พฤติกรรมและการยอมรับสื่อสังคมออนไลน์เพื่อการสื่อสารองค์กร ของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดล

Main Article Content

สโรชา เสรีนนท์ชัย
ศุภนิต อารีหทัยรัตน์
ศศิพรรณ บิลมาโนชญ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดล การเปิดรับสื่อสังคมออนไลน์และการยอมรับสื่อสังคมออนไลน์ในองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดล ผู้วิจัยใช้การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชากรที่ใช้ในการศึกษา โดยศึกษาเฉพาะกลุ่มบุคลากรของมหาวิทยาลัยมหิดลใน 3 พื้นที่ ได้แก่ บางกอกน้อย พญาไท และศาลายา จำนวนทั้งสิ้น 400 คน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มาจากพื้นที่ส่วนงานบางกอกน้อย เป็นเพศชาย มีอายุ 30-34 ปี เป็นกลุ่มบุคลากรพนักงานมหาวิทยาลัยและพนักงานวิทยาลัยวิทยาลัยประเภทสายสนับสนุนทั่วไป โดยใช้เครือข่ายอินเทอร์เน็ตประเภท WIFI มากที่สุด และมีสถานะการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์เป็นทั้งผู้นำเสนอ ผู้อ่านและติดตามข้อมูลกล่าวคือเป็นทั้งผู้รับสารและผู้ส่งสาร พฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดล พบว่า ส่วนใหญ่บุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดลใช้งานไลน์ (Line) มากที่สุด มีการเปิดรับสื่อสังคมออนไลน์ในองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดล ในแต่ละปัจจัยอยู่ในระดับมาก ทั้งในปัจจัยด้านความต้องการส่วนบุคคล ปัจจัยทางด้านสังคม ปัจจัยทางด้านเนื้อหาในสื่อสังคมออนไลน์ ปัจจัยทางด้านคุณสมบัติของสื่อสังคมออนไลน์ และปัจจัยด้านอุปกรณ์ ในการยอมรับสื่อสังคมออนไลน์ในองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดล พบว่า บุคลากรมหาวิทยาลัยรู้จักและรับรู้ว่ามีการใช้งานในการสื่อสารองค์กรของมหาวิทยาลัยมหิดล โดยส่วนใหญ่รับรู้ว่ามีการนำเฟซบุ๊ก (Facebook) มาใช้ในการสื่อสารองค์กร อีกทั้งทราบช่องทาง วิธีการเข้าถึงการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์ และรับรู้ข้อมูลการใช้งานจากช่องทางเว็บไซต์มหาวิทยาลัยมากที่สุด ในขณะที่บุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดลที่ไม่รู้จักการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์ในการสื่อสารองค์กรของมหาวิทยาลัยมหิดลนั้น ให้ข้อแนะนำว่ามหาวิทยาลัยควรนำเสนอข้อมูลการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์ผ่านเว็บไซต์มหาวิทยาลัยและอินทราเน็ต (Intranet) มหาวิทยาลัยสะดวกที่สุด ทั้งนี้ ปัจจัยที่จูงใจทำให้บุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดลตัดสินใจยอมรับการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์ในการสื่อสารองค์กร เพราะทราบว่ามหาวิทยาลัยมีนโยบายในการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์ ตัดสินใจยอมรับเพราะสื่อสังคมออนไลน์มีประโยชน์ต่อการทำงานในมหาวิทยาลัยมหิดล และยอมรับนำสื่อสังคมออนไลน์ไปใช้งานจริง เพราะทราบวิธีการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เสรีนนท์ชัย ส., อารีหทัยรัตน์ ศ., & บิลมาโนชญ์ ศ. (2018). พฤติกรรมและการยอมรับสื่อสังคมออนไลน์เพื่อการสื่อสารองค์กร ของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 17(23), 137–147. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/commartsreviewsiamu/article/view/169447
ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ, กิตติ กันภัย และปาริชาต สถาปิตานนท์. (2543). มองสื่อใหม่ มองสังคมใหม่. กรุงเทพฯ: เอดิสัน เพรสโพรดักส์.

ธาริณี นาคเมธี. (2557). พฤติกรรมการสื่อสารภายในองค์กรของบุคลากรในหน่วยงานราชการ เขตอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลกผ่านการใช้แอพพลิเคชั่นไลน์ (LINE). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร.

พรทิพย์ กิมสกุล. (2553). พฤติกรรมการใช้ยูทูบและประเด็นจริยธรรมทางข้อมูลข่าวสารของผู้ใช้ยูทูบในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิชิต วิจิตรบุญยรักษ์. (2554). สื่อสังคมออนไลน์: สื่อแห่งอนาคต. วารสารนักบริหาร มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 31(4), 103.

Rogers, E. M. (1995). Diffusion of Innovation. New York: Free Press.

กองทรัพยากรบุคคล มหาวิทยาลัยมหิดล. (2559). ข้อมูลสารสนเทศบุคลากร มหาวิทยาลัยมหิดล. เข้าถึงได้จาก http://intranet.mahidol/op/orpr/newhrsite/AboutHR/stat2559/Stat.php

กองบริหารงานทั่วไป มหาวิทยาลัยมหิดล. (ม.ป.ป.). ภารกิจงานสื่อสารองค์กร (Corporate Communications Unit). เข้าถึงได้จาก http://www.op.mahidol.ac.th/orga/th/ unit-cc/index.html

ปณิชา นิติพรมงคล. (2555). พฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ของคนวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร. เข้าถึงได้จาก http://www.spu.ac.th/commarts/files/2012/07/บทความ-ปณิชา.pdf