบวกต่อคุณภาพชีวิต สมมติฐาน 1.1 การเปิดรับสื่อใหม่มีผลในทางบวกต่อคุณภาพชีวิต สมมติฐาน 1.2 การเตรียมพร้อมด้านสังคมมีผลในทางบวกต่อคุณภาพชีวิต สมมติฐาน 1.3 การเตรียมพร้อมด้านเศรษฐกิจมีผลในทางบวกต่อคุณภาพชีวิต สมมติฐาน 1.4 การเตรียมพร้อมด้านสุขภาพ (ร่างกายและจิตใจ) มีผลในทางบวกต่อคุณภาพชีวิต ขณะที่ สมมติฐาน 1.5 การเปิดรับสื่อดั้งเดิมไม่มีผลในทางบวกต่อคุณภาพชีวิต แบบจำลอง B: การเปิดรับสื่อและการเตรียมพร้อมมีผลในทางบวกต่อความคาดหวังในคุณภาพชีวิต สมมติฐาน 2.1 การเปิดรับสื่อใหม่มีผลในทางบวกต่อความคาดหวังในคุณภาพชีวิต สมมติฐาน 2.2 การเตรียมพร้อมด้านสังคมมีผลในทางบวกต่อความคาดหวังในคุณภาพชีวิต ขณะที่ สมมติฐาน 2.3 สมมติฐาน 2.4 และสมมติฐาน 2.5 ได้แก่ การเปิดรับสื่อดั้งเดิม การเตรียมพร้อมด้านสุขภาพ (ร่างกายและจิตใจ) และการเตรียมพร้อมด้านเศรษฐกิจไม่มีผลในทางบวกต่อความคาดหวังในคุณภาพชีวิต

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ภัทร์ประเสริฐ เ., ลิมป์ปัทมปาณี อ., & ชัยสุวรรณ บ. (2018). อิทธิพลของสื่อต่อการเตรียมพร้อมเพื่อคุณภาพชีวิต. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 17(23), 121–127. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/commartsreviewsiamu/article/view/169440
ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กฤตภาส เลิศสงคราม. (2555). พฤติกรรมการออมและปัจจัยที่มีผลต่อการออมของพนักงานบริษัท อสังหาริมทรัพย์. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

กายกาญจน์ เสนแก้ว. (2558). พฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ของ Gen-X ใน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

จรุง วรบุตร. (2550). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของประชาชนวัยกลางคน อําเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

บรรลุ ศิริพานิช. (2550). คู่มือผู้สูงอายุ: ฉบับเตรียมตัวก่อนสูงอายุ (เตรียมตัวก่อนเกษียณอายุการงาน). กรุงเทพฯ: หมอชาวบ้าน.

ประภาสวัชร์ งามคณะ. (2557). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพของคนไทยในเขตปริมณฑล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี. 6(2), 21-30.

พภัช เชิดชูศิลป์. (2557). พฤติกรรมการใช้ไลน์ที่มีผลต่อความพึงพอใจและการใช้ประโยชน์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยศรีปทุม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

พีระ จิรโสภณ. (2548). ทฤษฎีการสื่อสารมวลชน. ใน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. สาขาวิชานิเทศศาสตร์, ประมวลสาระชุดวิชาปรัชญานิเทศศาสตร์และทฤษฎีการสื่อสาร หน่วยที่ 10. (หน้า 148-151). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศิรประภา วัฒนากิตติกูล. (2552). การเตรียมการเพื่อให้เป็นวัยสูงอายุที่มีสุขภาพดี (healthy aging) ของกำลังพลที่ปฏิบัติงานภายในกองทัพภาคที่ 1. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ศุภศิลป์ กุลจิตต์เจือวงศ์. (2556). ไลน์รูปแบบการสื่อสารบนความสร้างสรรค์ของสมาร์ทโฟน: ข้อดีและข้อจำกัดของแอปพลิเคชัน. วารสารนักบริหาร. 33(4), 42-54.

สุคี ศิริวงศ์พากร. (2556). การศึกษาพฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถ ในการพึ่งพาตนเองของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร (รายงานวิจัย). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.

สุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2554). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในท้องถิ่นโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง (ระยะที่ 1) (รายงานวิจัย). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

อดิสรณ์ อันสงคราม. (2556). ผลกระทบจากการใช้สื่อโซเชียลมีเดียของคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (รายงานวิจัย). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

กรมการปกครอง. (2560). ข้อมูลประชากร. เข้าถึงได้จาก http://stat.bora.dopa.go.th/stat/marry/sk/sk_59.html