การสร้างสรรค์รายการโอ้ เบบี้! (Oh Baby!) ทางไลน์ทีวี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวความคิดในการสร้างสรรค์ วิธีการนำเสนอรายการ และกลยุทธ์ในการจัดรายการของรายการโอ้ เบบี้! ทางไลน์ทีวี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แหล่งข้อมูลที่ศึกษา ได้แก่ 1) ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 4 คน ประกอบด้วย ผู้ผลิตรายการ ผู้สร้างสรรค์รายการ ช่างภาพ และช่างตัดต่อรายการ/กราฟิก และ 2) รายการโอ้ เบบี้! (Oh Baby!) ซีซันที่ 1 ที่ออกอากาศตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงตุลาคม 2559 จำนวน 15 ตอน โดยคัดเลือกเฉพาะตอนที่มีค่าเฉลี่ยความนิยมไม่น้อยกว่า 3,000,000 ยอดรับชม เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ และแบบวิเคราะห์เนื้อหารายการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวความคิดในการสร้างสรรค์รายการโอ้ เบบี้! (Oh Baby!) เป็นการนำเสนอเรื่องราวการใช้ชีวิตคู่ของครอบครัว ในแง่มุมการเผชิญสถานการณ์ปัญหาและการแก้ไขปัญหา ผ่านชีวิตของศิลปินผู้มีชื่อเสียง 2) วิธีการนำเสนอรายการโอ้ เบบี้! (Oh Baby!) นำเสนอด้วยรูปแบบเรียลลิตี้โชว์ ความยาว 15 – 20 นาที ในแต่ละตอนโดยไม่มีช่วงพัก และนำเสนอตามโครงสร้าง 3 ส่วนคือ การเล่าปัญหาที่เกิดขึ้นในแต่ละสถานการณ์ วิธีการแก้ปัญหา และบทสรุปของเรื่อง การถ่ายทำเน้นตามสถานการณ์จริงโดยไม่มีการสร้างฉาก 3) กลยุทธ์การจัดรายการโอ้ เบบี้! (Oh Baby!) ใช้กลยุทธ์การสร้างข่าวลือ หรือการสร้างกระแส กลยุทธ์การออกอากาศแบบสัปดาห์เว้นสัปดาห์ และกลยุทธ์การมีส่วนร่วมของผู้ชมรายการจากสื่อใหม่
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชยพล สุทธิโยธิน. (2548). แนวคิดเกี่ยวกับการสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์. ใน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สาขาวิชานิเทศศาสตร์, เอกสารการสอนชุดวิชาการสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์ หน่วยที่ 1-5 (เล่ม 1, หน้า 45-46). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บุษยากร ตีระพฤติกุลชัย. (2554). สื่อเก่า สื่อใหม่ ใจเชื่อมร้อย. กรุงเทพมหานคร: ภาพพิมพ์.
เวอร์ทาม, เคนท์ และเฟนวิกค์, เอียน. (2551). เปิดโลกนิวมีเดียและการตลาดดิจิทัล [Digimarketing : the essential guide to new media & digital marketing] (ณงลักษณ์ จารุวัฒน์ และประภัสสร วรรณสถิต, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: เนชั่นบุ๊คส์.
สมสุข หินวิมาน. (2557). ทฤษฎีการสื่อสารกับโลกาภิวัตน์. ใน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สาขาวิชานิเทศศาสตร์, เอกสารการสอนชุดวิชาปรัชญานิเทศศาสตร์และทฤษฎีการสื่อสาร หน่วยที่ 11-15 (เล่มที่ 3). นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สันทัด ทองรินทร์ และศิริวรรณ อนันต์โท. (2553). การจัดรายการเรียลลิตี้โชว์. ใน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สาขาวิชานิเทศศาสตร์, เอกสารการสอนชุดวิชาการจัดรายการโทรทัศน์ หน่วยที่ 9-15 (เล่มที่ 2). นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อดิศักดิ์ ลิมปรุ่งพัฒนกิจ. (2556). ภูมิทัศน์สื่อใหม่: Digital Media ทีวีพันช่อง. กรุงเทพมหานคร: ดับบลิวพีเอส.
คนไทยแชตไลน์วันละชั่วโมงครึ่ง. (2559, 12 กุมภาพันธ์). ไทยรัฐออนไลน์. เข้าถึงได้จากhttps://www.thairath.co.th/content/576271
ไลน์ ประกาศ 4 กลยุทธ์หลักปี 2017 มุ่งสู่ “โมบายล์ พอร์ทอล” ตอบสนองความต้องการชาวไทย. (2560, 28 มีนาคม). มติชนออนไลน์. เข้าถึงได้จาก https://www.matichon.co.th/news/501395
LINE TV ประกาศ ‘เราคือผู้นำ TV Platform’ พร้อมเปิดตัวคอนเทนต์ใหม่ กีฬา-บิวตี้ ครั้งแรกกับ 3 รางวัล LINE TV AWARDS. (2560, 29 มีนาคม). Marketing Oops!. เข้าถึงได้จาก https://www.marketingoops.com/news/biz-news/line-tv-nexplosion/
